Το συνταγματικό «πόκερ» Μητσοτάκη και η κρίσιμη αριθμητική των 180 ψήφων

Τουλάχιστον 70 άρθρα, 5 μήνες ζυμώσεων και ένα πολιτικό πόκερ που μόλις άρχισε. Η απόφαση του Κυριάκου Μητσοτάκη να ανοίξει τώρα, τον Φεβρουάριο του 2026, τον φάκελο της Συνταγματικής Αναθεώρησης δεν είναι απλώς θεσμική υποχρέωση. Είναι μια κίνηση τακτικής για αλλαγή ατζέντας, σε μια περίοδο που η κυβέρνηση αναζητά «ανάσες» απέναντι στη φθορά της καθημερινότητας και τη δυσαρέσκεια για το κράτος δικαίου.

Η αριθμητική της εξουσίας

Το παιχνίδι παίζεται στους αριθμούς. Το Σύνταγμα προβλέπει δύο ψηφοφορίες σε δύο διαφορετικές Βουλές. Αν η παρούσα Βουλή βρει 180 ψήφους για ένα άρθρο, η επόμενη μπορεί να το αλλάξει με απλή πλειοψηφία 151. Αν η παρούσα μείνει στους 151, η επόμενη χρειάζεται 180.

Εδώ κρύβεται η «παγίδα» που βλέπει η αντιπολίτευση. Η κυβέρνηση επιδιώκει ευρείες συναινέσεις τώρα, ώστε η επόμενη Βουλή (που ενδεχομένως να έχει διαφορετικούς συσχετισμούς) να έχει λυμένα τα χέρια της. Το ΠΑΣΟΚ, διαβάζοντας πίσω από τις γραμμές, αρνείται τη «λευκή επιταγή». Ο Νίκος Ανδρουλάκης ξεκαθάρισε πως η συναίνεση θα δοθεί στη δεύτερη Βουλή, μπλοκάροντας ουσιαστικά τη δυνατότητα της ΝΔ να γράψει μόνη της το Σύνταγμα στο μέλλον με μια απλή πλειοψηφία.

«Συνταγματικός Λαϊκισμός»;

Η θεσμική κριτική είναι βαριά και δεν προέρχεται από τα «πεζοδρόμια», αλλά από τα έδρανα των ειδικών. Ο Ευάγγελος Βενιζέλος μίλησε ανοιχτά για «συνταγματικό λαϊκισμό», προειδοποιώντας ότι το πρόβλημα της χώρας δεν είναι το κείμενο του Συντάγματος, αλλά η εφαρμογή του και η κρίση αξιοπιστίας των θεσμών.

Η απουσία ουσιαστικού διαλόγου είναι εκκωφαντική. Ενώ συζητάμε για την αλλαγή του τρόπου επιλογής της ηγεσίας της Δικαιοσύνης, οι ίδιοι οι ανώτατοι δικαστικοί (Πρόεδροι Αρείου Πάγου και ΣτΕ) δεν έχουν τοποθετηθεί δημόσια και ευθαρσώς για το μοντέλο που προκρίνουν, αφήνοντας την Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων να σηκώνει το βάρος των ανακοινώσεων.

Το χάσμα με την κοινωνία

Το Μαξίμου ποντάρει στο ότι η συζήτηση για άρση μονιμότητας στο Δημόσιο και ίδρυση μη κρατικών πανεπιστημίων (Άρθρο 16) θα συσπειρώσει το ακροατήριό του. Όμως, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν μια κοινωνία δύσπιστη. Με το 69% των πολιτών να θεωρεί ότι η χώρα κινείται σε λάθος κατεύθυνση, η συνταγματική αναθεώρηση φαντάζει σε πολλούς ως πολυτέλεια ή αντιπερισπασμός.

Η ουσία παραμένει: Μια διαδικασία που θα έπρεπε να είναι το κορυφαίο πεδίο συναίνεσης, κινδυνεύει να μετατραπεί σε εργαλείο προεκλογικής στρατηγικής. Και το ερώτημα είναι αν το Σύνταγμα θα βγει από αυτή τη διαδικασία θωρακισμένο ή «τραυματισμένο» από τις σκοπιμότητες της συγκυρίας.