5 νεκροί στην Ουκρανία: Η Τουρκία εξαργυρώνει τον πόλεμο με αμερικανικά F-35

Η Ρωσία βομβαρδίζει χωρίς να προελαύνει. Τον Μάρτιο εξαπέλυσε σχεδόν 6.600 πλήγματα κατά της Ουκρανίας με μηδενικά εδαφικά κέρδη, επιλέγοντας στρατηγική φθοράς αντί χερσαίας κατάκτησης (To Brief). Στις 9:50 το πρωί του Σαββάτου, αυτή η στρατηγική πήρε και πάλι ανθρώπινο πρόσωπο: drone FPV χτύπησε υπαίθρια αγορά στη Νικόπολη, σκοτώνοντας 5 αμάχους και τραυματίζοντας 19, ανάμεσά τους ένα 14χρονο κορίτσι σε κρίσιμη κατάσταση (UNN). Την ίδια ακριβώς ώρα, ο Ζελένσκι έφτανε στην Κωνσταντινούπολη για συνομιλίες με τον Ερντογάν (president.gov.ua). Η Μόσχα απαντά στη διπλωματία με πυρά. Και ο μόνος που μιλά ακόμα και με τις δύο πλευρές κάθεται στην Άγκυρα.

Ο Ζελένσκι ζήτησε πασχαλινή εκεχειρία, απελευθέρωση αιχμαλώτων πολέμου (συμπεριλαμβανομένων Κριμαϊκών Τατάρων), και εγγυήσεις ασφαλείας στις οποίες η Τουρκία θα συμμετέχει ισότιμα με τις ΗΠΑ, τη Βρετανία και την ΕΕ (Anadolu Agency). Λίγες ώρες νωρίτερα, ο Πούτιν τηλεφώνησε στον Ερντογάν για να τον «ευχαριστήσει» για τη μεσολαβητική ετοιμότητα, αλλά και να προειδοποιήσει ότι η Ουκρανία απειλεί τον αγωγό TurkStream (Daily Sabah). Η Μόσχα απέρριψε κάθε ιδέα εκεχειρίας ως «PR stunt» και θέτει τελεσίγραφο δύο μηνών: αποχώρηση ουκρανικών δυνάμεων από το Ντονέτσκ, αλλιώς «τα δεδομένα θα δυσχεράνουν» (eadaily.com).

Η Άγκυρα κλειδώνει τους διαδρόμους

Η ισχύς της Τουρκίας στη Μαύρη Θάλασσα δεν στηρίζεται σε δηλώσεις. Μέσω της Συνθήκης Montreux ελέγχει ήδη τα Στενά του Βοσπόρου, δηλαδή τη μοναδική θαλάσσια είσοδο στην περιοχή. Τώρα προσθέτει και θεσμικό έλεγχο: ηγείται της ναυτικής διοίκησης CTF-Black (της δύναμης που επιβλέπει την ασφάλεια στη Μαύρη Θάλασσα μέχρι το 2028) και αναλαμβάνει τη ναυτική διοίκηση της πολυεθνικής δύναμης για την Ουκρανία (turkiyetoday).

Αυτός ο φυσικός έλεγχος δημιουργεί μοχλό πίεσης προς την Ουάσιγκτον. Ο Τραμπ εξετάζει «πολύ σοβαρά» την πώληση F-35 στην Τουρκία, αντάλλαγμα που η Άγκυρα σχεδιάζει να κλειδώσει στη Σύνοδο ΝΑΤΟ του Ιουλίου (MNI Markets). Η λογική είναι απλή: όσο η Δύση χρειάζεται τουρκική συνεργασία για να περιορίσει τη Ρωσία στη Μαύρη Θάλασσα, η Άγκυρα διαπραγματεύεται από θέση ισχύος.

Για την Αθήνα, η εικόνα είναι ανησυχητικά γνώριμη. Η Ελλάδα προσφέρει στρατιωτικές υποδομές (Σούδα, Patriot) χωρίς αντίστοιχο διπλωματικό αντίκρισμα (To Brief), ενώ ο Τούρκος υπουργός Άμυνας δηλώνει ότι «η Τουρκία δεν θα αποδεχθεί μονομερείς κινήσεις στο Αιγαίο». Κάθε μέρα που η Άγκυρα γίνεται πιο αναντικατάστατη στην ουκρανική κρίση, αυτή η δήλωση αποκτά μεγαλύτερο βάρος. Και οι ΗΠΑ, διασπασμένες μεταξύ Ιράν και Ουκρανίας, δεν έχουν κανένα κίνητρο να αντιτείνουν.