1.000 κάμερες στους δρόμους, «τυφλό» το πάρκο δολοφονίας 25χρονου γιου ταξίαρχου ΕΛ.ΑΣ.

Ο ταξίαρχος της ΓΑΔΑ ειδοποιήθηκε υπηρεσιακά για ένα αιμόφυρτο σώμα στο Πάρκο Ασυρμάτου. Έφτασε στον τόπο του εγκλήματος και αντίκρισε τον 25χρονο γιο του, με μια μαχαιριά στην καρδιά (protothema.gr). Στις 21:00 παρακολουθούσαν μαζί αγώνα μπάσκετ στο σπίτι. Στις 21:15 κάποιος καλούσε το 100.

Το σημείο που το κράτος δεν βλέπει

Στη Συγγρού, τη Βουλιαγμένης, τη Μεσογείων, οκτώ κάμερες τεχνητής νοημοσύνης καταγράφουν ήδη κάθε κόκκινο φανάρι και κάθε χρήση κινητού στο τιμόνι. Ο σχεδιασμός προβλέπει περίπου 1.000 κάμερες AI έως το τέλος του 2026 σε Αττική, Θεσσαλονίκη και Κρήτη, με προϋπολογισμό άνω των 44 εκατ. ευρώ (klik.gr).

Το Πάρκο Ασυρμάτου, 72 στρέμματα στην καρδιά του νότιου τομέα, δεν έχει ούτε μία. Είναι παραχωρημένο σε εργολάβο για ανάπλαση και λειτουργεί ως εργοτάξιο με χαμηλό φωτισμό και τυφλά σημεία (gazzetta.gr). «Οι κάτοικοι έχουν δίκιο, πρόκειται για περιοχή με υψηλό δείκτη παραβατικότητας», παραδέχθηκε ο δήμαρχος Στέλιος Μαμαλάκης. Τον Ιανουάριο του 2026 είχε προηγηθεί επεισόδιο με πυροβολισμούς σε διπλανό κατάστημα εστίασης, με εμπλοκή χουλιγκανικού χώρου (astynomia.gr).

Η αρμοδιότητα μοιράζεται: το κεντρικό κράτος βλέπει τους δρόμους, οι δήμοι υποτίθεται τα πάρκα. Όταν ο χώρος είναι παραχωρημένος σε ιδιώτη, η ευθύνη γίνεται αέρας. Και όλα αυτά σε μια συγκυρία που η ίδια η Άμεση Δράση παλεύει με τις πεσμένες επικοινωνίες του συστήματος Tetra (To Brief), καθιστώντας την ανταπόκριση ακόμα πιο επισφαλή. Το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη τηρεί σιγή ιχθύος για την έλλειψη βασικών υποδομών ασφαλείας, παρότι το θύμα ήταν παιδί ανώτατου αξιωματικού της ίδιας του της ΕΛ.ΑΣ.

Οι αριθμοί που δεν βγαίνουν ποτέ στη δημοσιότητα

Η ΕΛ.ΑΣ. δεν δημοσιεύει ξεχωριστή στατιστική για επιθέσεις με αιχμηρά αντικείμενα. Τα μαχαιρώματα χώνονται στην αδιαφανή κατηγορία «σωματικές βλάβες», που το 2024 έφτασαν τις 3.277 στην Αττική, το 43% του συνόλου της χώρας (tovima.gr). Πόσες από αυτές έγιναν με μαχαίρι, κανείς δεν ξέρει. Η ίδια η Αρχή που καταγράφει τις διαλέγει να μην τις ξεχωρίσει.

Ο φάκελος της δολοφονίας θα κλείσει κάποτε. Το πόσα μαχαιρώματα κρύβονται μέσα στην αδιαφανή στατιστική της ΕΛ.ΑΣ., όμως, παραμένει επιλογή.