Μόνιμη βάση 20 δισ. στη Σελήνη ετοιμάζει η NASA κόντρα στην Κίνα

Μια γραφειοκρατία που σπάνια αλλάζει γνώμη μόλις αναποδογύρισε ολόκληρη τη στρατηγική της. Η NASA ακυρώνει το Lunar Gateway, έναν τροχιακό σταθμό που ήδη κατασκευαζόταν με διεθνείς εταίρους, και ρίχνει $20 δισ. σε επτά χρόνια για μόνιμη βάση στον Νότιο Πόλο της Σελήνης (SpaceflightNow). Στόχος: αστροναύτες στο έδαφος έως το 2028. Όχι για επίσκεψη, για να μείνουν.

Η βιασύνη δεν είναι επιστημονική. Είναι γεωπολιτική. Τον Αύγουστο η Κίνα εκτοξεύει την αποστολή Chang'e-7 που θα ψάξει παγωμένο νερό στα ίδια τετραγωνικά χιλιόμετρα (Planetary Society), με στόχο επανδρωμένη προσσελήνωση το 2030 (Friends of NASA). Και αυτό το νερό δεν είναι για πόσιμο. Διασπάται σε υδρογόνο και οξυγόνο, δηλαδή σε καύσιμο πυραύλων. Όποιος στήσει πρώτος υποδομή εξόρυξης, ελέγχει τον δρόμο προς τον Άρη.

Πίσω από αυτή τη στροφή στέκεται ο νέος διοικητής Jared Isaacman, δισεκατομμυριούχος που έκανε δύο αποστολές ως πλήρωμα της SpaceX και δώρισε $2 εκατ. σε επιτροπές πολιτικής χρηματοδότησης υπέρ του Trump (Douglas Messier). Η απόφαση του να ξηλώσει τον τροχιακό σταθμό έχει όμως ένα παρεπόμενο: ο εξοπλισμός που είχε κατασκευαστεί για το Gateway μπαίνει τώρα στο SR-1 Freedom, το πρώτο πυρηνοκίνητο διαστημόπλοιο με προορισμό τον Άρη, προγραμματισμένο για Δεκέμβριο 2028 (NASASpaceflight). Ο αντιδραστήρας παράγει ηλεκτρικό ρεύμα που τροφοδοτεί ιοντικές θρύστρες (κινητήρες αργούς αλλά εξαιρετικά αποδοτικούς σε καύσιμο).

Το πρόβλημα είναι αλλού. Με την ακύρωση του Gateway, η NASA εξαρτάται πλέον αποκλειστικά από τη SpaceX του Elon Musk για τις πρώτες προσσεληνώσεις, χωρίς εναλλακτική (AInvest). Το Starship όμως έχει ήδη δύο χρόνια καθυστέρηση ως σκάφος προσσελήνωσης (WKZO), όπως είχαμε αναλύσει σε προηγούμενη κάλυψη των τεχνικών προβλημάτων του Artemis (To Brief). Ένας διοικητής με δεσμούς στη SpaceX ακυρώνει κρατικά προγράμματα υπέρ του πυραύλου της πρώην εταιρείας του. Η φιλοδοξία είναι πραγματική: πυρηνική ενέργεια στη Σελήνη, εργοστάσιο καυσίμων, προπομπός για τον Άρη. Αλλά η ανθρωπότητα δεν έχει πατήσει στη Σελήνη από το 1972, και όλο το σχέδιο περνάει από ένα και μόνο ακροφύσιο, αυτό του Musk. Αν το Starship δεν πετάξει στην ώρα του, δεν υπάρχει plan B.