Φόβος ιρανικών αντιποίνων: Η βάση της Σούδας θέτει 30 στόχους υπό φρούρηση

Η ελληνική αστυνομία επιτηρεί 30 στόχους υψηλού κινδύνου σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη — συναγωγές, πρεσβείες, σταθμούς μετρό — και η κυβέρνηση ζητά 2,5 εκατ. ευρώ από το ευρωπαϊκό πρόγραμμα ProtectEU για να οχυρώσει 15 από αυτά (Proto Thema). Η εβραϊκή κοινότητα της χώρας, περίπου 5.000 μέλη, βρίσκεται υπό 24ωρη αστυνομική προστασία από τον Φεβρουάριο (Proto Thema). Ο λόγος πήρε σάρκα και οστά στις 4 τα ξημερώματα της 9ης Μαρτίου: εκρηκτικός μηχανισμός χτύπησε τη συναγωγή της Λιέγης, κτίριο του 1899 (Le Soir). Δεν υπήρξαν τραυματίες. Ο βελγικός ομοσπονδιακός εισαγγελέας ερευνά αντισημιτικό κίνητρο (RTBF).

Το χτύπημα στο Βέλγιο επιβεβαιώνει αυτό που δείχνουν οι αριθμοί σε όλη την ήπειρο. Στη Βρετανία τα αντισημιτικά περιστατικά έφτασαν τα 3.700 το 2025 — αύξηση 120% (CST UK). Στη Γαλλία τριπλασιάστηκαν από τον Οκτώβριο 2023 (France24). Η Europol μιλά ανοιχτά για «ιρανική στρατηγική αντιποίνων» που στοχεύει να πιέσει ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να αποστασιοποιηθούν από τις ΗΠΑ (Europol). Μία μέρα πριν τη Λιέγη, αυτοσχέδιος μηχανισμός εξερράγη στην αμερικανική πρεσβεία στο Όσλο — η νορβηγική αστυνομία ερευνά σύνδεση με το δίκτυο Foxtrot, που στρατολογεί ανηλίκους μέσω Telegram ως εκτελεστές υπό ιρανική προστασία (To Brief).

Ο λογαριασμός της Σούδας

Η Ελλάδα φιλοξενεί τη βάση της Σούδας, που χρησιμοποιήθηκε ενεργά στην Επιχείρηση Epic Fury κατά του Ιράν (To Brief). Αυτό την τοποθετεί σε διαφορετική κατηγορία κινδύνου από τη Σουηδία ή το Βέλγιο. Η απάντηση μέχρι στιγμής είναι κλασικά αστυνομική: περιπολίες γύρω από σταθερούς στόχους, αίτημα ευρωπαϊκής χρηματοδότησης (European Commission). Το πρόβλημα είναι ότι η απειλή δεν μοιάζει με αυτό που φυλάνε. Στην Κοπεγχάγη τον Οκτώβριο του 2024, αυτοί που πέταξαν χειροβομβίδες στην ισραηλινή πρεσβεία ήταν δύο Σουηδοί, 16 και 18 ετών, στρατολογημένοι μέσω encrypted messaging (bt.dk). Ντόπιοι έφηβοι με ποινικό ιστορικό, όχι πράκτορες με διαβατήριο. Η αστυνόμευση μιας συναγωγής δεν απαντά σε αυτό το μοντέλο.

Ένα στοιχείο δίνει το μέτρο της ελληνικής στάσης: τον Ιούλιο 2025, 14 χώρες υπέγραψαν κοινή δήλωση κατά των ιρανικών μυστικών υπηρεσιών που «απάγουν και δολοφονούν» σε ευρωπαϊκό έδαφος (To Brief). Η Ελλάδα δεν ήταν ανάμεσά τους. Η ίδια χώρα που παρέχει βάσεις για τις αμερικανικές επιχειρήσεις κατά του Ιράν αρνείται να υπογράψει τη διπλωματική καταδίκη του. Η Αθήνα προσπαθεί να διαχωρίσει την επιχειρησιακή εμπλοκή από το διπλωματικό κόστος. Το κύμα επιθέσεων σε ευρωπαϊκές πόλεις δείχνει πόσο δύσκολη γίνεται αυτή η ισορροπία.