Βομβαρδισμοί στη Βηρυτό 48 ώρες πριν το Πεντάγωνο

Την ώρα που οικογένειες στην Τύρο φόρτωναν αυτοκίνητα μετά τη σαρωτική εντολή εκκένωσης για όλες τις περιοχές νότια του ποταμού Ζαχράνι, ισραηλινό πλήγμα ισοπέδωνε διαμέρισμα στη Χουέιφατ, στα νότια προάστια της Βηρυτού, λίγα χιλιόμετρα από το αεροδρόμιο (RTE). Σε λιγότερο από 48 ώρες, αντιπροσωπείες Ισραήλ και Λιβάνου πρέπει να καθίσουν στο Πεντάγωνο για να παζαρέψουν όπλα, έδαφος και ανάπτυξη του λιβανικού στρατού, και την επόμενη εβδομάδα στο State Department για να συζητήσουν αποχώρηση, οριοθέτηση συνόρων και επιστροφή εκτοπισμένων (Soufan Center). Το χρονικό δεν είναι σύμπτωση.

Ο απολογισμός κινήθηκε μέσα στην ημέρα από 11 σε τουλάχιστον 14 νεκρούς στον νότο, ανάμεσά τους παιδιά, γυναίκες και ένας Λιβανέζος στρατιώτης (Euronews, KSAT/AP). Ο IDF παρουσίασε τα πλήγματα ως απάντηση σε παραβιάσεις της εκεχειρίας του Απριλίου από τη Χεζμπολάχ (Jerusalem Post). Το πιθανό πρόσωπο-στόχος στη Βηρυτό, ο Ali al-Husseini της Imam Hussein Division, παραμένει ισραηλινός ισχυρισμός χωρίς ανεξάρτητη επιβεβαίωση (Al-Monitor).

Πώς γράφεις τη συμφωνία με drones πριν την υπογράψεις

Το Ισραήλ επισήμως μιλά για αποτροπή. Οι εσωτερικές διαρροές δείχνουν κάτι διαφορετικό. Ισραηλινά ρεπορτάζ αναφέρουν ότι η Ουάσιγκτον επέτρεψε στον IDF να διευρύνει επιχειρήσεις στον νότιο Λίβανο, αλλά προειδοποίησε να μη χτυπηθεί η Βηρυτός για να μη χαλάσουν παράλληλα και οι συνομιλίες με την Τεχεράνη (Times of Israel). Το πλήγμα στη Χουέιφατ, ακόμη και αν τυπικά είναι στα νότια προάστια και όχι στο κέντρο, δοκιμάζει αυτή τη γραμμή.

Στο εσωτερικό του ισραηλινού επιτελείου, ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ Εγιάλ Ζαμίρ φέρεται να πιέζει για ισχυρότερα πλήγματα σε Βηρυτό και Τύρο. Η λογική είναι ωμή: το παράθυρο για να φθαρεί η Χεζμπολάχ μπορεί να κλείσει αν ξανανοίξει το ιρανικό μέτωπο (ynet). Σε επικοινωνία με τον Ντόναλντ Τραμπ, ο Νετανιάχου διαβεβαίωσε ότι το Ισραήλ θα διατηρήσει το μονομερές δικαίωμα να βομβαρδίζει όποτε κρίνει το ίδιο απαραίτητο, σε όλα τα μέτωπα, συμπεριλαμβανομένου του Λιβάνου (Arab News). Η εντολή εκκένωσης του 27/5 για κάθε χωριό νότια του Ζαχράνι μεταφράζει αυτή την αρχή σε χάρτη. Το Ισραήλ χαράζει μονομερώς μια νέα ζώνη μάχης πριν την κατεβάσει στο τραπέζι (Arab News).

Το κενό της αμερικανικής στάσης κάνει την τακτική να δουλεύει. Οι ΗΠΑ μιλούν για «διαρκή ειρήνη», αλλά οι δημοσιευμένοι όροι αφήνουν στο Ισραήλ δικαίωμα δράσης κατά «επικείμενων ή συνεχιζόμενων απειλών», χωρίς να ορίζεται ποιος κρίνει το επικείμενο (Al-Monitor). Ο πρόεδρος Ζοζέφ Αούν επιμένει ότι η πλήρης ισραηλινή αποχώρηση δεν διαπραγματεύεται (The National), αλλά δεν μπορεί να εγγυηθεί τη συμπεριφορά της Χεζμπολάχ. Η Χεζμπολάχ δεν κάθεται στο τραπέζι και, διά Νάιμ Κάσεμ, περιμένει το μεγάλο παζάρι Ουάσιγκτον-Τεχεράνης, το ίδιο που έριξε χθες κατά 5,31% την τιμή του Brent στις διεθνείς αγορές (Ahram, To Brief).

Η Αθήνα στο πεδίο, σιωπηλή στη συζήτηση

Η εκεχειρία είναι ήδη πρακτικά εικονική. Ο ΟΗΕ κατέγραψε σε μία μόνο ημέρα 91 ισραηλινές παραβιάσεις εναέριου χώρου και 399 περιστατικά πυρών από τις IDF, ενώ 11 τροχιές βλημάτων αποδόθηκαν στη Χεζμπολάχ (UN). Η WHO κατέγραψε εννέα επιθέσεις σε δομές υγείας μέσα σε τέσσερις μέρες, με οκτώ νεκρούς υγειονομικούς (WHO EMRO).

Η ελληνική παρουσία σε αυτό το σκηνικό δεν είναι ρητορική. Το ίδιο διάστημα, η Elbit Systems ανακοίνωσε σύμβαση περίπου 750 εκατ. δολαρίων, δηλαδή της τάξης των 650 εκατ. ευρώ, για συστήματα PULS προς τις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις (PR Newswire). Το ίδιο 24ωρο που η Τύρος εκκενώνεται, το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών δημοσιοποιεί επίσκεψη του Κυριάκου Μητσοτάκη στο Ισραήλ (mfa.gr). Δεν υπάρχει νέα ελληνική δήλωση για τα πλήγματα της 28/5. Δεν υπάρχει επίσης δημόσια απάντηση στο ερώτημα αν η Αθήνα έχει κληθεί να συμμετάσχει σε κάποιο σχήμα επιτήρησης της επόμενης εκεχειρίας, μια συζήτηση που, αν γίνεται, γίνεται χωρίς κοινοβουλευτικό ίχνος.

Το Ισραήλ έρχεται στην Ουάσιγκτον έχοντας ήδη χαράξει με drones τα όρια της επόμενης συμφωνίας. Ο Λίβανος έρχεται για να συζητήσει για έναν αντίπαλο που δεν δέχεται να ονομάσει εκπρόσωπό του. Σε αυτή την ασυμμετρία, η λέξη «διαπραγμάτευση» περιγράφει κάτι άλλο από αυτό που σημαίνει.