Μέτωπο Σαμαρά - Καραμανλή: Το «χάος» του Μητσοτάκη και η απειλή νέου κόμματος

Η εικόνα στην Καλαμάτα δεν ήταν εορταστική, ήταν πολεμική. Η κοινή εμφάνιση Αντώνη Σαμαρά και Κώστα Καραμανλή, με τον πρώτο να χαρακτηρίζει τον Πρωθυπουργό «χάος» και τον δεύτερο να προειδοποιεί κατά των διαγραφών, σηματοδοτεί το τέλος της εσωκομματικής ανοχής. Δεν πρόκειται πλέον για «γκρίνια» πρώην αρχηγών, αλλά για μια οργανωμένη πλατφόρμα που απειλεί ευθέως την πολιτική κυριαρχία του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Γιατί τώρα; Η παγίδα των «ήρεμων νερών» Το timing της επίθεσης είναι χειρουργικό. Λίγες μέρες πριν την προγραμματισμένη συνάντηση Μητσοτάκη-Ερντογάν, ο Σαμαράς τραβάει την κόκκινη γραμμή. Η λογική του είναι απλή και αγγίζει το σκληρό δεξιό ακροατήριο: «Δεν συζητάς με πειρατές». Καταγγέλλει ως «μεγάλο λάθος» τον διάλογο ενώ η Τουρκία δεσμεύει το Αιγαίο με NAVTEX επ' αόριστον (Newsit). Ουσιαστικά, κατηγορεί το Μαξίμου ότι ανταλλάσσει την εθνική κυριαρχία με μια φαινομενική ηρεμία.

Η «λαϊκή ψυχή» και το πορτοφόλι Η ρήξη, όμως, είναι βαθύτερη από τα εθνικά. Ο Σαμαράς μίλησε για «κράτος-λάφυρο» και «ιδιοκτησιακή αντίληψη των θεσμών», στοχεύοντας στο μαλακό υπογάστριο της κυβέρνησης: την καθημερινότητα και τη διαφάνεια. Αναφέροντας σκάνδαλα όπως του ΟΠΕΚΕΠΕ και την ακρίβεια, επιχειρεί να εκφράσει το 1 εκατομμύριο ψηφοφόρους που, σύμφωνα με τις αναλύσεις, έχουν εγκαταλείψει τη ΝΔ από το 2023 (Newsit). Η φράση του «πέθανε η λαϊκή ψυχή της παράταξης» είναι το κάλεσμα επαναπατρισμού αυτών των δυσαρεστημένων, όχι προς τη ΝΔ του Μητσοτάκη, αλλά προς κάτι νέο.

Η απειλή του νέου κόμματος Το «σταθμίζω» που χρησιμοποίησε ο Μεσσήνιος πολιτικός για το ενδεχόμενο ίδρυσης νέου κόμματος δεν ήταν τυχαίο. Με τις δημοσκοπήσεις να δείχνουν τη ΝΔ να πιέζεται προς το 24,5% και τους αναποφάσιστους να αγγίζουν το 18% (Dimoskopiseis), ο κίνδυνος για το Μαξίμου είναι υπαρξιακός. Αν υπάρξει φορέας στα δεξιά της ΝΔ με τη σφραγίδα πρώην πρωθυπουργού, η εξίσωση της αυτοδυναμίας (που απαιτεί ποσοστά κοντά στο 37-38%) καθίσταται μαθηματικά αδύνατη.

Το μήνυμα του Κώστα Καραμανλή, «να ακούμε τους έμπειρους αντί να τους διαγράφουμε» (Protothema), λειτούργησε ως η θεσμική ομπρέλα αυτής της ανταρσίας. Το Μαξίμου επιχειρεί να απαντήσει με τακτικές «συμπερίληψης» (όπως η αξιοποίηση Ρουσόπουλου), αλλά η ρήξη στην Καλαμάτα έδειξε ότι το χάσμα δεν γεφυρώνεται με θέσεις επιτροπών. Η εσωκομματική αντιπολίτευση είναι πλέον πιο επικίνδυνη από την κοινοβουλευτική.