Αμερικανικό μπλόκο στο Ιράν: Η ευρωπαϊκή ανταρσία και η Ελλάδα στο στόχαστρο

Ο αμερικανικός αποκλεισμός του Ορμούζ (To Brief) έχει πυροδοτήσει κάτι που δεν προβλεπόταν στο σχέδιο της Ουάσιγκτον: ευρωπαϊκή ανταρσία. Πάνω από 25 χώρες, ανάμεσά τους η Βρετανία, η Γαλλία και η Γερμανία, αρνήθηκαν να συμμετάσχουν. Ο πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ ήταν ωμός: «Δεχτήκαμε αρκετή πίεση, αλλά δεν πρόκειται να παρασυρθούμε στον πόλεμο» (Fortune). Ο Μακρόν ανακοίνωσε ξεχωριστή, «αμιγώς αμυντική» αποστολή, που θα αναπτυχθεί μόνο μετά τη λήξη των εχθροπραξιών (Baird Maritime). Για πρώτη φορά στη μεταπολεμική ιστορία, οι ΗΠΑ επιχειρούν ναυτικό αποκλεισμό εντελώς μόνες.

Δύο εντολές, μηδέν σχέδιο

Η μοναξιά δεν είναι μόνο εξωτερική. Μέσα στον ίδιο τον αμερικανικό μηχανισμό βασιλεύει σύγχυση. Ο Τραμπ μιλάει για καθολικό αποκλεισμό και απειλεί να βυθίσει «κάθε πλοίο» (WVIA). Η CENTCOM, όμως, εξαιρεί ρητά τα μη ιρανικά πλοία και εγγυάται ελεύθερη ναυσιπλοΐα. Η Φρουρά της Επανάστασης (IRGC) δεν αναγνωρίζει την εξαίρεση. Αποτέλεσμα: πάνω από 600 πλοία παραμένουν εγκλωβισμένα σε στενά 21 μιλίων, ανάμεσα σε δύο αντιφατικές εντολές.

Η βόμβα στο ράφι

Η κρίση στον Ορμούζ δεν μετριέται μόνο σε βαρέλια πετρελαίου (που ξεπέρασαν ήδη τα 100 δολάρια, (ICIS)). Το 33% της παγκόσμιας ουρίας, βασικό συστατικό λιπασμάτων, περνάει από αυτά τα στενά. Η τιμή της ουρίας έχει εκτοξευθεί κατά 50% σε έναν μήνα. Η Ελλάδα εισάγει πάνω από 90% των λιπασμάτων της, χωρίς στρατηγικά αποθέματα. Αν ο αποκλεισμός κρατήσει, οι τιμές τροφίμων αναμένεται να αυξηθούν 12-18% μέχρι το τρίτο τρίμηνο του 2026.

Η Σούδα και τα 56 βλήματα

Η ελληνική κυβέρνηση αρνήθηκε δημοσίως τη συμμετοχή στον αποκλεισμό (Gazzetta). Η Σούδα, ωστόσο, εξακολουθεί να λειτουργεί ως βάση από την οποία αεροπλανοφόρα του US Navy εφοδιάζονται για τον Κόλπο (bankingnews). Ελληνικές μπαταρίες Patriot έχουν ήδη αναχαιτίσει ιρανικούς πυραύλους. Τα αποθέματα βλημάτων βρίσκονται στο 14%, κάτι λιγότερο από 56 βλήματα. Το ιρανικό ΥΠΕΞ έχει χαρακτηρίσει την Ελλάδα «στρατιωτικό στόχο». Στη Βουλή, η ατζέντα ασχολείται με τον ΟΠΕΚΕΠΕ και τις υποκλοπές.

Υπάρχει και ένα παράδοξο που κανείς δεν συζητάει. Ο αποκλεισμός αφαιρεί από το Ιράν τα τέλη διέλευσης, περίπου 2 εκατομμύρια δολάρια ανά τάνκερ, που ήταν το μοναδικό οικονομικό κίνητρο της Τεχεράνης να κρατήσει τα στενά ανοιχτά. Με άλλα λόγια, ο αποκλεισμός που σχεδιάστηκε για να πιέσει το Ιράν μπορεί να του αφαιρέσει κάθε λόγο αυτοσυγκράτησης.