Ισπανία: Νομιμοποιεί 500.000 μετανάστες για να σώσει τα ασφαλιστικά της ταμεία

Κάθε νομιμοποιημένος μετανάστης στην Ισπανία αποφέρει περίπου 4.000 ευρώ ετησίως σε εισφορές κοινωνικής ασφάλισης, χωρίς αντίστοιχη αύξηση στις δαπάνες υγείας ή εκπαίδευσης (ESADE). Αυτός ο αριθμός εξηγεί γιατί η Μαδρίτη ενέκρινε χθες τη μεγαλύτερη αμνηστία μεταναστών στη σύγχρονη ευρωπαϊκή ιστορία: 500.000 άνθρωποι χωρίς έγγραφα αποκτούν άδεια διαμονής και εργασίας μέσα σε τρεις μήνες (Euronews). Η Ισπανία δεν κάνει φιλανθρωπία. Σώζει το ασφαλιστικό της.

Η εξίσωση είναι απλή: 500.000 εργαζόμενοι επί 4.000 ευρώ ίσον 2 δισ. σε νέα έσοδα που σήμερα χάνονται στη μαύρη οικονομία. Η νομιμοποίηση του 2005 επί Θαπατέρο (600.000 άτομα) απέδειξε ότι η λογική λειτουργεί: αύξηση εσόδων, κανένα «μαγνητικό αποτέλεσμα» που να τραβά νέους μετανάστες, καμία εκτίναξη δαπανών (ESADE). Οι άνθρωποι αυτοί ήδη εργάζονταν στα θερμοκήπια της Αλμερίας και στη φροντίδα ηλικιωμένων. Απλώς πληρώνονταν 5-6 ευρώ την ώρα αντί για τον κατώτατο μισθό των 9,5 και δεν πλήρωναν εισφορές σε κανέναν.

Στην Αθήνα, η κατεύθυνση είναι η ακριβώς αντίθετη. Ο Πλεύρης εντατικοποιεί τις ανακλήσεις ασύλου (από 19 σε μια δεκαετία σε στόχο 1.000+ μέχρι τον Ιούνιο), ενώ η Ελλάδα πρωταγωνιστεί στη συμμαχία πέντε χωρών για κέντρα επιστροφών εκτός ΕΕ (To Brief). Ταυτόχρονα, η χώρα αδυνατεί να καλύψει 270.000 κενές θέσεις εργασίας σε γεωργία, τουρισμό και κατασκευές (ThinkEurope). Ακόμα κι όταν εκδίδει νόμιμες άδειες, 6 στους 10 εργάτες φεύγουν για Δυτική Ευρώπη λόγω χαμηλών αμοιβών και γραφειοκρατίας (En Rua).

Η αντίθεση αυτή αντανακλά κάτι ευρύτερο. Μόλις δύο εβδομάδες πριν τη νομιμοποίηση, το Ευρωκοινοβούλιο ψήφισε κανονισμό επιστροφών με κράτηση 24 μηνών και κέντρα σε τρίτες χώρες. Η Ισπανία αγνόησε ρητά αυτή την κατεύθυνση. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αντέδρασε με σιωπή και 244 εκατομμύρια ευρώ χρηματοδότηση. Κανείς δεν είπε «όχι» δημόσια. Η Μαδρίτη, με άλλα λόγια, αγόρασε την ανοχή των Βρυξελλών δείχνοντας ότι η νομιμοποίηση πληρώνει τους λογαριασμούς.

Δύο χώρες με παρόμοιο δημογραφικό πρόβλημα, δύο εκ διαμέτρου αντίθετα εργαλεία. Η μία εισπράττει εισφορές, η άλλη χρηματοδοτεί κέντρα κράτησης ενώ της λείπουν εργάτες.