Οι 92 νεκροί στο Πακιστάν και πώς η κρίση απειλεί το Αιγαίο

Στις 31 Ιανουαρίου, μια σειρά συντονισμένων επιθέσεων στο Πακιστάν άφησε πίσω της 92 νεκρούς, σε μια κλιμάκωση που οι περισσότεροι στην Ευρώπη αγνόησαν. Είναι λάθος. Για την Ελλάδα, η αποσταθεροποίηση μιας πυρηνικής δύναμης 240 εκατομμυρίων κατοίκων δεν είναι απλώς μια διεθνής είδηση, αλλά ένας εν δυνάμει συστημικός κίνδυνος για το μεταναστευτικό και τις ισορροπίες στο Αιγαίο.

Ο "Στρατός Απελευθέρωσης του Μπαλουχιστάν" (BLA) δεν χτύπησε τυχαία. Στόχευσε την καρδιά των κινεζικών συμφερόντων, αποδεικνύοντας ότι η αστάθεια στην περιοχή είναι πλέον δομική και όχι περιστασιακή (Business Standard).

Το ναυάγιο της Κίνας και το ντόμινο

Το Πεκίνο είχε στοιχηματίσει $60 δισ. στον Οικονομικό Διάδρομο Κίνας-Πακιστάν (CPEC), τη ναυαρχίδα του "Δρόμου του Μεταξιού". Σήμερα, το έργο χαρακτηρίζεται «σχεδόν νεκρό», με μόλις $25 δισ. να έχουν εκταμιευθεί και τους Κινέζους εργάτες να ζουν σε καθεστώς στρατιωτικού εγκλεισμού (RFE/RL).

Γιατί μας αφορά; Όταν η κινεζική «σκληρή ισχύς» αποτυγχάνει να σταθεροποιήσει την οικονομία του Πακιστάν, η χώρα οδεύει προς την κατάρρευση. Και η κατάρρευση γεννά κύματα προσφύγων. Η Ελλάδα, ως η πύλη της Ευρώπης, γνωρίζει ήδη ότι το Πακιστάν είναι βασική δεξαμενή των ροών που φτάνουν στα νησιά μας. Με τις προβλέψεις να δείχνουν ότι το 60-70% των τρομοκρατικών ενεργειών το 2026 θα συμβούν στη Νότια Ασία και την Αφρική, η πίεση στα σύνορα αναμένεται να αυξηθεί δραματικά (RSIS).

Το φάντασμα του «Ισλαμικού ΝΑΤΟ»

Πέρα από το μεταναστευτικό, υπάρχει η γεωπολιτική διάσταση. Η Τουρκία καλλιεργεί συστηματικά σχέσεις με το Πακιστάν, συζητώντας ακόμη και τη δημιουργία ενός αμυντικού συμφώνου με τη Σαουδική Αραβία, ένα είδος «Ισλαμικού ΝΑΤΟ» (Bloomberg/Profile News).

Σε αυτή τη σκακιέρα, η Ελλάδα έχει επενδύσει στον άξονα με Ισραήλ και Κύπρο. Ωστόσο, η ενεργός εμπλοκή της Τουρκίας με μια πυρηνική δύναμη όπως το Πακιστάν δημιουργεί ένα αντίπαλο δέος που μπορεί να αλλάξει τους συσχετισμούς ισχύος στην Ανατολική Μεσόγειο. Η πρόσφατη στήριξη της Αθήνας προς την Ινδία σε θέματα τρομοκρατίας δείχνει ότι η ελληνική διπλωματία αντιλαμβάνεται τον κίνδυνο: ο εχθρός του εχθρού μας (Ινδία) γίνεται φίλος.

Η παγίδα της ασφάλειας

Το Πακιστάν κατηγορεί την Ινδία για υποδαύλιση της βίας, ενώ οι Μπαλούχ αντάρτες ζητούν ανοιχτά τη βοήθεια του Νέου Δελχί (Indigenous Herald). Αυτό το εκρηκτικό μείγμα εθνικισμού, φτώχειας (το 70% στο Μπαλουχιστάν ζει υπό άθλιες συνθήκες) και ανταγωνισμού μεγάλων δυνάμεων, δημιουργεί έναν «τέλειο καταιγισμό».

Το διακύβευμα για την Ελλάδα είναι σαφές: Η αστάθεια στο Καράτσι ή την Κουέτα δεν μένει εκεί. Μεταφράζεται σε βάρκες στο Αιγαίο και σε διπλωματική ενίσχυση της Τουρκίας, η οποία παρουσιάζεται ως προστάτης των μουσουλμανικών πληθυσμών. Η απόσταση στον χάρτη είναι ψευδαίσθηση· οι συνέπειες είναι ήδη στην πόρτα μας.