Γυναίκα πέθανε σε παραλία της Αίγινας περιμένοντας ασθενοφόρο

Την Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου, σε οργανωμένη παραλία της Αίγινας, μια γυναίκα κατέρρευσε από ανακοπή και παρευρισκόμενοι της έκαναν καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση (ΚΑΡΠΑ) για σχεδόν μία ώρα, περιμένοντας ασθενοφόρο. Η γυναίκα πέθανε. Για το τι μεσολάβησε υπάρχουν δύο εκδοχές που δεν συμπίπτουν. Η μαρτυρία ενός λουομένου τοποθετεί την άφιξη του ασθενοφόρου στις 13:55, ύστερα από 50 με 55 λεπτά ΚΑΡΠΑ, με γιατρό να φτάνει με σκάφος του Λιμενικού λίγο νωρίτερα και απινιδωτή να μεταφέρεται από ιδιωτικό σκάφος (Enikos, iEidiseis). Η διοίκηση δίνει άλλους αριθμούς: ο διοικητής της 2ης ΥΠΕ, της υγειονομικής περιφέρειας στην οποία υπάγεται το νησί, Χρήστος Ροϊλός, μιλά για κλήση στις 13:05 και επιστροφή του πληρώματος στο Κέντρο Υγείας στις 14:10, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος, χωρίς να δίνει ώρα άφιξης στην παραλία (Παραπολιτικά).

Καμία πλευρά δεν στηρίζεται σε επίσημα αρχεία κλήσεων και αναχωρήσεων· γι' αυτό τα «50» και «55 λεπτά» μπορεί απλώς να μετρούν από διαφορετική αφετηρία. Ο τίτλος ότι το ασθενοφόρο «δεν έφτασε ποτέ» έρχεται σε αντίθεση με τις ίδιες τις περιγραφές της άφιξής του (ΤΑ ΝΕΑ). Και λείπει κάτι πιο βασικό: ποιος τελικά επέβη στο ασθενοφόρο, αν έφυγε με οδηγό μόνο, με γιατρό ή με νοσηλευτή, δεν προκύπτει από κανένα δημόσιο έγγραφο, καθώς το πρόγραμμα της βάρδιας και η διαθεσιμότητα οδηγού, οχήματος και πληρώματος δεν έχουν δοθεί.

Ο μηχανισμός που παγιδεύει το νησί

Γιατί, όμως, μεσολάβησε αυτό το διάστημα; Η απάντηση ξεκινά από μια ιδιαιτερότητα: η Αίγινα δεν διαθέτει δική της μονάδα ΕΚΑΒ, και το ασθενοφόρο υπάγεται στο Κέντρο Υγείας (NEWS 24/7). Εκεί στήνεται μια παγίδα κάθε φορά που δύο περιστατικά συμπίπτουν: αν ο μοναδικός εφημερεύων γιατρός μπει στο ασθενοφόρο, το Κέντρο Υγείας μένει χωρίς γιατρό για όποιον φτάσει στο μεταξύ. Αυτή ήταν και η πρώτη, άτυπη εξήγηση που το MEGA απέδωσε στη 2η ΥΠΕ: υπήρχε οδηγός, αλλά ο γιατρός δεν μπορούσε να φύγει (NEWS 24/7). Ο Ροϊλός αντιτείνει ότι κινητοποιήθηκε γιατρός ετοιμότητας ώστε να μείνει καλυμμένη η μονάδα (Παραπολιτικά). Προσοχή όμως: καμία δημόσια διάταξη δεν τεκμηριώνει κανόνα που να απαιτεί δεύτερο γιατρό για να φύγει το ασθενοφόρο· το άρθρο του νόμου 4850/2021 που συχνά επικαλούνται αφορά τις διανοσοκομειακές διακομιδές βαρέως πασχόντων (ΦΕΚ Α΄208/2021).

Πίσω από το μεμονωμένο περιστατικό υπάρχει αριθμητική που δεν βγαίνει. Μια θέση καλυμμένη όλο το εικοσιτετράωρο απαιτεί 168 ώρες την εβδομάδα· τρεις εργαζόμενοι με 40ωρο δίνουν 120 ώρες, πριν καν μπουν άδειες, ρεπό ή ασθένειες. Τον Ιούνιο του 2026 ρεπορτάζ κατέγραφε μόλις τρεις οδηγούς ασθενοφόρου στην Αίγινα, με κενά όποτε έλειπε κάποιος και περιστατικά που καλύφθηκαν με περιπολικά, ταξί ή ιδιωτικά αυτοκίνητα (ΣΚΑΪ). Λίγους μήνες νωρίτερα, τον Φεβρουάριο, η ΕΙΝΑΠ, το σωματείο των νοσοκομειακών γιατρών, είχε καταγγείλει ημέρες χωρίς πλήρη ιατρική εφημεριακή κάλυψη και πολλές νοσηλευτικές βάρδιες χωρίς προσωπικό (Aegina Portal). Η δυσκολία να στελεχωθούν νησιωτικές δομές υγείας είναι χρόνια, τόσο που το κράτος έχει καταφύγει σε ειδικά επιδόματα για να πείσει γιατρούς να πάνε σε μικρά νησιά (To Brief). Γι' αυτό ο αριθμός οχημάτων ή εργαζομένων δεν φτάνει από μόνος του: η βοήθεια είναι έγκαιρη μόνο όταν συμπέσουν ταυτόχρονα όχημα, οδηγός, κατάλληλο πλήρωμα και κάποιος να κρατήσει τη μονάδα που μένει πίσω.

Το νησί έχει ήδη ζήσει παρόμοιο δράμα. Τον Αύγουστο του 2025 πέθανε άλλη λουόμενη σε ώρα που, σύμφωνα με την ΕΙΝΑΠ, δεν υπήρχε βάρδια οδηγού (Aegina Portal), και τον Οκτώβριο του 2025 απομακρύνθηκε ο πρόεδρος του Κέντρου Υγείας με φόντο εκείνον τον θάνατο (TVXS). Το αν πρόκειται για το ίδιο ακριβώς πρόβλημα δεν έχει αποδειχθεί: πέρυσι η καταγγελία αφορούσε τον οδηγό, φέτος η διοικητική εξήγηση αφορά τον γιατρό. Κοινό μένει το ερώτημα της συνέχειας, αν οι ελλείψεις που καταγγέλλονταν επί μήνες είχαν όντως καλυφθεί.

Και τα λεπτά, σε μια ανακοπή, μετρούν πραγματικά. Όταν η καρδιά σταματά να στέλνει αίμα στον εγκέφαλο, η ΚΑΡΠΑ δουλεύει σαν χειροκίνητη εφεδρική αντλία που κερδίζει χρόνο, ενώ ο απινιδωτής μπορεί να σταματήσει έναν αποδιοργανωμένο ρυθμό, όχι όμως κάθε ρυθμό ούτε κάθε σταματημένη καρδιά (ERC 2025). Η αλυσίδα επιβίωσης ξεκινά από τους παρευρισκομένους, όχι από το ασθενοφόρο. Για τη συγκεκριμένη γυναίκα, πάντως, δεν γνωρίζουμε τον αρχικό καρδιακό ρυθμό ούτε την αιτία της κατάρρευσης, και δεν μπορεί να συναχθεί ότι ένα ταχύτερο ασθενοφόρο θα την είχε σώσει ή ότι η καθυστέρηση προκάλεσε τον θάνατο.

Ό,τι θα ξεκαθαρίσει την εικόνα δεν είναι νέες δηλώσεις αλλά έγγραφα που ήδη υπάρχουν κάπου: το αρχείο κλήσης και κινητοποίησης που κρατά η υπηρεσία, το πρόγραμμα εκείνης της βάρδιας, το σχέδιο κάλυψης του νησιού. Δεν θα αποδείξουν αν τα λεπτά της αναμονής ήταν μοιραία· θα δείξουν όμως αν η Αίγινα μπορούσε εκείνο το μεσημέρι να στείλει βοήθεια στην ώρα της, ή αν η επόμενη κλήση θα βρει ξανά ένα ασθενοφόρο δεμένο στο Κέντρο Υγείας.