Ιρανικά drones χτυπούν την Amazon και η ακήρυχτη ελληνική πολεμική εμπλοκή

Την 1η Μαρτίου, ιρανικά drones Shahed έπληξαν δύο data centers της Amazon Web Services στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και ένα τρίτο στο Μπαχρέιν. Δύο από τις τρεις ζώνες διαθεσιμότητας της AWS στον Κόλπο σταμάτησαν να λειτουργούν (Machine Herald). Τράπεζες, εφαρμογές πληρωμών, το χρηματιστήριο των ΗΑΕ (κλειστό δύο ημέρες): ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία που κινητικό χτύπημα προκάλεσε ψηφιακό blackout σε εμπορική cloud υποδομή (CSIS). Χθες, οι Φρουροί της Επανάστασης ανέλαβαν ευθύνη και για πλήγμα σε data center της Oracle στο Ντουμπάι, στο πλαίσιο του «37ου κύματος» αντιποίνων (India Today).

Η λογική πίσω από τα χτυπήματα είναι συγκεκριμένη. Το Πεντάγωνο τρέχει απόρρητα στρατιωτικά φορτία εργασίας στην AWS. Η Palantir τροφοδοτεί με AI ζωντανή στόχευση. Η Τεχεράνη γνωρίζει αυτή την εξάρτηση και τη μετέτρεψε σε στόχο: στις 31 Μαρτίου, το IRGC δημοσίευσε λίστα 18 αμερικανικών εταιρειών (Apple, Microsoft, Google, Nvidia, Tesla, Boeing, Meta) που χαρακτήρισε «νόμιμους στόχους» (Politico). Πάνω από $2 τρισ. σε τεχνολογικές επενδύσεις στον Κόλπο βρίσκονται πλέον εντός ακτίνας βολής.

Ένα κράτος με 71,8% πληθωρισμό και 3,2 εκατ. εσωτερικά εκτοπισμένους (Iran International) δεν έχει πολλά να χάσει. Ακριβώς γι' αυτό ποντάρει στην παγκόσμια ζημιά. Το Ιράν δεν μπορεί να κερδίσει συμβατικό πόλεμο με τις ΗΠΑ. Μπορεί όμως να απειλήσει τις ψηφιακές και ενεργειακές αρτηρίες που τροφοδοτούν την παγκόσμια οικονομία, μετατρέποντας τη δική του ευπάθεια σε ασύμμετρο μοχλό. Εσωτερικά, το IRGC ελέγχει πλέον ακόμη και τον τραυματισμένο νέο Ανώτατο Ηγέτη Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, ενώ ο πρόεδρος Pezeshkian δεν μπορεί να επιβάλει εκεχειρία (CSIS).

Η σιωπηρή εμπλοκή της Αθήνας

Η Ελλάδα έχει ήδη ενεργή πολεμική εμπλοκή στη σύγκρουση. Στις 19 Μαρτίου, ελληνικά Patriot στη Yanbu της Σαουδικής Αραβίας κατέρριψαν δύο ιρανικούς βαλλιστικούς πυραύλους, η πρώτη μάχη ελληνικής μονάδας σε πραγματικές συνθήκες πολέμου. Ο υπουργός Άμυνας Δένδιας επισκέφθηκε τη μονάδα για επίσημη απονομή επαίνου (To Brief). Η κίνηση αυτή ήταν βήμα σιωπηρής ευθυγράμμισης με τον αμερικανικό στρατηγικό σχεδιασμό στον Κόλπο. Το επόμενο βήμα ήρθε αμέσως μετά: η Ελλάδα υπέγραψε τη δήλωση 40 κρατών υπό βρετανική ηγεσία για ελεύθερη ναυσιπλοΐα στον Ορμούζ (Euronews). Η εκπρόσωπος ΥΠΕΞ όμως ξεκαθάρισε: ουσιαστική δράση «μόνο μετά το πέρας των εχθροπραξιών».

Εδώ είναι η αντίφαση. Η Αθήνα ρίχνει πυραύλους, υπογράφει συμμαχίες, αλλά δηλώνει ότι θα δράσει αφού σταματήσει ο πόλεμος. Η Κίνα, η Ρωσία, η Ινδία και η Τουρκία αρνήθηκαν να υπογράψουν. Αντ' αυτού, διαπραγματεύτηκαν απευθείας με την Τεχεράνη: κινεζικά πλοία περνούν τα Στενά πληρώνοντας σε γουάν, η Ινδία εξασφάλισε διμερή δίοδο (To Brief). 40 υπογραφές, μηδέν πολεμικά πλοία: η συμμαχία παραμένει δήλωση, όχι δύναμη.

Η Ελλάδα εκτελεί πολεμικές αποστολές στη Σαουδική Αραβία χωρίς η Βουλή να έχει ενημερωθεί βάσει Άρθρου 36 του Συντάγματος. Κανένα κόμμα δεν ρωτά.