Πόλεμος στο Ιράν: Ανταρσία Ρεπουμπλικανών και ιρανικά τελεσίγραφα εγκλωβίζουν τον Ντόναλντ Τραμπ

Ενώ τα ισραηλινά πλήγματα στο Ισφαχάν και η ιρανική επίθεση στη σαουδαραβική βάση Prince Sultan (To Brief) (To Brief) κλιμακώνουν τον πόλεμο στο πεδίο, το πραγματικό όριο της αμερικανικής ισχύος διαγράφεται αλλού.

Τέσσερις εβδομάδες μετά την Επιχείρηση Epic Fury, οι νεκροί Ιρανοί άμαχοι ξεπερνούν τους 1.400. Η βενζίνη στα ελληνικά νησιά αγγίζει τα 2,32 ευρώ το λίτρο. Και στις αμερικανικές δημοσκοπήσεις, 61% των πολιτών τάσσεται κατά του πολέμου, μόλις 7% υπέρ χερσαίας εισβολής, με τη δημοτικότητα Τραμπ στο -16,7, χαμηλό ρεκόρ (Nate Silver). Αίμα, κόστος, δυσαρέσκεια: η κλασική τριάδα που τελειώνει αμερικανικούς πολέμους.

Η αμερικανική δεξιά σπάει σε τρία σημεία

Η αντίδραση δεν έρχεται από Δημοκρατικούς. Έρχεται μέσα από το MAGA. Και αυτό την κάνει πολιτικά θανατηφόρα για τον Τραμπ.

Στα μέσα ενημέρωσης, ο Τάκερ Κάρλσον χαρακτήρισε τον πόλεμο «προδοσία» των ψηφοφόρων που εξέλεξαν τον Τραμπ με υπόσχεση «no new wars» (RTE). Στο Κογκρέσο, η Ρεπουμπλικάνα βουλευτής Νάνσι Μέις, μέλος της Επιτροπής Ενόπλων Δυνάμεων, ήταν πιο χειρουργική μετά από απόρρητη ενημέρωση: «Οι δικαιολογίες που δόθηκαν στον αμερικανικό λαό δεν ταυτίζονται με τους στρατιωτικούς στόχους που μας παρουσιάστηκαν». Και στο κέντρο της εξουσίας, ο ίδιος ο αντιπρόεδρος Βανς ρώτησε ευθέως τον Νετανιάχου σε ποια βάση στηρίζεται η εμπιστοσύνη για αλλαγή καθεστώτος. Αξιωματούχος του Λευκού Οίκου διέρρευσε: «Ο Μπίμπι πούλησε τον πόλεμο στον πρόεδρο ως εύκολο» (Axios/NewsX). Μιντιακός βραχίονας, νομοθετικός βραχίονας, αντιπρόεδρος. Η ρωγμή δεν περνά ανάμεσα σε Ρεπουμπλικανούς και Δημοκρατικούς. Περνά μέσα από τον ίδιο τον πυρήνα που έφτιαξε τον Τραμπ. Στο CPAC, όταν ο Στιβ Μπάνον ζήτησε από «MAGA πατριώτες» να σηκώσουν χέρι υπέρ των υψηλών τιμών ενέργειας που απαιτεί ο πόλεμος, σηκώθηκαν τρία άτομα (Daily Beast).

Η Τεχεράνη μυρίζεται αίμα

Η εσωτερική ασφυξία του Τραμπ δεν μένει μυστικό. Η Τεχεράνη απέρριψε το αμερικανικό σχέδιο 15 σημείων και κατέθεσε αντιπρόταση 5 σημείων που περιλαμβάνει αποζημιώσεις πολέμου, εγγυήσεις μη επανάληψης και αναγνώριση ιρανικής κυριαρχίας στον Ορμούζ (Axios). Μετάφραση: ζητά να αναγνωριστεί ως θύμα και ως φύλακας του στενού που ελέγχει το 20% του παγκόσμιου πετρελαίου. Αυτά δεν είναι όροι διαπραγμάτευσης, είναι όροι ενός αντιπάλου που στοιχηματίζει ότι ο χρόνος δουλεύει υπέρ του.

Και ο χρόνος όντως μετράει. Στις 29 Απριλίου λήγει η 60ήμερη προθεσμία του War Powers Act (ο νόμος που απαιτεί έγκριση του Κογκρέσου για παράταση στρατιωτικής δράσης). Ο Ρούμπιο υποσχέθηκε στο G7 λήξη σε «2 με 4 εβδομάδες» (Newser). Αν δεν υπάρξει νίκη ή deal ως τότε, ο πρόεδρος θα χρειαστεί ψήφο Κογκρέσου. Με νεότερους MAGA ψηφοφόρους κάτω των 35 να πιστεύουν κατά 50% ότι ο πρόεδρός τους δεν έχει σχέδιο (Politico), αυτή η ψήφος δεν είναι εξασφαλισμένη. Η μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη του πλανήτη ξεμένει ταυτόχρονα από νομικό χρόνο και πολιτικό κεφάλαιο.