Ο στοιχηματικός όμιλος ΟΠΑΠ των 16 δισ. μετακομίζει, η κρατική εξάρτηση παραμένει

Ο Karel Komárek, ο τρίτος πλουσιότερος Τσέχος, πλήρωσε €652 εκατ. το 2013 για το 33% του ΟΠΑΠ, εν μέσω ελληνικής κρίσης, ως μοναδικός προσφέρων (lsa.gr). Δώδεκα χρόνια αργότερα, ο ίδιος δηλώνει συνολική απόδοση 536% για τους μετόχους, με περίπου €1,5 δισ. σε σωρευτικά μερίσματα και μετοχή που πήγε από €3 στα €20 (ot.gr). Στις 24 Μαρτίου 2026, η αυτόνομη μετοχή του ΟΠΑΠ έπαψε να υπάρχει. Η συνένωσή του με την Allwyn δημιούργησε τον 2ο μεγαλύτερο εισηγμένο όμιλο τυχερών παιχνιδιών στον κόσμο, αποτίμησης €16 δισ. (ot.gr). Η καταστατική έδρα μεταφέρθηκε στο Λουξεμβούργο, με σχέδιο για τελική μετακίνηση στην Ελβετία εντός τριμήνου.

Ποιος πληρώνει αυτή την επιτυχία; Σύμφωνα με την ΕΕΕΠ (Επιτροπή Εποπτείας και Ελέγχου Παιγνίων), το 27,5% των παικτών προέρχεται από νοικοκυριά με ετήσιο εισόδημα 12.000-20.000 ευρώ, δηλαδή κάτω από τον μέσο μισθό (Forbes Greece). Ο ΟΠΑΠ κατέγραψε ρεκόρ ακαθάριστων εσόδων €2,4 δισ. το 2025 (investors.opap.gr), ελέγχοντας πάνω από το 75% της νόμιμης αγοράς. Τα GGR (gross gaming revenue, οι καθαρές απώλειες των παικτών) αυξάνονται σταθερά κάθε χρόνο, ενώ τα μέτρα «υπεύθυνου παιχνιδιού» κερδίζουν βραβεία κλάδου.

Ο λογαριασμός του κράτους

Το ελληνικό Δημόσιο εισπράττει €764 εκατ. ετησίως από φόρους και εισφορές του ΟΠΑΠ (investors.opap.gr). Για να γίνει απτό: €100 εκατ. από αυτά χρηματοδότησαν το Fuel Pass 3, το επίδομα βενζίνης για τα χαμηλά εισοδήματα. Το κράτος, δηλαδή, πληρώνει τη βενζίνη των φτωχών από τον τζόγο των φτωχών. Αν η πάταξη της μαύρης αγοράς (που σήμερα φτάνει τα €1,67 δισ. σε στοιχήματα, To Brief) στείλει κι άλλους παίκτες στο νόμιμο δίκτυο, ο κύριος ωφελημένος είναι η Allwyn.

Η Allwyn AG, με έδρα Λουξεμβούργο και ιδιοκτησία μέσω Valea Foundation στην Ελβετία, αντλεί κάθε ευρώ της ελληνικής ρευστότητάς της από πρακτορεία σε κάθε γειτονιά. Το κράτος χρειάζεται τα έσοδα τζόγου (περίπου 2,3% των φορολογικών εσόδων, σύμφωνα με την ΕΕΕΠ). Δεν κατέχει όμως πλέον ούτε μία μετοχή (ad-hoc-news.de), η φορολογική έδρα δεν είναι στην Ελλάδα, και η διαπραγματευτική του θέση στην ανανέωση αδειών το 2030 αποδυναμώνεται με κάθε χρόνο εξάρτησης. Ένα κράτος που στηρίζει τον προϋπολογισμό του στις απώλειες των φτωχότερων πολιτών του, χωρίς να ελέγχει πλέον τον μηχανισμό που τις παράγει.