Στόχος τα 10 δισ. στην Άγκυρα υπό τον φόβο του Τραμπ

Η 6η συνάντηση του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας (ΑΣΣ) στις 11 Φεβρουαρίου στην Άγκυρα δεν γίνεται για να λυθούν οι διαφορές δεκαετιών. Γίνεται για να μην προκύψουν νέες. Σε ένα διεθνές περιβάλλον «γεμάτο αβεβαιότητα» λόγω της επιστροφής Τραμπ στον Λευκό Οίκο, η Αθήνα επιλέγει συνειδητά την τακτική της συντήρησης: κρατάμε τα «νερά ήρεμα» για να αποφύγουμε ατυχήματα ή αμερικανικές «διαιτησίες» εξπρές.

Η ατζέντα της «βιτρίνας» και τα κλειδωμένα συρτάρια

Στο τραπέζι του διαλόγου μπαίνουν αποκλειστικά θέματα «χαμηλής πολιτικής». Ο στόχος είναι η αύξηση των εμπορικών συναλλαγών στα 10 δισ. δολάρια και η επέκταση της βίζας-εξπρές για Τούρκους τουρίστες σε 12 νησιά του Αιγαίου. Είναι η λεγόμενη «θετική ατζέντα», που λειτουργεί ως μαξιλάρι ασφαλείας στις διμερείς σχέσεις Capital.gr.

Αντίθετα, τα «βαριά» χαρτιά παραμένουν ερμητικά κλειστά. Η Αθήνα έχει ξεκαθαρίσει πως η οριοθέτηση ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας είναι η μόνη διαφορά που αναγνωρίζει, αρνούμενη κατηγορηματικά να συζητήσει το τουρκικό «πακέτο» που περιλαμβάνει αποστρατιωτικοποίηση νησιών και γκρίζες ζώνες. Το Μαξίμου γνωρίζει ότι οποιαδήποτε συζήτηση επ’ αυτών θα νομιμοποιούσε τον τουρκικό αναθεωρητισμό To Vima.

Ο «ελέφαντας» στο δωμάτιο είναι ο Τραμπ

Πίσω από τα χαμόγελα και τις χειραψίες, κρύβεται ένας κοινός φόβος. Η Αθήνα θέλει να προλάβει καταστάσεις. Όπως επισημαίνουν αναλυτές, ο κίνδυνος δεν είναι μόνο η Τουρκία, αλλά ένας Αμερικανός Πρόεδρος που αρέσκεται σε γρήγορες συμφωνίες (fast-track deals) αγνοώντας συχνά το Διεθνές Δίκαιο. Το μήνυμα Μητσοτάκη ότι «δεν χρειαζόμαστε επιδιαιτητές» έχει αποδέκτη την Ουάσιγκτον, όχι την Άγκυρα. Η λογική είναι απλή: αν λύσουμε (ή παγώσουμε) τα θέματά μας διμερώς, δεν δίνουμε αφορμή για εξωτερικές παρεμβάσεις Parapolitika.

Η έκπληξη της Χάλκης

Το ενδιαφέρον στοιχείο της συνόδου είναι η παρουσία του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου στο επίσημο δείπνο – μια κίνηση υψηλού συμβολισμού από την πλευρά Ερντογάν. Οι πληροφορίες για πιθανή επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης (ως ιδιωτικό ίδρυμα) πυκνώνουν, με την Αθήνα να το χειρίζεται προσεκτικά ως ζήτημα διεθνών ελευθεριών και όχι ως διμερές αντάλλαγμα Orthodox Times.

Τελικά, η σύνοδος της Άγκυρας είναι μια άσκηση ισορροπίας. Δεν παράγει λύσεις, αλλά αγοράζει χρόνο. Και σε μια εποχή όπου οι γεωπολιτικοί χάρτες ξαναγράφονται βίαια, ο χρόνος ίσως είναι το πολυτιμότερο αγαθό που μπορεί να εξασφαλίσει η ελληνική διπλωματία.