Στεγαστική ασφυξία: Ένας στους τρεις Έλληνες δουλεύει μισό μήνα για το ενοίκιο

Ο πληθωρισμός ενοικίων στο +8,2% τρώει κάθε παροχή και επίδομα πριν καν φτάσει στο νοικοκυριό (To Brief). Και το πρόβλημα αλλάζει πλέον γεωγραφία.

Σχεδόν 29% των Ελλήνων δίνουν πάνω από το 40% του μισθού τους για στέγαση (Eurostat). Ένας στους τρεις δουλεύει μισό μήνα μόνο για να πληρώσει το νοίκι. Πανελλαδικά, πάνω από 700.000 κατοικίες μένουν εκτός αγοράς, λόγω κληρονομικών εκκρεμοτήτων, υψηλού κόστους ανακαίνισης ή στρατηγικής αναμονής (NewsBomb/ΔΝΤ). Στην Αττική, 1 στα 4 σπίτια είναι κενό. Η προσφορά υπάρχει φυσικά. Απλώς δεν κυκλοφορεί.

Η Τράπεζα της Ελλάδος κατέγραψε αύξηση τιμών κατοικίας 7,8% για το 2025. Ο πιο αποκαλυπτικός αριθμός όμως κρύβεται στη γεωγραφική κατανομή: οι «λοιπές πόλεις» της επαρχίας ξεπέρασαν Αθήνα και Θεσσαλονίκη με +10,5% στο τελευταίο τρίμηνο, ενώ η Αθήνα σταθεροποιήθηκε στο +5,9% (ΤτΕ).

Από τον Σεπτέμβριο 2024, το Golden Visa απαιτεί €800.000 στην Αθήνα αλλά μόλις €400.000 στην υπόλοιπη χώρα (Immigrant Invest). Η ζήτηση από μη ευρωπαίους αγοραστές στα μεγάλα αστικά κέντρα κατέρρευσε κατά 83%, αλλά ανακατευθύνθηκε σε Κρήτη, Πελοπόννησο, Κυκλάδες (Greek Reporter). Η κυβέρνηση δεν μείωσε την πίεση στην αγορά. Τη μετακίνησε γεωγραφικά.

Η κατασκευαστική δραστηριότητα παραμένει καθηλωμένη: περίπου 35.000 οικοδομικές άδειες τον χρόνο, έναντι 125.000 πριν από την κρίση. Η ΤτΕ χαρακτηρίζει τη στεγαστική κρίση «διαρθρωτικό πρόβλημα» με κοινωνικές και δημογραφικές συνέπειες (ΤτΕ). Το ΔΝΤ έχει προτείνει φόρο στα κλειστά ακίνητα. Η κυβέρνηση, προς το παρόν, προτιμά επιδοτήσεις ζήτησης (πρόγραμμα «Σπίτι μου», 2.350 κοινωνικές κατοικίες) που δεν αγγίζουν τη ρίζα: την έλλειψη νέας προσφοράς.

Ο εργαζόμενος με μισθό €1.200 μπορεί να δανειστεί, με τα σημερινά επιτόκια, περίπου €75.000. Ένα διαμέρισμα 80 τ.μ. στην Αθήνα ξεκινά από €150.000. Τα επιτόκια κάτω του 3% δεν λύνουν αυτή την εξίσωση, όταν οι τιμές έχουν αυξηθεί 71% από το 2017 και οι πραγματικοί μισθοί παραμένουν 22% κάτω από τα επίπεδα του 2009 (ΤτΕ).