Σουδάν: Διάσκεψη 1 δισ. δολαρίων χωρίς τους στρατηγούς, προσφυγική πίεση στην Κρήτη

Στο Βερολίνο σήμερα, 60 χώρες υπόσχονται πάνω από 1 δισ. δολάρια για τον πόλεμο στο Σουδάν. Κανείς από αυτούς που πολεμούν δεν κάθεται στο τραπέζι. Ούτε ο στρατός (SAF) του στρατηγού al-Burhan, ούτε οι παραστρατιωτικοί (RSF) του Hemedti προσκλήθηκαν. Η κυβέρνηση του Χαρτούμ υπέβαλε επίσημη διαμαρτυρία, αποκαλώντας τη διάσκεψη «παραβίαση της εδαφικής ακεραιότητας». Ο Γιώργος Γεραπετρίτης είναι εκεί. Δεν ανακοίνωσε συγκεκριμένη ελληνική δέσμευση.

Στο τραπέζι των διαμεσολαβητών κάθονται τα ΗΑΕ, ως μέλη της «Τετράδας» (μαζί με ΗΠΑ, Σαουδική Αραβία, Αίγυπτο). Την ίδια περίοδο, η Le Monde τεκμηριώνει ότι το Άμπου Ντάμπι αναδιοργανώνει τα δίκτυα εξοπλισμού της RSF μέσω Αιθιοπίας, Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας και Λιβύης. Τρία χρόνια πολέμου, 34 εκατομμύρια άνθρωποι χρειάζονται βοήθεια, και η συντονίστρια του ΟΗΕ Denise Brown αρνείται τον χαρακτηρισμό «ξεχασμένη κρίση». Ο δικός της όρος είναι «εγκαταλελειμμένη».

Ο χαρακτηρισμός εξηγείται από τα νούμερα. Οι διασκέψεις δωρητών για το Σουδάν λειτουργούν ως θέατρο: στη διάσκεψη του Λονδίνου πέρυσι, ανακοινώθηκαν 800 εκατ. ευρώ, αλλά πραγματικά εκταμιεύθηκε περίπου το 30%. Φέτος, το ανθρωπιστικό σχέδιο του ΟΗΕ είναι χρηματοδοτημένο μόλις στο 16%. Και ακόμα κι όταν φτάνουν χρήματα, η SAF και η RSF μπλοκάρουν τα κονβόι.

Ο γεωπολιτικός διάδρομος Λιβύη-Κρήτη

Η διπλωματική σιωπή της Αθήνας για το Σουδάν συγκρούεται με την πραγματικότητα νότια της Κρήτης. Μέσα σε 48 ώρες το Πάσχα, 346 πρόσφυγες διασώθηκαν (To Brief). 550.000 Σουδανοί βρίσκονται στη Λιβύη, την «κύρια πηγή» μεταναστευτικών ροών σύμφωνα με τον υπουργό Μετανάστευσης. Η αύξηση αφίξεων στη διαδρομή Λιβύη-Κρήτη ήταν 260% το 2025 (To Brief).

Ο Γεραπετρίτης κάθεται λοιπόν σε μια διάσκεψη που πιέζει για τερματισμό πολέμου, ενώ ο Δένδιας επισκέπτεται τα ΗΑΕ για «ενίσχυση αεράμυνας». Τα ΗΑΕ είναι στρατηγικός πελάτης και σύμμαχος, και ταυτόχρονα η δύναμη που τροφοδοτεί τον πόλεμο ο οποίος στέλνει ανθρώπους στις ακτές μας. Η Ελλάδα αντιμετωπίζει το σύμπτωμα στη θάλασσα, αλλά η αιτία κάθεται στο ίδιο τραπέζι.