Σκάνδαλο 200 εκατομμυρίων: Ο Αλβανός πρωθυπουργός Ράμα ψάχνει σωσίβιο στην Αθήνα

Ο Έντι Ράμα γέλασε. «Γιατί πρέπει να πάμε εκεί; Είναι χαρούμενος, είναι ευρωβουλευτής», απάντησε στον Αλέξη Παπαχελά όταν ρωτήθηκε για τον Φρέντη Μπελέρη στο 11ο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών. Μαζί με την ατάκα, πέταξε ένα νούμερο που μοιάζει με άστοχο αστείο αλλά είναι ωμή ομολογία: το 58% των κρατουμένων στην Αλβανία δεν έχει δικαστεί (news247.gr).

Όταν ένας πρωθυπουργός περιγράφει δημόσια ότι σχεδόν έξι στους δέκα κρατούμενους της χώρας του είναι προφυλακισμένοι, περιγράφει προφυλάκιση ως εργαλείο πολιτικού ελέγχου. Ο Μπελέρης πέρασε μέσα 16 μήνες για ποινή 2 ετών, δηλαδή τα δύο τρίτα (protothema.gr). Ο δήμαρχος Τιράνων, στέλεχος του ίδιου του Ράμα, είναι φυλακή από τον Ιανουάριο 2025 και η δίκη του μόλις άρχισε.

Η Χάγη ως αναβολή δεκαετίας

Ένα συνυποσχετικό για παραπομπή της ΑΟΖ στο Διεθνές Δικαστήριο «έως το φθινόπωρο» (pelop.gr) μεταφράζεται σε 5 έως 10 χρόνια αναμονής. Τόσο διαρκούν κατά μέσο όρο οι υποθέσεις θαλάσσιων συνόρων στη Χάγη. Και υπάρχει και το προηγούμενο: η συμφωνία του 2009 ακυρώθηκε από το Συνταγματικό Δικαστήριο της Αλβανίας μετά από προσφυγή του ίδιου του Ράμα, όταν ήταν αρχηγός της αντιπολίτευσης (lifo.gr). Η απόφαση εκείνη παραμένει σε ισχύ. Χθες, στους Δελφούς, κανείς δεν εξήγησε πώς θα παρακαμφθεί.

Το σκηνικό των Δελφών απέναντι στο χάος των Τιράνων

Η εσωτερική κρίση του Ράμα, με την έβδομη αντικυβερνητική διαδήλωση στις 18 Απριλίου, τη δίωξη της αντιπροέδρου Μπαλούκου για σκάνδαλο 200 εκατ. ευρώ σε δημόσιες συμβάσεις και το μπλόκο της Βουλής στη σύλληψή της, τον έφερε στην Αθήνα ψάχνοντας καινούργια εικόνα (To Brief). Η Αλβανία μένει επίσης εκτός IBAR, δηλαδή εκτός ευρωπαϊκής πορείας στο κράτος δικαίου.

Το χαμόγελο στο Φόρουμ, η αυτο-ειρωνεία για το casual ντύσιμο μπροστά στον Μητσοτάκη (protothema.gr), ακόμη και η υπόσχεση για Χάγη, είναι λειτουργικά στοιχεία ενός σκηνικού νομιμοποίησης. Ο Ράμα ήρθε στην Αθήνα για να φύγει από τα Τίρανα. Η ελληνική πλευρά, που επέλεξε τη στρατηγική των χαμηλών τόνων αντί της κριτικής, του δίνει την εικόνα του αξιόπιστου συνομιλητή που χρειάζεται. Παίρνει πίσω ένα συνυποσχετικό που, όταν ωριμάσει σε απόφαση, δεν θα αφορά τον Ράμα ούτε τον Μητσοτάκη. Θα αφορά τους διαδόχους τους.