Σιωπή για 21 ναυτικούς: Η Ελλάδα «θυσιάζει» την ετοιμοθάνατη Ιρανή νομπελίστρια Μοχαμαντί

Τρεις αγγειοπλαστικές. Ένα stent. Σαρανταέξι χρόνια σωρευτική ποινή και 154 μαστιγώσεις. Δεκαεννέα κιλά απώλεια βάρους σε λίγους μήνες. Εκατόν σαράντα ημέρες μετά τη σύλληψή της σε κηδεία ακτιβίστριας στη Μασχάντ, η Ναργκές Μοχαμαντί, νομπελίστρια Ειρήνης 2023, μεταφέρθηκε την 1η Μαΐου 2026 σε νοσοκομείο της Ζαντζάν αφού έχασε δύο φορές τις αισθήσεις της. Το Υπουργείο Πληροφοριών της Τεχεράνης μπλοκάρει τη μεταφορά της στο Pars Hospital για αγγειογραφία (Reuters).

Η άρνηση ιατρικής φροντίδας είναι θεσμοποιημένο όπλο: από τους 96 θανάτους Ιρανών πολιτικών κρατουμένων μεταξύ 2010-2022, οι 85 πέθαναν χωρίς πρόσβαση σε γιατρό. Ποσοστό 88% (Amnesty International). Ο Ύπατος Αρμοστής του ΟΗΕ Volker Türk χαρακτηρίζει την πρακτική «βασανιστήριο μέσω σκόπιμης άρνησης» (UN News).

Η Αθήνα σιωπά. Καμία δήλωση από τον πρωθυπουργό, καμία από τον υπουργό Εξωτερικών Γιώργο Γεραπετρίτη. Η σιωπή δεν είναι ζήτημα διπλωματικής ευπρέπειας, αλλά ωμού υπολογισμού. Από τις 22 Απριλίου 2026, 21 ναυτικοί του ελληνόκτητου δεξαμενόπλοιου Epaminondas κρατούνται από τους Φρουρούς της Επανάστασης στο νησί Λαράκ, ενώ τριάντα δύο ακόμα ελληνόκτητα πλοία παραμένουν εγκλωβισμένα γύρω από τα Στενά του Ορμούζ (To Brief).

Ο Ιρανός ΥΠΕΞ Αμπάς Αραγτσί είχε ήδη κοινοποιήσει τον Μάρτιο στον Γεραπετρίτη ότι από τα Στενά διέρχονται απρόσκοπτα μόνο τα πλοία «φιλικών χωρών». Η Ελλάδα δεν ανήκει (tovima.gr). Η ελληνική πρεσβεία στην Τεχεράνη εκκενώθηκε στις 12 Μαρτίου. Κάθε δημόσια καταδίκη της μεταχείρισης Μοχαμαντί κλείνει το τελευταίο μισάνοιχτο παράθυρο επικοινωνίας.

Ο υπολογισμός είναι ωμός: μία νομπελίστρια που πεθαίνει σε ξένη φυλακή έναντι 21 ναυτικών που μπορούν να γυρίσουν σπίτι. Ο αδελφός της Μοχαμαντί, Χαμιντρεζά, στο Radio Farda: «Οι ευρωπαϊκές χώρες έχουν επικεντρωθεί στο Ορμούζ και στις τιμές του πετρελαίου. Τα ανθρώπινα δικαιώματα έχουν ξεχαστεί εντελώς» (RFE/RL).

Υπάρχει όμως μια θεσμική λεπτομέρεια που κάνει τη σιωπή εκκωφαντική. Η Ελλάδα κατέχει αυτή τη στιγμή μη μόνιμη έδρα στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ για τη διετία 2025-2026. Είναι, με την κυριολεκτική έννοια του όρου, στο τραπέζι όπου συζητούνται οι παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η ίδια Επιτροπή Νόμπελ που το 2023 βράβευσε τη Μοχαμαντί ζητά τώρα από τις «ιρανικές αρχές» να της επιτρέψουν να ζήσει. Δεν αναφέρει την Αθήνα. Δεν χρειάζεται.