«Το σχέδιο δεν δούλευε»: Η NASA μεταθέτει την προσσελήνωση για το 2028

Τέσσερις αστροναύτες περιμένουν τρία χρόνια να πετάξουν. Ο πύραυλος γύρισε στο υπόστεγο για τρίτη φορά. Και ο νέος διοικητής της NASA μόλις παραδέχτηκε αυτό που πολλοί σκέφτονταν: το σχέδιο δεν δούλευε.

Στις 27 Φεβρουαρίου, ο Jared Isaacman ανακοίνωσε τη μεγαλύτερη αναδιάρθρωση του προγράμματος Artemis από τη δημιουργία του. Η πρώτη προσσελήνωση μετατίθεται για το 2028. Προστίθεται μια νέα δοκιμαστική αποστολή. Και ο στόχος αλλάζει: από «πάμε στη Σελήνη» σε «πάμε και μένουμε».

Ένας πύραυλος που καίει 4 δισεκατομμύρια κάθε φορά που πετάει

Το πρόβλημα δεν είναι μια βαλβίδα ηλίου — αυτό το καλύψαμε ήδη. Το πρόβλημα είναι δομικό. Ο πύραυλος SLS κοστίζει 4,1 δισ. δολάρια ανά εκτόξευση. Σε 14 χρόνια ανάπτυξης έχει πετάξει μία φορά.

Και εκείνη η μία φορά αποκάλυψε σοβαρό πρόβλημα: η θερμική ασπίδα της κάψουλας Orion επέστρεψε με πάνω από 100 σημεία αποκόλλησης υλικού. Αντί να αντικαταστήσει την ασπίδα, η NASA άλλαξε την τροχιά επανεισόδου — μια λύση που μυρίζει ταχυδακτυλουργία.

Ο Isaacman — δισεκατομμυριούχος, πιλότος, πρώην ιδιώτης αστροναύτης — φέρνει λογική ταχύτητας: αν δεν πετάς συχνά, δεν μαθαίνεις. «Μία εκτόξευση κάθε τρία χρόνια είναι συνταγή αποτυχίας», είπε. Στόχος: εκτοξεύσεις κάθε 10 μήνες — ρυθμός που θυμίζει Apollo.

Η κίνηση-κλειδί: ακύρωση της αναβαθμισμένης έκδοσης του πυραύλου ώστε η ίδια διαμόρφωση να παράγεται ταχύτερα. Ταυτόχρονα, η νέα αποστολή Artemis III θα δοκιμάσει τη σύνδεση με τις ιδιωτικές σεληνακάτους — Starship της SpaceX και Blue Moon της Blue Origin — σε τροχιά Γης, όχι Σελήνης. Η λογική του Apollo 9: δοκίμασε τα πάντα κοντά στο σπίτι πριν κάνεις το μεγάλο βήμα.

Εν τω μεταξύ, η Κίνα προχωρά σταθερά προς επανδρωμένη προσσελήνωση το 2030, με δοκιμές του σεληνιακού σκάφους Mengzhou σε εξέλιξη. Η ψαλίδα κλείνει.

Η παρέλαση των πλανητών — και ένας Άρης που στεγνώνει

Αυτές τις νύχτες, η σπάνια ευθυγράμμιση έξι πλανητών σχηματίζει ένα τόξο στον δυτικό ουρανό — Δίας και Αφροδίτη ορατοί με γυμνό μάτι, 30 λεπτά μετά τη δύση. Ανάμεσά τους, ο Άρης κρύβει μια ιστορία που μόλις ξαναγράφτηκε.

Νέα αξιολογημένη έρευνα στο Communications Earth & Environment δείχνει ότι ακόμα και μικρές, τοπικές καταιγίδες σκόνης εκτινάσσουν νερό στα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας, όπου η ηλιακή ακτινοβολία το σπάει στα εξ ων συνετέθη. Το υδρογόνο διαφεύγει στο διάστημα. Ο ρυθμός; Έως 50 φορές ταχύτερος από ό,τι πιστεύαμε σε «ήρεμες» εποχές. Έτσι ένας κόσμος με ωκεανούς κατέληξε κόκκινη έρημος.