Ρωσικό πετρέλαιο στην Κούβα: Γιατί ο Ντόναλντ Τραμπ έδωσε το πράσινο φως

Την ώρα που ουκρανικά drones καίνε τα ρωσικά λιμάνια της Βαλτικής και το 40% της θαλάσσιας εξαγωγικής δυναμικότητας της Μόσχας βρίσκεται εκτός λειτουργίας (To Brief), ένα δεξαμενόπλοιο φόρτωσε 730.000 βαρέλια αργού από το Primorsk, λίγα χιλιόμετρα νοτιότερα, και πέρασε μέσα από ευρωπαϊκά στενά με ρωσική ναυτική συνοδεία. Προορισμός: η Κούβα. Ο Τραμπ δεν αιφνιδιάστηκε. Συναίνεσε.

Στις 16 Μαρτίου, ο ίδιος δήλωνε «θα έχω την τιμή να πάρω την Κούβα» (Reuters). Δύο εβδομάδες αργότερα, σχολίασε το ρωσικό τάνκερ με μια φράση: «δεν έχω πρόβλημα με αυτό» (CBS News). Η αντίφαση είναι σκόπιμη.

Δεκατέσσερις μέρες καύσιμα, όχι διάσωση

Το Anatoly Kolodkin ανήκει στην κρατική Sovcomflot, η οποία βρίσκεται υπό δυτικές κυρώσεις. Δεν κρύφτηκε: δήλωσε προορισμό «Atlantis, USA», μια σκόπιμη πρόκληση (Politico). Ο Peskov παραδέχτηκε ότι η Μόσχα είχε «ήδη συζητήσει το θέμα με τους αμερικανούς ομολόγους» πριν αποπλεύσει. Η Ρωσία ζήτησε άδεια και την πήρε.

Τα 730.000 βαρέλια καλύπτουν τις ανάγκες της Κούβας για περίπου δύο εβδομάδες (RTE). Δεν σώζουν ένα νησί που βυθίστηκε σε ολικό μπλακάουτ τον Μάρτιο. Ο Τραμπ το γνωρίζει: «Χάνει ένα φορτίο πετρελαίου, αυτό είναι όλο» (ABC News).

Η ανοχή του Τραμπ συμπίπτει χρονικά με τις πιέσεις που ασκεί στον Ζελένσκι για το Ντονμπάς. Στις 25 Μαρτίου, ο Ουκρανός πρόεδρος κατήγγειλε ότι η Ουάσιγκτον απαιτεί παράδοση ολόκληρης της περιοχής (Chosun). Μία μέρα μετά, ο Τραμπ σηματοδοτούσε «κάτι θα γίνει σύντομα με την Κούβα». Μικρό αντάλλαγμα στη Μόσχα, ενώ η πραγματική συζήτηση αφορά την Ουκρανία.

Τα πλοία που κάνουν τη μεταφορά δυνατή

Το Kolodkin είναι ένα πλοίο. Πίσω του υπάρχει σύστημα. Σύμφωνα με το Lansing Institute, ελληνικές ναυτιλιακές κατέχουν το 19% του ευρωπαϊκού τανκερικού στόλου που εξακολουθεί να μεταφέρει ρωσικό πετρέλαιο (Lansing Institute). Πολλές πούλησαν παλιά δεξαμενόπλοια σε εταιρείες-βιτρίνες που τα επαναφέρουν στον σκιώδη στόλο. Το ρωσικό πετρέλαιο φτάνει στην Κούβα (ή οπουδήποτε αλλού) επειδή κάποιος του παρέχει τα πλοία.

Ένα τάνκερ στην Καραϊβική δεν αλλάζει τη μοίρα της Κούβας. Αποκαλύπτει όμως πόσο εύθραυστο είναι το σύστημα κυρώσεων όταν τα ίδια τα κράτη που το σχεδίασαν επιλέγουν πότε θα το εφαρμόσουν.