Ραντεβού ΗΠΑ-Ιράν στο Ομάν υπό την απειλή για πετρέλαιο στα 100 δολάρια

Την ερχόμενη Παρασκευή, 6 Φεβρουαρίου 2026, διπλωμάτες ΗΠΑ και Ιράν θα καθίσουν στο ίδιο τραπέζι στο Μουσκάτ του Ομάν. Πίσω από τις κλειστές πόρτες, δεν θα συζητηθεί απλώς η πυρηνική συμφωνία, αλλά η ροή του 25% του παγκόσμιου πετρελαίου. Για την Ελλάδα, η έκβαση είναι διττή: μια αποτυχία απειλεί να εκτινάξει τις τιμές στα ράφια, αλλά ταυτόχρονα επιβεβαιώνει τη στροφή της Ευρώπης προς ενεργειακούς διαδρόμους που περνούν από τη Θράκη και όχι από τα Στενά.

Η απόσταση μεταξύ των δύο πλευρών είναι χαώδης. Η κυβέρνηση Trump ζητά μια «ολοκληρωμένη συμφωνία» που περιλαμβάνει την παράδοση των ~400 κιλών εμπλουτισμένου ουρανίου και τον τερματισμό του προγράμματος βαλλιστικών πυραύλων (All Israel News). Η Τεχεράνη απαντά ότι η άμυνά της είναι αδιαπραγμάτευτη.

Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο, ωστόσο, είναι ο φόβος των μοναρχιών του Κόλπου. Σε αντίθεση με το 2003, όταν λειτούργησαν ως ορμητήρια των ΗΠΑ, σήμερα η Σαουδική Αραβία και τα ΗΑΕ αρνούνται να διαθέσουν τον εναέριο χώρο τους για πλήγματα, φοβούμενοι ότι θα μετατραπούν σε στόχους (Reuters via Axios).

Το κόστος της αποτυχίας

Το οικονομικό διακύβευμα είναι ωμό. Μια στρατιωτική κλιμάκωση που θα έκλεινε τα Στενά του Ορμούζ θα εγκλώβιζε έως και 19,5 εκατ. βαρέλια την ημέρα. Αναλυτές της Barclays εκτιμούν ότι οι τιμές θα εκτοξεύονταν από τα $60 στα $80-$100 το βαρέλι (Columbia SIPA). Για τον Έλληνα καταναλωτή, αυτό σημαίνει άμεση ανατίμηση σε καύσιμα και μεταφορικά.

Η Ελλάδα ως «ασφαλιστική δικλείδα»

Εδώ όμως αναδεικνύεται η γεωπολιτική ευκαιρία της Αθήνας. Καθώς η Μέση Ανατολή φλέγεται και η Ευρώπη «κλειδώνει» την απαγόρευση του ρωσικού αερίου, η Ελλάδα μετατρέπεται στην κύρια πύλη εισόδου αμερικανικού LNG. Το 2025, πάνω από το 80% των εισαγωγών LNG της χώρας προήλθε από τις ΗΠΑ (Foreign Policy).

Η Ελλάδα πλέον δεν είναι απλώς καταναλωτής, αλλά διαμετακομιστής. Το 2024 κατέστη καθαρός εξαγωγέας ενέργειας, διοχετεύοντας 11 δισ. κυβικά μέτρα αερίου προς τα Βαλκάνια. Ο «Κάθετος Διάδρομος» που συνδέει την Ελλάδα με την Ουκρανία παρακάμπτει τη ρωσική επιρροή αλλά και την τουρκική «μέγγενη». Όπως σημείωσε ο Υπουργός Επικρατείας Σταύρος Παπασταύρου, το έργο «περιορίζει την ενεργειακή επιρροή της Τουρκίας» (Proto Thema).

Το συμπέρασμα είναι σαφές: Η αστάθεια στον Κόλπο αυξάνει το κόστος ζωής στην Ελλάδα, αλλά ταυτόχρονα αυξάνει εκθετικά τη στρατηγική αξία των υποδομών της Αλεξανδρούπολης και της Ρεβυθούσας. Η ασφάλεια της Ευρώπης περνάει πλέον από ελληνικούς σωλήνες.