Χρηματιστήριο στα ύψη, μισθοί στα βάθη: Γιατί το ράλι δεν φτάνει στην τσέπη σας

Αν κοιτάξει κανείς τους δείκτες στην Οδό Αθηνών, η Ελλάδα ζει μια οικονομική «άνοιξη». Το Χρηματιστήριο Αθηνών κατέγραψε άνοδο +44,3% το 2025, ξεπερνώντας σχεδόν κάθε ευρωπαϊκή αγορά (Athens Stock Exchange). Ωστόσο, για τον μέσο εργαζόμενο, αυτή η ευφορία μοιάζει με ειδήσεις από άλλη χώρα.

Πώς γίνεται η οικονομία να «πετάει» αλλά το νοικοκυριό να ασφυκτιά; Η απάντηση κρύβεται στο ποιος πραγματικά παράγει και ποιος εισπράττει αυτόν τον πλούτο.

Το πάρτι των Τραπεζών (και ποιος το πληρώνει)

Ο κινητήριος μοχλός του ράλι είναι οι τράπεζες. Οι τέσσερις συστημικές κατέγραψαν καθαρά κέρδη €4,4 δισ. το 2024, ενώ μείωσαν τα «κόκκινα δάνεια» στο ιστορικό χαμηλό του 3,6% (Bank of Greece). Πρακτικά, το τραπεζικό σύστημα εξυγιάνθηκε πλήρως από τα βαρίδια της κρίσης.

Αυτό ενθουσιάζει τους επενδυτές, αλλά κοστίζει στους πολίτες. Η κερδοφορία αυτή στηρίζεται στα υψηλά επιτόκια: οι τράπεζες εισπράττουν ακριβά από τα δάνεια (στεγαστικά, επιχειρηματικά) αλλά δίνουν ελάχιστους τόκους στις καταθέσεις. Είναι μια μεταφορά πλούτου από τους δανειολήπτες στους μετόχους.

Το χάσμα της πραγματικής οικονομίας

Εδώ βρίσκεται το πραγματικό disconnect. Ενώ οι μετοχές καλπάζουν, οι πραγματικοί μισθοί παραμένουν 14,8% χαμηλότεροι από τα επίπεδα του 2010, καθώς ο πληθωρισμός «τρώει» τις όποιες ονομαστικές αυξήσεις (OT.gr).

Τα τρόφιμα έχουν ακριβύνει σωρευτικά κατά 34,38% από το 2021 (Trading Economics), ενώ το κόστος στέγασης απορροφά πλέον το 35,5% του εισοδήματος του μέσου Έλληνα – ποσοστό σχεδόν διπλάσιο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο (diaNEOsis). Η ανάπτυξη υπάρχει, αλλά είναι άνιση: τα εταιρικά κέρδη αυξάνονται ταχύτερα από τους μισθούς.

Ποιος κερδίζει τελικά;

Το πιο κρίσιμο στοιχείο είναι το «cui bono» (ποιος ωφελείται). Η συμμετοχή των ξένων επενδυτών στην κεφαλαιοποίηση του Χρηματιστηρίου φτάνει το 69,3% (Athens24). Αυτό σημαίνει ότι σχεδόν 7 στα 10 ευρώ από τα κέρδη και τα μερίσματα του ελληνικού ράλι φεύγουν στο εξωτερικό.

Η Ελλάδα έχει πετύχει κάτι σπάνιο: έχει γίνει ένας εξαιρετικός προορισμός για κεφάλαια, με τα ομόλογά της να θεωρούνται πλέον ασφαλέστερα και από τα ιταλικά, αλλά παραμένει μια δύσκολη χώρα για μισθωτούς. Η αναβάθμιση της οικονομίας σε «επενδυτική βαθμίδα» είναι γεγονός, αλλά η αναβάθμιση της καθημερινότητας αγνοείται. Όσο το χρηματιστήριο λειτουργεί ως μηχανισμός κερδοφορίας για λίγους και όχι ως μοχλός διάχυσης πλούτου, οι δείκτες θα ευημερούν και οι πολίτες θα αναρωτιούνται γιατί δεν τους αφορά.