Predator: Εισαγγελέας ζητά ενοχή των 4 συνδέοντας το λογισμικό με την ΕΥΠ

Στο εδώλιο δεν κάθισε κανείς. Οι τέσσερις κατηγορούμενοι παραμένουν «φαντάσματα» για την ελληνική δικαιοσύνη εδώ και 40 συνεδριάσεις. Όμως, η αγόρευση του εισαγγελέα Δημήτρη Παυλίδη την Παρασκευή δεν αφορούσε μόνο τους απόντες. Ήταν μια θεσμική «βόμβα» που αποδόμησε το κυβερνητικό αφήγημα περί «ιδιωτικής υπόθεσης».

Ο εισαγγελέας ζήτησε την ενοχή και των τεσσάρων (Ταλ Ντίλιαν, Σάρα Χάμου, Φέλιξ Μπίτζιος, Γιάννης Λαβράνος), αλλά το έκανε με έναν τρόπο που αλλάζει τα δεδομένα: Ζήτησε τη μετατροπή της κατηγορίας από «κατ’ εξακολούθηση» σε «κατά συρροή».

Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Αντί για μία ενιαία ποινή για το σύνολο της δράσης τους, ο εισαγγελέας ζητά να τιμωρηθούν ξεχωριστά για κάθε ένα από τα 92 θύματα που έλαβαν το μολυσμένο SMS (Capital). Νομικά, αυτό σημαίνει ότι το δικαστήριο αναγνωρίζει 92 διαφορετικά εγκλήματα και όχι μία ενιαία «επιχειρηματική» πρακτική. Αν γίνει δεκτό, οι ποινές θα αθροιστούν (με ανώτατο όριο τα 8 έτη φυλάκισης), στέλνοντας μήνυμα μηδενικής ανοχής.

Η «σύμπτωση» που καίει

Το πιο σημαντικό πολιτικά σημείο της αγόρευσης ήταν η ευθεία σύνδεση με την ΕΥΠ. Ενώ η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου είχε αρχειοθετήσει το σκέλος της κρατικής εμπλοκής, ο κ. Παυλίδης τόνισε ότι το 1/3 των στόχων του Predator (περίπου 28 άτομα) παρακολουθούνταν ταυτόχρονα και από την ΕΥΠ.

Χαρακτήρισε αυτό το στοιχείο «σύμπτωση που έχει σημασία» (News247), αμφισβητώντας εμμέσως τη θεωρία ότι το Predator ήταν απλώς εργαλείο ιδιωτών. Μίλησε για «απειλή για τον πυρήνα του δημοκρατικού πολιτεύματος», επισημαίνοντας ότι το λογισμικό πωλείται μόνο σε κράτη.

Η ηχηρή σιωπή

Η κυβέρνηση και η ΝΔ δεν εξέδωσαν καμία ανακοίνωση για την εισαγγελική πρόταση. Η σιωπή αυτή είναι εκκωφαντική, δεδομένου ότι ο Πρωθυπουργός έχει επανειλημμένα δηλώσει άγνοια, αποδίδοντας τις ευθύνες σε «ρυπαρά δίκτυα». Αντίθετα, το ΠΑΣΟΚ μιλά για δικαίωση του Νίκου Ανδρουλάκη και ο ΣΥΡΙΖΑ για «ορόσημο» στη διαλεύκανση του σκανδάλου (iefimerida).

Το διακύβευμα: Η δίκη πλησιάζει στο τέλος της. Αν το δικαστήριο υιοθετήσει την πρόταση Παυλίδη, θα έχουμε την πρώτη δικαστική απόφαση που πιστοποιεί ότι στην Ελλάδα λειτούργησε εγκληματική οργάνωση μαζικών παρακολουθήσεων. Το ερώτημα που παραμένει αναπάντητο –και θεσμικά μετέωρο– είναι ένα: Ποιος έδινε τις εντολές; Οι τέσσερις κατηγορούμενοι είναι οι προμηθευτές. Ο «πελάτης» λείπει από το κάδρο.