Predator: Ο εισαγγελέας «έδειξε» το ενιαίο κέντρο μέσω των 28 κοινών στόχων

Στις 6 Φεβρουαρίου 2026, η αίθουσα του δικαστηρίου άκουσε αυτό που η κυβέρνηση αρνείται πεισματικά εδώ και τρία χρόνια. Ο εισαγγελέας της έδρας, Δημήτρης Παυλίδης, ζητώντας την ενοχή των τεσσάρων κατηγορουμένων για την υπόθεση Predator, δεν περιέγραψε απλώς μια ιδιωτική απάτη. Περιέγραψε, εμμέσως πλην σαφώς, έναν μηχανισμό που λειτουργούσε παράλληλα με το κράτος.

Το διακύβευμα της απόφασης ξεπερνά την τύχη των τεσσάρων επιχειρηματιών. Για πρώτη φορά, θεσμικός παράγοντας συνδέει ευθέως τη δράση του παράνομου λογισμικού με τις νόμιμες επισυνδέσεις της ΕΥΠ.

Η κατάρρευση του αφηγήματος της «σύμπτωσης»

Ο εισαγγελέας υπήρξε καταπέλτης για το λεγόμενο «ενιαίο κέντρο». Σημείωσε με νόημα πως το γεγονός ότι το 1/3 των στόχων του Predator (28 στους 92) παρακολουθούνταν ταυτόχρονα από την ΕΥΠ, αποτελεί «σύμπτωση που έχει σημασία» (news247.gr).

Αυτό ακυρώνει στην πράξη τη γραμμή άμυνας περί μεμονωμένων ιδιωτών που έπαιζαν κατασκόπους. Η εισαγγελική πρόταση επιβεβαιώνει ότι το Predator δεν ήταν χόμπι, αλλά εργαλείο που «κούμπωνε» στις κρατικές επιδιώξεις.

Οι «De Facto» Διαχειριστές και η εταιρική βιτρίνα

Στο εδώλιο –έστω και διά των δικηγόρων τους– βρίσκονται οι Ταλ Ντίλιαν, Σάρα Χάμου, Φέλιξ Μπίτζιος και Γιάννης Λαβράνος. Ο εισαγγελέας διέλυσε το εταιρικό πέπλο της Krikel και της Intellexa, χαρακτηρίζοντάς τους ως «de facto διαχειριστές» (newsit.gr).

Ειδικά για τον Γιάννη Λαβράνο –κουμπάρο του πρώην Γενικού Γραμματέα του Πρωθυπουργού, Γρηγόρη Δημητριάδη– η εισαγγελική αρχή δέχτηκε ότι αυτός κινούσε τα νήματα πίσω από αχυρανθρώπους, επιβεβαιώνοντας ρεπορτάζ ετών για τον ρόλο του ως «αόρατου» προμηθευτή του Δημοσίου.

Το «παράθυρο» του 2019 και οι απόντες

Γιατί όμως μιλάμε για πλημμελήματα και Μονομελές Πλημμελειοδικείο; Εδώ κρύβεται η νομική ειρωνεία. Ο εισαγγελέας παραδέχθηκε πως «αν οι πράξεις είχαν χρόνο τέλεσης λίγο αργότερα, δεν θα ήμασταν εδώ», αλλά σε ανώτερο δικαστήριο για κακουργήματα (capital.gr). Η αλλαγή του Ποινικού Κώδικα το 2019, που υποβάθμισε τις υποκλοπές, λειτουργεί σήμερα ως ασπίδα προστασίας για τους κατηγορούμενους.

Το μεγάλο κενό παραμένει η πολιτική ευθύνη. Στη δίκη αυτή δικάζεται το «όπλο» (οι εταιρείες), αλλά όχι το «χέρι» που πάτησε τη σκανδάλη μέσα από το Μέγαρο Μαξίμου ή την ΕΥΠ. Ούτε ο πρώην διοικητής της ΕΥΠ, Παναγιώτης Κοντολέων, ούτε ο Γρηγόρης Δημητριάδης βρίσκονται στο κατηγορητήριο, παρά τις παραιτήσεις τους το 2022.

Η εισαγγελική πρόταση είναι μια νίκη της αλήθειας, αλλά μια ήττα της πλήρους δικαιοσύνης: επιβεβαιώνει το έγκλημα, δείχνει τους εκτελεστές, αλλά αφήνει τους εντολείς στο σκοτάδι.