Πώς η νέα επίθεση στον πρόεδρο Τραμπ παρατείνει τον πόλεμο στο Ιράν

Η εικόνα του 31χρονου που συναρμολόγησε κυνηγετικό όπλο σε αποθήκη του Washington Hilton, μετά την απόσυρση των μαγνητόμετρων, καλύφθηκε ήδη από το πρωί (To Brief). Είναι η τέταρτη παραβίαση ασφαλείας γύρω από τον Τραμπ σε 21 μήνες. Ο νέος Διευθυντής της Secret Service Sean Curran ομολόγησε στην House Appropriations εννέα ημέρες πριν: «Το εργατικό δυναμικό μας δεν είναι αρκετά μεγάλο» (Hearing). Από τις 46 συστάσεις της έκθεσης Butler, είχαν εφαρμοστεί 21.

Είκοσι τέσσερις ώρες πριν εκκενωθεί το ballroom της Ουάσιγκτον, ο Μητσοτάκης υποδεχόταν τον Μακρόν στην αποβάθρα 12 του Πειραιά, στη φρεγάτα Belharra «Κίμων». Εννέα διμερείς συμφωνίες υπογράφηκαν, με αναφορά στο Άρθρο 42.7 της ΕΕ ως «μπετόν αρμέ». Ο Μακρόν δήλωσε ευθέως: «Έχουμε υπερβολικές εξαρτήσεις από Κίνα και ΗΠΑ» (Bastille Post).

Το dual-track παιχνίδι της Αθήνας αποκτά νόημα μέσα από τη χρονική σύμπτωση. F-35 από τη μία πλευρά, Belharra και ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής με το Παρίσι από την άλλη. Δύο πατερίτσες, γιατί η μία τρέμει. Η αντίδραση Μητσοτάκη στην επίθεση κατά Τραμπ ήρθε στα αγγλικά, σύντομη, ταυτόσημη με Μακρόν, Στάρμερ και Μερτς (Protothema). Καμία ελληνική αναφορά στις δομικές επιπτώσεις. Σιωπή που σημαίνει αμηχανία.

Η σημασία βρίσκεται στο χρονοδιάγραμμα του Ιράν. Στις 28 Απριλίου εκπνέει η 60ήμερη προθεσμία του War Powers Resolution για την Operation Epic Fury, χωρίς συμφωνία με την Τεχεράνη και χωρίς εξουσιοδότηση Κογκρέσου (To Brief). Η πέμπτη ψηφοφορία απορρίφθηκε 46-51, αλλά τέσσερις Ρεπουμπλικάνοι γερουσιαστές έχουν δηλώσει ότι δεν θα στηρίξουν συνέχιση πολέμου χωρίς ψηφοφορία (CBS News). Ο πρόεδρος αντιμετωπίζει εσωκομματική ανταρσία που απειλεί να του κλείσει τον διακόπτη του πολέμου σε λίγες ημέρες.

Εδώ η επίθεση κατά Τραμπ αλλάζει την εξίσωση. Ο Λευκός Οίκος αποκτά νέο αφήγημα ασφαλείας για να επικαλεστεί παράταση «αναπόφευκτης στρατιωτικής αναγκαιότητας» και να απενεργοποιήσει τους τέσσερις αμφιταλαντευόμενους. Ένα εσωτερικό σοκ μετατρέπεται σε εξωτερικό άλλοθι.

Για την Αθήνα, η εξίσωση είναι σκληρή. Ο εγγυητής που δεν φυλάει το δικό του checkpoint, κινεί πολεμική μηχανή μέσω Σούδας προς το Ιράν. Η ελληνική βάση γίνεται κρίκος σε αλυσίδα που διοικείται από σύστημα σε εμφανή αποσύνθεση. Γι' αυτό και η αποβάθρα 12 του Πειραιά μετράει περισσότερο από κάθε δήλωση συμπαράστασης.