Πολιτικό τέλος Στάρμερ: Στον αέρα η επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα

Η πολιτική κατάρρευση του Βρετανού Πρωθυπουργού Κιρ Στάρμερ δεν είναι απλώς ένα σκανδαλοθηρικό δράμα για τα βρετανικά ταμπλόιντ. Για την Αθήνα, η παραλυσία στο Λονδίνο μεταφράζεται σε άμεσο διπλωματικό κόστος: το «παράθυρο ευκαιρίας» για την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα κινδυνεύει να κλείσει ερμητικά, ενώ η αστάθεια σε έναν πυρηνικό σύμμαχο του ΝΑΤΟ δημιουργεί κενό ισχύος στην Ανατολική Μεσόγειο.

Το χρονικό της κατάρρευσης

Ο Στάρμερ δεν κατηγορείται για προσωπική εμπλοκή στο σκάνδαλο Έπσταϊν. Κατηγορείται για κάτι χειρότερο στην πολιτική: καταστροφική κρίση. Διόρισε τον Πίτερ Μάντελσον πρέσβη στις ΗΠΑ, γνωρίζοντας τις σχέσεις του με τον Έπσταϊν. Τώρα, με τον Μάντελσον να ελέγχεται για διαρροή κρατικών μυστικών και το επιτελείο του Στάρμερ να παραιτείται μαζικά (Μόργκαν ΜακΣουίνι, Τιμ Άλαν), ο Βρετανός Πρωθυπουργός είναι πολιτικά «νεκρός» (iefimerida.gr).

Το κόστος για τα Γλυπτά

Εδώ βρίσκεται το πραγματικό διακύβευμα για την Ελλάδα. Οι συζητήσεις με το Βρετανικό Μουσείο (υπό τον Τζορτζ Όσμπορν) ήταν σε προχωρημένο στάδιο για μια συμφωνία «εταιρικής σχέσης». Όμως, για να επιστρέψουν τα Γλυπτά μόνιμα, απαιτείται τροποποίηση του British Museum Act του 1963.

Ένας Πρωθυπουργός που παλεύει για την επιβίωσή του και βλέπει το κόμμα του να πέφτει στην τρίτη θέση πίσω από το Reform UK, έχει μηδενικό πολιτικό κεφάλαιο να ξοδέψει. Ο Στάρμερ δεν μπορεί πλέον να πάρει καμία «γενναία» απόφαση που θα προκαλούσε εσωτερικές αντιδράσεις. Η διαπραγμάτευση ουσιαστικά παγώνει, καθώς κανείς στο Λονδίνο δεν έχει την εξουσία να την προχωρήσει (greece-is.com).

Γεωπολιτικό κενό στην Αν. Μεσόγειο

Πέρα από τον πολιτισμό, υπάρχει η σκληρή ισχύς. Οι βρετανικές βάσεις στην Κύπρο (Ακρωτήρι) παίζουν κρίσιμο ρόλο στην αποτροπή ιρανικών επιθέσεων, φιλοξενώντας αμερικανικά και βρετανικά F-35. Μια παραλυμένη βρετανική κυβέρνηση αδυνατεί να χαράξει στρατηγική ή να λειτουργήσει ως σταθεροποιητικός παράγοντας στην περιοχή.

Το παράδοξο είναι πως η κρίση προκλήθηκε από τις ΗΠΑ (με τη δημοσιοποίηση των αρχείων), αλλά το κόστος το πληρώνει αποκλειστικά η Βρετανία. Το Λονδίνο εισέρχεται σε φάση εσωστρέφειας ακριβώς τη στιγμή που η Ευρώπη χρειαζόταν συνοχή απέναντι στη Ρωσία. Για την Ελλάδα, το μάθημα είναι σαφές: η διπλωματία δεν μπορεί να βασίζεται σε πρόσωπα, καθώς η ισχύς τους μπορεί να εξατμιστεί σε ένα 24ωρο.