Το Πεντάγωνο απαιτεί τεχνητή νοημοσύνη που επιλέγει πυρηνικά στο 95% των προσομοιώσεων

Σε στρατιωτικές προσομοιώσεις, τα μοντέλα AI κλιμακώνουν σχεδόν πάντα σε πυρηνική σύγκρουση. Κανένα δεν επέλεξε ποτέ υποχώρηση. Κι όμως, το Πεντάγωνο απαιτεί από την Anthropic να αφαιρέσει ακριβώς τους περιορισμούς που εμποδίζουν τέτοιες αποφάσεις.

Τα νούμερα είναι αμείλικτα. Σε 21 προσομοιώσεις πολέμου του King's College London, τρία κορυφαία μοντέλα AI — ανάμεσά τους το Claude της Anthropic, το GPT-5.2 και το Gemini — χρησιμοποίησαν πυρηνικά όπλα στο 95% των σεναρίων. Κανένα δεν παραδόθηκε ποτέ. Κανένα δεν υποχώρησε ουσιαστικά, ακόμα και όταν έχανε. Αντί για αποκλιμάκωση, αντεπιτίθονταν — σε ποσοστό 75-82%.

Γιατί; Επειδή τα μοντέλα AI δεν έχουν αυτό που οι ερευνητές αποκαλούν «πυρηνικό ταμπού» — τη βαθιά, ανθρώπινη φρίκη για τα πυρηνικά που κρατά τους ηγέτες μακριά από το κουμπί εδώ και 80 χρόνια. Για ένα AI, η πυρηνική επίθεση είναι απλώς ένα σημείο δεδομένων σε μια εξίσωση βελτιστοποίησης.

Ο κώδικας που λέει «μην κάνεις κακό»

Το Claude της Anthropic δεν λειτουργεί σαν τα υπόλοιπα μοντέλα. Έχει ενσωματωμένο ένα «σύνταγμα» — μια λίστα αρχών βασισμένων στα ανθρώπινα δικαιώματα που του απαγορεύουν, μεταξύ άλλων, να συμμετέχει σε αυτόνομα οπλικά συστήματα ή μαζική επιτήρηση πολιτών. Αυτό ακριβώς θέλει να ξηλώσει ο αμερικανικός στρατός.

Ο Υπουργός Άμυνας Pete Hegseth έδωσε τελεσίγραφο: αποδέξου «κάθε νόμιμη χρήση» χωρίς εταιρικούς περιορισμούς, αλλιώς χάνεις το συμβόλαιο των $200 εκατομμυρίων. Αν δεν φτάνει αυτό, το Πεντάγωνο απείλησε να χαρακτηρίσει την Anthropic «κίνδυνο εφοδιαστικής αλυσίδας» — ετικέτα που συνήθως κολλάει σε αντίπαλα κράτη, όπως η Huawei. Και το πιο ακραίο: επίκληση του Defense Production Act, ενός νόμου του 1950 που δεν έχει χρησιμοποιηθεί ποτέ για να αναγκάσει εταιρεία να αφαιρέσει μηχανισμούς ασφαλείας.

Η OpenAI, η Google, η xAI του Elon Musk; Έχουν ήδη δεχτεί. Η Anthropic είναι η μόνη εταιρεία frontier AI που κρατά γραμμή.

Ο CEO Dario Amodei αρνήθηκε δημόσια, αναδεικνύοντας τον παραλογισμό του εκβιασμού: τη μία μέρα το κράτος χαρακτηρίζει το Claude κίνδυνο ασφαλείας, την άλλη το θεωρεί απαραίτητο για την εθνική άμυνα.

Σε μια εποχή όπου τα μοντέλα AI αποδεδειγμένα κλιμακώνουν αντί να αποκλιμακώνουν, η ερώτηση πλέον δεν αφορά την τεχνολογία. Ποιος γράφει τους κανόνες εμπλοκής του 21ου αιώνα — οι στρατηγοί ή οι προγραμματιστές; Και αν κανένας από τους δύο δεν αρκεί, τότε ποιος;