Το «παζάρι» στο Αμπού Ντάμπι και η γεωπολιτική παγίδα για το Αιγαίο

Την ώρα που διπλωμάτες ΗΠΑ, Ρωσίας και Ουκρανίας συζητούν σε κλιματιζόμενες αίθουσες στο Αμπού Ντάμπι, το Χάρκοβο βυθίζεται στο σκοτάδι. Η αντίφαση δεν είναι τυχαία: ενώ το Κρεμλίνο στέλνει διαπραγματευτές στα Εμιράτα, στέλνει ταυτόχρονα εκατοντάδες drones στην Ουκρανία, αφήνοντας το 80% της πόλης χωρίς ρεύμα στους -14°C (AAP News).

Για την Ελλάδα, αυτό το «παζάρι» δεν είναι μια μακρινή διπλωματική άσκηση. Είναι η διαδικασία που θα καθορίσει την τιμή του ρεύματος τον επόμενο χειμώνα, αλλά και την ασφάλεια στο Αιγαίο τα επόμενα χρόνια.

Η Στρατηγική «Bomb and Talk»

Η Μόσχα εφαρμόζει κλασική «διπλωματία καταναγκασμού». Όπως έκαναν οι ΗΠΑ στο Βιετνάμ το 1972, η Ρωσία βομβαρδίζει για να δημιουργήσει τετελεσμένα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Το Κρεμλίνο απαιτεί τον πλήρη έλεγχο του Ντονμπάς —ακόμα και εδαφών που δεν κατέχει στρατιωτικά— ως προϋπόθεση για την ειρήνη (Euromaidanpress).

Η επιλογή του Αμπού Ντάμπι και όχι της Γενεύης δείχνει τη νέα γεωπολιτική πραγματικότητα: η Ευρώπη είναι ο μεγάλος απών. Οι ΗΠΑ διαπραγματεύονται απευθείας με τη Ρωσία (βλέπε τη συνάντηση στη Φλόριντα χωρίς ουκρανική παρουσία), υποβιβάζοντας τις Βρυξέλλες σε ρόλο πληρωτή της ανοικοδόμησης (NBC Right Now).

Το Ελληνικό Διακύβευμα: Οικονομία vs Ασφάλεια

Για την Αθήνα, η εξίσωση έχει δύο όψεις:

1. Η Οικονομική Ανάσα: Μια κατάπαυση του πυρός θα μπορούσε να αποκλιμακώσει ραγδαία τις τιμές φυσικού αερίου και να ανοίξει τεράστιες ευκαιρίες για την ελληνική βιομηχανία, τη ναυτιλία και τις κατασκευαστικές εταιρείες στην ανοικοδόμηση της Ουκρανίας, ένα έργο που κοστολογείται στα 530 δισ. δολάρια (Support4Partnership).
2. Ο Γεωπολιτικός Κίνδυνος: Εδώ κρύβεται η παγίδα. Αν η «ειρήνη» προέλθει από μια αμερικανική απόσυρση και εξαναγκασμό της Ουκρανίας σε εδαφικές παραχωρήσεις, δημιουργείται ένα επικίνδυνο προηγούμενο. Η αποδυνάμωση της αμερικανικής εγγύησης στην Ευρώπη και η λογική ότι «τα σύνορα αλλάζουν με τη βία αν είσαι ισχυρός» είναι εφιάλτης για την ελληνική ασφάλεια.

Μια Τουρκία που βλέπει το NATO να αποδυναμώνεται και τις ΗΠΑ να γίνονται «συναλλακτικές», μπορεί να θεωρήσει ότι οι κανόνες στη γειτονιά μας έχουν χαλαρώσει. Η Αθήνα παρακολουθεί με ανησυχία: η επιβίωση της Ουκρανίας ως κυρίαρχου κράτους είναι η πρώτη γραμμή άμυνας για το Διεθνές Δίκαιο στο Αιγαίο.

Η «παύση» των βομβαρδισμών που ζήτησε ο Τραμπ μπορεί να είναι προσωρινή, αλλά το μήνυμα είναι μόνιμο: Στη νέα διεθνή σκακιέρα, οι μικροί παίκτες πρέπει να φροντίζουν μόνοι τους για την επιβίωσή τους, καθώς οι «εγγυήσεις» των μεγάλων έχουν πλέον ημερομηνία λήξης.