Παραιτήθηκε ο πρώην πρύτανης του Χάρβαρντ Λάρι Σάμερς λόγω του καταδικασμένου Έπσταϊν

Τον Ιούλιο του 2003, ο πρύτανης του Harvard Larry Summers έπεισε τον Jeffrey Epstein να δωρίσει 6,5 εκατ. δολάρια στο πανεπιστήμιο. Τον Φεβρουάριο του 2026 παραιτήθηκε από κάθε θέση, αφού τα αποχαρακτηρισμένα αρχεία έδειξαν ότι αντάλλασσε email μαζί του μέχρι τις 5 Ιουλίου 2019 — μία ημέρα πριν τη σύλληψη (CNBC). Σε διαθήκη του 2014 ο Epstein τον είχε ορίσει εφεδρικό εκτελεστή της περιουσίας του (Boston Globe). Δεκατρία χρόνια σχέσης, ένα email κάθε λίγους μήνες, η αίγλη ενός πρώην υπουργού Οικονομικών δεμένη με έναν καταδικασμένο — και η American Economic Association τον απέκλεισε δια βίου (Harvard Crimson).

Ο Summers δεν ήταν ατύχημα. Ήταν δείγμα μιας μηχανικής: το όνομα του Harvard λειτουργούσε ως ασπίδα compliance. Όσο ένας καταδικασμένος για σεξουαλικά αδικήματα μπορούσε να δωρίζει εκατομμύρια σε Ivy League ιδρύματα και να δειπνεί με πρυτάνεις, οι τράπεζες είχαν ένα πρόσχημα να τον αντιμετωπίζουν ως σοβαρό πελάτη.

Η τράπεζα που ήξερε

Τα Financial Times δημοσίευσαν εσωτερικά έγγραφα: η Deutsche Bank άνοιξε πάνω από 40 λογαριασμούς για τον Epstein αμέσως μετά την αποχώρησή του από την JPMorgan το 2013 — πέντε χρόνια μετά την καταδίκη του. Τον χαρακτήρισε εσωτερικά «πελάτη Tier 1» με δυνατότητα νέων εσόδων (Sri Lanka Guardian). Όταν αποφάσισε να κλείσει τη σχέση τον Ιούνιο 2018, συνέχισε να τον εξυπηρετεί μέχρι τη σύλληψή του (AML Intelligence). Κόστος μέχρι σήμερα: πάνω από 350 εκατ. δολάρια σε πρόστιμα και αποζημιώσεις (Fortune).

Η ίδια τράπεζα πουλούσε «κουρεμένα» ελληνικά ομόλογα σε πελάτες όπως ο Epstein, με μόχλευση 2,5x και αποδόσεις 10% (Iskra). Ένα email της Ariane de Rothschild προς τον Epstein στις 6 Ιουλίου 2015, ώρες μετά το ελληνικό δημοψήφισμα, δείχνει τον τρόπο που αυτός ο κόσμος μιλά για κρατικές κρίσεις στο παρασκήνιο: «Ο Τσίπρας ήθελε το κεφάλι του Βαρουφάκη και το πήρε» (Greek Reporter). Δεν ήταν ανάλυση, ήταν εσωτερική πληροφόρηση ενός δικτύου που διέθετε πρόσβαση στο παρασκήνιο της ευρωπαϊκής πολιτικής.

Η αλυσίδα τροφοδοσίας αυτού του δικτύου είναι τεκμηριωμένη. Ο δισεκατομμυριούχος Les Wexner μετέφερε στον Epstein κάτι κοντά σε ένα δισεκατομμύριο δολάρια σε μετοχές, ακίνητα και μετρητά (KATV). Τα χρήματα γίνονταν δωρεές σε πανεπιστήμια, που πρόσφεραν πρόσβαση σε ηγέτες και πολιτικούς. Οι τράπεζες μετακινούσαν τα κεφάλαια. Κάθε κομμάτι νομιμοποιούσε το επόμενο — μέχρι που 3,5 εκατ. σελίδες του αρχείου βγήκαν στο φως.

Στην Ευρώπη, αυτά τα αρχεία παρήγαγαν συνέπειες: ο πρώην πρέσβης Peter Mandelson συνελήφθη, ο πρώην πρωθυπουργός της Νορβηγίας Jagland κατηγορήθηκε για διαφθορά. Στις ΗΠΑ, ο αναπληρωτής γενικός εισαγγελέας Todd Blanche δήλωσε ότι «δεν υπάρχει τίποτα στα αρχεία που μας επιτρέπει να διώξουμε κανέναν» — ενώ 3 εκατομμύρια σελίδες παραμένουν απόρρητες και βουλευτές ανακάλυψαν ότι η DOJ είχε κρύψει παράνομα ονόματα συνωμοτών (WBUR). Η αντίφαση μεταξύ «δεν υπάρχει τίποτα» και «δεν μπορείτε να δείτε τα υπόλοιπα» παραμένει ανεξήγητη (To Brief). Η Ελλάδα, που εμφανίζεται πάνω από 1.500 φορές στα αρχεία (ΕΡΤ), δεν έχει ανοίξει ούτε μία ερώτηση.