Παραιτείται ο Τζακ Λανγκ: Οι 673 αναφορές στα αρχεία Έπσταϊν και η ελληνική διάσωση

Η παραίτηση του Jack Lang από το Ινστιτούτο Αραβικού Κόσμου (IMA) στο Παρίσι δεν είναι απλώς το τέλος της καριέρας ενός 86χρονου πολιτικού. Είναι η θρυαλλίδα που αποκαλύπτει πώς λειτουργεί η «διπλωματία της πίσω πόρτας» και πώς η Ελλάδα υπήρξε, για χρόνια, ένα κερδοσκοπικό πιόνι στα χέρια μιας παγκόσμιας ελίτ που αντάλλασσε πληροφορίες με την ίδια ευκολία που αντάλλασσε χάρες.

Η κατάρρευση της γαλλικής «μαλακής ισχύος» Ο Lang, το όνομα του οποίου εμφανίζεται 673 φορές στα αρχεία Epstein, ελέγχεται πλέον για ξέπλυμα χρήματος, σύμφωνα με τη (Le Monde). Η πτώση του αφήνει ακέφαλο το IMA, το σημαντικότερο εργαλείο πολιτιστικής διπλωματίας της Γαλλίας στη Μεσόγειο και τον αραβικό κόσμο, σε μια στιγμή που η γαλλική επιρροή στην περιοχή δοκιμάζεται σκληρά. Οι Άραβες χρηματοδότες αποχωρούν και το Παρίσι χάνει έναν κρίσιμο δίαυλο επικοινωνίας.

Ευρώπη vs ΗΠΑ: Δύο ταχύτητες κάθαρσης Το παράδοξο είναι η γεωγραφία της λογοδοσίας. Ενώ στην Ευρώπη πέφτουν κεφάλια —από τον Lang στη Γαλλία μέχρι τον Peter Mandelson στη Βρετανία και διπλωμάτες στη Νορβηγία— στις ΗΠΑ επικρατεί σιωπή. Όπως σημειώνει το (Associated Press), το αμερικανικό εταιρικό και πολιτικό σύστημα προστατεύει τα στελέχη του (βλέπε Goldman Sachs), ενώ τα ευρωπαϊκά κοινοβουλευτικά συστήματα αναγκάζονται σε εκκαθαρίσεις υπό την πίεση της κοινής γνώμης.

Το ελληνικό διακύβευμα: Inside information για τα μνημόνια Για την Ελλάδα, το σοκ δεν είναι ηθικό, αλλά οικονομικό. Τα αρχεία αποκαλύπτουν ότι ο Peter Mandelson, πρώην Ευρωπαίος Επίτροπος, ενημέρωσε τον Epstein για το πακέτο διάσωσης των €500 δισ. της ΕΕ το 2010 πριν αυτό ανακοινωθεί επίσημα, σύμφωνα με το (Euronews).

Την ώρα που οι Έλληνες πολίτες περίμεναν με αγωνία τις αποφάσεις των Βρυξελλών, ένας ιδιώτης επενδυτής στη Νέα Υόρκη είχε ήδη την πληροφορία στο πιάτο.

Τα αρχεία περιέχουν πάνω από 1.500 αναφορές στην Ελλάδα (To Vima). Η αλληλογραφία του Epstein με την τραπεζίτρια Ariane de Rothschild το βράδυ του δημοψηφίσματος του 2015 («Τώρα την έχουν γ@@@σει πραγματικά») δείχνει τον κυνισμό με τον οποίο αντιμετωπιζόταν η χώρα: όχι ως κράτος σε κρίση, αλλά ως ευκαιρία για σορτάρισμα.

Το μάθημα είναι σκληρό: Στη διεθνή σκακιέρα, η πληροφορία είναι το πραγματικό νόμισμα. Και στην περίπτωση της ελληνικής κρίσης, κάποιοι έπαιζαν με σημαδεμένα χαρτιά, ενώ η χώρα πλήρωνε τον λογαριασμό.