Οριστικό «τέλος» από το Συμβούλιο Επικρατείας σε 13ο-14ο μισθό για 700.000 δημοσίους υπαλλήλους

Η ελπίδα για επιστροφή του 13ου και 14ου μισθού στο Δημόσιο έσβησε οριστικά. Η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) έκρινε συνταγματική την κατάργησή τους, βάζοντας ταφόπλακα σε διεκδικήσεις που αφορούν 700.000 υπαλλήλους και θα στοίχιζαν στον προϋπολογισμό 1,55 δισ. ευρώ ετησίως (protothema.gr).

Για τον μέσο δημόσιο υπάλληλο, αυτό σημαίνει ότι μια μισθολογική «ανάσα» ύψους περίπου δύο μισθών χάνεται για πάντα. Γιατί όμως τώρα, που η οικονομία υποτίθεται ότι «τρέχει»;

Η αντίφαση των πλεονασμάτων

Εδώ υπάρχει μια οικονομική αντίφαση που χτυπάει στο μάτι. Η Ελλάδα πέτυχε πρωτογενές πλεόνασμα 8,089 δισ. ευρώ το 2025, ξεπερνώντας τον στόχο κατά σχεδόν ένα δισ. (minfin.gov.gr). Πρακτικά, τα χρήματα για την επαναφορά των δώρων (που αντιστοιχούν στο 15% αυτού του πλεονάσματος) υπάρχουν στα ταμεία.

Γιατί λοιπόν το «όχι»; Το ΣτΕ υιοθέτησε το επιχείρημα ότι τα δημοσιονομικά μεγέθη «δεν είναι ώριμα». Πίσω από τη νομική διατύπωση κρύβεται ο φόβος της κυβέρνησης για ένα ντόμινο διεκδικήσεων στις συντάξεις, που θα τίναζε την μπάνκα στον αέρα (alfavita.gr).

Επιπλέον, υπό τους νέους ευρωπαϊκούς κανόνες, τα πλεονάσματα δεν σημαίνουν αυτόματα παροχές. Οποιαδήποτε μόνιμη αύξηση δαπάνης (όπως οι μισθοί) απαιτεί πλέον ισόποση, μόνιμη αύξηση εσόδων. Κοινώς, για να δοθούν τα δώρα, θα έπρεπε να μπουν νέοι φόροι.

Δύο ταχύτητες εργαζομένων

Η απόφαση παγιώνει μια δομική ανισότητα στην ελληνική αγορά εργασίας.

• Στον ιδιωτικό τομέα, ο 13ος και 14ος μισθός κατοχυρώνονται και καταβάλλονται κανονικά (cxcglobal.com).
• Στο Δημόσιο, οι υπάλληλοι μένουν με 12 μισθούς, οι οποίοι μάλιστα έχουν διαβρωθεί από τον πληθωρισμό.

Με τον πληθωρισμό στο 2,9% και τις ονομαστικές αυξήσεις να είναι αναιμικές, η πραγματική αγοραστική δύναμη μειώνεται (ot.gr). Το αποτέλεσμα; Η «ανάπτυξη» μένει στους δείκτες και τα πλεονάσματα χρησιμοποιούνται για την εξυπηρέτηση του χρέους, όχι για την ενίσχυση του εισοδήματος.

Τι μας λέει αυτό για το μέλλον; Ότι η δημοσιονομική πειθαρχία των Μνημονίων έχει πλέον αποκτήσει μόνιμη θεσμική και δικαστική βούλα. Τα χρήματα μπορεί να υπάρχουν, αλλά ο προορισμός τους δεν είναι η τσέπη των εργαζομένων.