Ομόφωνη επανεκλογή Κουτσούμπα: Οι 95 της νέας Επιτροπής και το κυνήγι της αντισυστημικής ψήφου

Σε ένα πολιτικό τοπίο όπου η εσωκομματική πειθαρχία έχει γίνει ανέκδοτο για τα κόμματα της αντιπολίτευσης, το ΚΚΕ στέλνει το ακριβώς αντίθετο μήνυμα. Η ομόφωνη επανεκλογή του Δημήτρη Κουτσούμπα στο 22ο Συνέδριο δεν είναι απλώς μια εθιμοτυπική διαδικασία. Είναι μια επίδειξη ισχύος και συνοχής σε μια στιγμή που ο ευρύτερος χώρος της Αριστεράς βρίσκεται σε vertigo [1].

Για τον πολίτη, το μήνυμα είναι σαφές: Εδώ υπάρχει σταθερότητα. Είτε συμφωνείς είτε διαφωνείς με το ΚΚΕ, ξέρεις τι θα βρεις το επόμενο πρωί.

Η αριθμητική της ανανέωσης

Πίσω από τα χειροκροτήματα, υπάρχει ένας μηχανισμός που δουλεύει αθόρυβα. Η νέα Κεντρική Επιτροπή αποτελείται από 95 μέλη και η σύνθεσή της αποκαλύπτει το πραγματικό σχέδιο του Περισσού: «θεσμική μνήμη» με τους παλιούς, αλλά και άνοιγμα σε νέα στελέχη για να μην γεράσει το κόμμα μαζί με τους ψηφοφόρους του [2].

Η λειτουργία του «δημοκρατικού συγκεντρωτισμού» εγγυάται ότι οι διαφωνίες λύνονται πίσω από κλειστές πόρτες και όχι στα τηλεοπτικά πάνελ, σε πλήρη αντίθεση με την εικόνα διάλυσης που εκπέμπει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Στόχος: Οι απογοητευμένοι του 2015-2023

Το μεγάλο πολιτικό στοίχημα, όμως, κρύβεται στην απόλυτη άρνηση συνεργασιών. Το ΚΚΕ έκλεισε ερμητικά την πόρτα σε κάθε σενάριο «προοδευτικής διακυβέρνησης». Η στρατηγική είναι ξεκάθαρη: Το ΚΚΕ δεν θέλει να γίνει «τσόντα» σε μια κυβέρνηση με κορμό το ΠΑΣΟΚ ή τον ΣΥΡΙΖΑ. Θέλει να είναι η μοναδική αντισυστημική ψήφος [3].

Η λογική του Περισσού είναι η εξής: Όσο ο ΣΥΡΙΖΑ βυθίζεται στην κρίση ταυτότητας και το ΠΑΣΟΚ προσπαθεί να γίνει κυβερνητικό, υπάρχει μια δεξαμενή αριστερών ψηφοφόρων που νιώθουν «ορφανοί». Αυτούς περιμένει ο Κουτσούμπας. Το 6-7% των δημοσκοπήσεων είναι η βάση εκκίνησης, όχι το ταβάνι [4].

Το διακύβευμα της επόμενης μέρας

Αυτή η στρατηγική της «λαμπρής απομόνωσης» έχει δύο όψεις. Από τη μία, διασφαλίζει ότι το ΚΚΕ δεν θα χρεωθεί κυβερνητική φθορά. Από την άλλη, διαιωνίζει τον κατακερματισμό της αντιπολίτευσης.

Πρακτικά, η στάση του ΚΚΕ είναι το καλύτερο δώρο στη Νέα Δημοκρατία. Χωρίς το ΚΚΕ, τα μαθηματικά για οποιοδήποτε «μέτωπο» απλώς δεν βγαίνουν. Όσο το ΚΚΕ αρνείται να παίξει το παιχνίδι της εναλλαγής, η «δεξιά πολυκατοικία» κοιμάται πιο ήσυχη, γνωρίζοντας ότι απέναντί της δεν υπάρχει ενιαίος αντίπαλος, αλλά θραύσματα.