Ομόφωνα ένοχοι και οι τέσσερις για τον θάνατο του 19χρονου σε λούνα παρκ της Χαλκιδικής, ισόβια στον ιδιοκτήτη

Το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Γιαννιτσών έκρινε ομόφωνα ενόχους και τους τέσσερις κατηγορουμένους για τον θάνατο του 19χρονου Γιάννη στο παιχνίδι «Crazy Dance» του λούνα παρκ στο Πευκοχώρι, τον Ιούλιο του 2024 (News247, Protothema). Ο ιδιοκτήτης καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη συν 8 έτη, η σύζυγος-συνδιαχειρίστρια σε 9 έτη, ο μηχανολόγος σε 13 έτη και ο χειριστής σε 6 έτη (Newsit, News247).

Η απόφαση είναι σημαντική επειδή το δικαστήριο αρνήθηκε να δει την υπόθεση ως «ανθρώπινο λάθος» της τελευταίας στιγμής. Δεν καταδίκασε μόνο τον άνθρωπο που πατούσε τα κουμπιά, τον χειριστή, αλλά απέδωσε ευθύνη σε ολόκληρη τη λειτουργική αλυσίδα του παιχνιδιού: τον ιδιοκτήτη που το έβαλε σε λειτουργία, τη συνδιαχειρίστρια που συνέδραμε στην επιχείρηση και τον μηχανικό που υπέγραψε τα χαρτιά.

Γιατί «ενδεχόμενος δόλος» και όχι αμέλεια

Η νομική τομή της απόφασης είναι η κατηγορία που βάρυνε τον ιδιοκτήτη: ανθρωποκτονία με ενδεχόμενο δόλο, όχι αμέλεια. Η διαφορά δεν είναι λεπτομέρεια ορολογίας. Με αμέλεια πράττει όποιος δεν προέβλεψε το θανατηφόρο αποτέλεσμα ή το προέβλεψε αλλά πίστεψε ότι δεν θα συμβεί. Με ενδεχόμενο δόλο πράττει όποιος το προέβλεψε ως πιθανό και το αποδέχτηκε, συνεχίζοντας (TPV Law). Με απλά λόγια: «μπορεί να συμβεί, και συνεχίζω».

Αυτό που στήριξε αυτή την κρίση ήταν η ίδια η εικόνα του μηχανήματος. Η εισαγγελέας το χαρακτήρισε «σκουπίδι»: ιδιοκατασκευή χωρίς προδιαγραφές, με εκτεταμένη διάβρωση που έκανε τη θραύση «ζήτημα χρόνου», χωρίς ρυθμιστή ταχύτητας, χωρίς τεχνικό φάκελο, χωρίς έλεγχο από αναγνωρισμένο φορέα (Newsbeast, ERT). Κατά την εισαγγελική πρόταση, ο ιδιοκτήτης το είχε αγοράσει φθηνά ακριβώς λόγω της εμφανούς φθοράς και προσέλαβε άπειρο χειριστή (Enikos). Ο μηχανικός είχε προσκομίσει βεβαιώσεις καταλληλότητας, με τον ίδιο να υποστηρίζει ότι το 2023 «ήταν όλα καλά» και ότι «κάτι μου ξέφυγε» (CNN Greece). Ο χειριστής, αντίθετα, κρίθηκε ένοχος όχι για δόλο αλλά για θανατηφόρα έκθεση: το δικαστήριο δεν είδε στο πρόσωπό του την ίδια αποδοχή του κινδύνου που είδε στην κορυφή της αλυσίδας.

Το πλήρες γραπτό σκεπτικό δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί, οπότε η εικόνα συντίθεται από το βούλευμα, την εισαγγελική πρόταση και τα δικαστικά ρεπορτάζ. Σημειώνεται και μια απόκλιση στις πηγές: ενώ η ενοχή κρίθηκε ομόφωνα, για την επιμέτρηση της ποινής της συζύγου ένα ρεπορτάζ έκανε λόγο για πλειοψηφία και όχι ομοφωνία (Sport-FM). Η υπόθεση δεν είναι τελεσίδικη: για τους τρεις πλην του ιδιοκτήτη δόθηκε ανασταλτικό αποτέλεσμα και η υπόθεση πηγαίνει στο Εφετείο.

Η αλυσίδα δεν έκλεισε

Η σημερινή καταδίκη αφορά την επιχειρηματική και τεχνική πλευρά. Δεν αγγίζει τη διοικητική. Το παιχνίδι λειτουργούσε υπό την αρμοδιότητα του Δήμου Κασσάνδρας, στο σύστημα αδειοδότησης του ν. 4442/2016, όπου ο δήμος δίνει άδεια και ελέγχει (OpenBusiness). Η άδεια του 2023 φέρεται να εκδόθηκε χωρίς τεχνικό φάκελο από αναγνωρισμένο φορέα, ενώ η τότε δήμαρχος έχει ήδη εκπέσει οριστικά, καθώς η ΕΛ.ΑΣ. είχε ενημερώσει τον δήμο για λειτουργία χωρίς νόμιμη άδεια έναν μήνα πριν από το δυστύχημα (Efsyn, The Toc).

Αυτό το σκέλος κρίνεται χωριστά: πρώην δήμαρχος, δύο πρώην αντιδήμαρχοι, δημοτικοί υπάλληλοι και μηχανικοί έχουν παραπεμφθεί για παράβαση καθήκοντος, με τη δίκη να έχει προσδιοριστεί για τον Δεκέμβριο του 2026 (Ethnos). Εκεί θα κριθεί αν η ευθύνη φτάνει και στους κρίκους που ελέγχουν, αδειοδοτούν και υπογράφουν.

Ο πατέρας του 19χρονου δήλωσε ότι δεν θα σταματήσει «τον αγώνα για την ολοκληρωτική δικαίωση» του παιδιού του (Protothema). Για την οικογένεια, η σημερινή απόφαση είναι σταθμός, όχι τέλος. Το ερώτημα που μένει είναι αν η Δικαιοσύνη θα ακολουθήσει τον Δεκέμβριο την ίδια αλυσίδα μέχρι το τέλος, ή αν η ευθύνη του κράτους που υποτίθεται ότι ελέγχει θα κριθεί με ηπιότερο μέτρο από εκείνη του ιδιώτη που λειτουργούσε το «σκουπίδι».