Νοροϊός στο Αττικόν: Απομόνωση ανάμεσα σε 150 ράντζα

Σε κάθε γενική εφημερία στο «Αττικόν», οι διάδρομοι γεμίζουν με 120 ως 150 ράντζα, σύμφωνα με τον πρόεδρο της ΕΙΝΑΠ (Newsbomb). Αυτή την εβδομάδα, στο ίδιο νοσοκομείο, η διοίκηση ανακοίνωσε ότι «ενεργοποίησε τα πρωτόκολλα» για περιστατικά γαστρεντερίτιδας από νοροϊό, ζητώντας από το προσωπικό να εφαρμόσει contact precautions, ομαδοποίηση κρουσμάτων και ξεχωριστές ροές ασθενών (Iatronet). Η σύγκρουση που ακολούθησε είναι αμιγώς γεωμετρική.

Τι ζητούν, στην πραγματικότητα, τα πρωτόκολλα

Ο νοροϊός μεταδίδεται πολύ εύκολα: μέσω χεριών, επιφανειών, στενής επαφής, ακόμη και μέσω σταγονιδίων όταν ένας ασθενής κάνει εμετό. Για να σταματήσει, οι οδηγίες των CDC απαιτούν τον ασθενή σε ξεχωριστό δωμάτιο, ή κατ' ελάχιστον σε «cohort» με άλλους επιβεβαιωμένους, καθώς και χωριστές τουαλέτες. Απαιτείται επίσης εξοπλισμός ατομικής χρήσης, εντατικός καθαρισμός με χλωρίνη, περιορισμός επισκεπτηρίου και αποχή κάθε συμπτωματικού εργαζομένου για 48 ώρες μετά τη λήξη των συμπτωμάτων (CDC).

Όλα αυτά προϋποθέτουν ένα στοιχείο που στο Αττικόν αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει: χώρο.

Τα νούμερα, στεγνά

Η πρώτη εστία εντοπίστηκε στις 21 Μαΐου στη Νευροχειρουργική Κλινική (News247). Πέντε ημέρες αργότερα, η εικόνα είχε ως εξής: 53 ύποπτα περιστατικά, 9 εργαστηριακά επιβεβαιωμένα ως νοροϊός, και τουλάχιστον 25 υγειονομικοί εκτός βάρδιας με συμπτώματα, μαζί με δεκάδες ασθενείς και συνοδούς (Enikos, News247). Πάνω σε αυτό το νοσοκομείο, οι εργαζόμενοι αναφέρουν 50 ράντζα στην παρούσα φάση, με προοπτική 120-150 στην επόμενη γενική εφημερία της 30ής Μαΐου.

Ένα νοσοκομείο που οφείλει να απομονώσει ασθενείς, καλείται να ανοίξει τις πόρτες του σε νέους εκατοντάδες, χωρίς πρώτα να αδειάσει τους διαδρόμους από αυτούς που ήδη φιλοξενεί. Εκεί το πρωτόκολλο γίνεται διακηρυκτικό κείμενο.

Η σύγκρουση που μετράει

Η διοίκηση επιμένει ότι «το νοσοκομείο λειτουργεί κανονικά και με ασφάλεια» (Lifo). Το Σωματείο και η ΕΙΝΑΠ ζητούν εξαίρεση από την εφημερία της 30/5, ώστε να μπορέσει το προσωπικό να αδειάσει τα ράντζα και να εφαρμόσει πραγματικά τα μέτρα (Iatronet). Η ΠΟΕΔΗΝ κρατά ενδιάμεση γραμμή: αναγνωρίζει ότι δεν υπάρχει άμεσος κίνδυνος για τους ασθενείς, αλλά συνδέει το επεισόδιο με τη χρόνια υπερπληρότητα και την υποστελέχωση (Debater).

Η αντίθεση κρίνεται αποκλειστικά στη χωρητικότητα. Όταν δίπλα στον ασθενή με νοροϊό βρίσκεται, σε απόσταση μισού μέτρου, ένας άλλος που μόλις εισήχθη για άσχετο λόγο, η λέξη «απομόνωση» περιγράφει κάτι που δεν υπάρχει.

Αυτό που λείπει, και δεν θα έπρεπε να λείπει

Το θεσμικό κενό εντοπίζεται στον έλεγχο των ισχυρισμών: κανείς δεν μπορεί να τους επιβεβαιώσει δημόσια. Ο ΕΟΔΥ δημοσιεύει εβδομαδιαία επιδημιολογικά δελτία για αναπνευστικές λοιμώξεις (ΕΟΔΥ), αλλά δεν υπάρχει αντίστοιχη έκθεση για ενδονοσοκομειακές εξάρσεις γαστρεντερίτιδας. Ούτε line list με ημερομηνίες έναρξης συμπτωμάτων, ούτε attack rates ανά κλινική, ούτε αξιολόγηση του κατά πόσο η απομόνωση εφαρμόστηκε. Το Υπουργείο Υγείας δημοσιεύει πρόγραμμα εφημεριών (moh.gov.gr), αλλά κανένα δημόσιο δελτίο με αριθμό κλινών, ράντζων, προσωπικού ανά βάρδια ή δυνατότητα απομόνωσης ανά νοσοκομείο.

Δεν υπάρχει επίσης δημοσιοποιημένη διαδικασία που να ορίζει ποιος, και με ποια κριτήρια, εξαιρεί ένα νοσοκομείο από εφημερία λόγω ενδονοσοκομειακής έξαρσης. Η διοίκηση αποφασίζει, η Επιτροπή Λοιμώξεων εισηγείται, ο ΕΟΔΥ υποστηρίζει, οι ΥΠΕ συντονίζουν (ERT). Δεν υπάρχει θεσμοθετημένη διαδικασία που να ορίζει ποιος λογοδοτεί αν η εφημερία προχωρήσει και η διασπορά μεγαλώσει.

Αυτή η διαχείριση προσκρούει στις ήδη κενές οργανικές θέσεις: οι νοσοκομειακοί γιατροί καταγγέλλουν ότι τα κενά καλύπτονται με μετακινήσεις αντί για νέους διορισμούς (To Brief). Στις 30 Μαΐου, το «Αττικόν» μπαίνει σε νέα γενική εφημερία. Με ποια χωρητικότητα και ποιο όριο ασφαλείας, δημόσια κανείς δεν γνωρίζει.