Ο νόμος Δένδια που «περίμενε» τον σμήναρχο και η πολιτική σιωπή

Σε οποιαδήποτε άλλη συγκυρία, η σύλληψη ενός ανώτατου αξιωματικού για κατασκοπεία θα προκαλούσε πολιτικό σεισμό. Όμως, στην υπόθεση του 54χρονου σμηνάρχου που κατηγορείται ότι διοχέτευε απόρρητα του ΝΑΤΟ στην Κίνα, επικρατεί μια εκκωφαντική θεσμική ηρεμία. Και αυτή η ηρεμία λέει περισσότερα από τις φωνές.

Το πραγματικό ρεπορτάζ δεν είναι μόνο το αστυνομικό δελτίο, αλλά το χρονικό των συμπτώσεων που –στην πολιτική– σπάνια είναι συμπτώσεις.

Η «Φωτογραφική» Διάταξη Δένδια

Στις 9 Ιανουαρίου 2026, η Βουλή ψήφισε τον νόμο 5265/2026 για τις Ένοπλες Δυνάμεις. Το άρθρο 298 εισήγαγε κάτι πρωτοφανές: την αφαίρεση της ελληνικής ιθαγένειας για αδικήματα κατασκοπείας (Amyna News). Τότε, η αντιπολίτευση μιλούσε για «δαιμονοποίηση» και υπερβολική αυστηρότητα.

Σήμερα, η εικόνα καθαρίζει. Η ΕΥΠ παρακολουθούσε τον σμήναρχο ήδη από τον Οκτώβριο του 2025, μετά από σήμα της CIA. Ο Υπουργός Άμυνας Νίκος Δένδιας γνώριζε. Η διάταξη δεν ήταν θεωρητική· ήταν προετοιμασία εδάφους για αυτό που ερχόταν. Το κράτος νομοθετούσε βλέποντας τον κατηγορούμενο σε ζωντανή μετάδοση.

Γιατί η Αντιπολίτευση δεν ζητά «Αίμα»;

Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της υπόθεσης είναι η απουσία του συνήθους πολιτικού καβγά. Ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ ούτε το ΠΑΣΟΚ ζήτησαν Εξεταστική Επιτροπή. Γιατί;

Η απάντηση βρίσκεται στον «αρνητικό χώρο» της υπόθεσης. Το γεγονός ότι ένας αξιωματικός με πιστοποίηση ΝΑΤΟ και κρίσιμη θέση στη Μονάδα 128 ΣΕΤΗ δρούσε ανενόχλητος για 18 μήνες (Philenews), εκθέτει συστημικά κενά που υπερβαίνουν τη σημερινή κυβέρνηση.

• Πώς πέρασε τα security clearance;
• Γιατί χρειάστηκε η CIA για να τον εντοπίσει και όχι οι εσωτερικοί ελεγκτικοί μηχανισμοί;

Όταν το πρόβλημα είναι δομικό και αγγίζει το ΝΑΤΟ, τα κόμματα εξουσίας (και αυτά που θέλουν να γίνουν) αντιλαμβάνονται ότι η φασαρία μπορεί να κάνει ζημιά στη χώρα, όχι μόνο στην κυβέρνηση.

Το Μοντέλο "Steven Wayne" και η Παγίδα του LinkedIn

Η υπόθεση αποκαλύπτει επίσης πόσο ευάλωτο είναι το προσωπικό ασφαλείας. Ο σμήναρχος δεν στρατολογήθηκε σε σκοτεινά σοκάκια, αλλά στο LinkedIn, από μια «εταιρεία» στη Μαλαισία και έναν «Steven Wayne» (Newsit). Είναι το ίδιο ακριβώς modus operandi που έχει χρησιμοποιήσει το Πεκίνο σε Γερμανία και Βρετανία: κολακεία, χρήματα για «αναλύσεις» και σταδιακή εμπλοκή μέχρι να μην υπάρχει γυρισμός.

Η υπόθεση τώρα οδηγείται στο Αεροδικείο, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, όπως συμβαίνει συνήθως με τα θέματα εθνικής ασφάλειας. Το πολιτικό σύστημα φαίνεται να ανακουφίστηκε που ο «κοριός» δούλεψε, έστω και με ξένη βοήθεια. Το ερώτημα που μένει, όμως, είναι αν η επόμενη «διαρροή» θα εντοπιστεί πριν γίνει νόμος.