Οι νέοι κανόνες πτήσεων στην ΕΕ – τι αλλάζει για τον επιβάτη

Η Ευρωπαϊκή Ένωση ολοκλήρωσε την πρώτη μεγάλη αναθεώρηση των δικαιωμάτων των αεροπορικών επιβατών εδώ και είκοσι χρόνια. Στις 7 Ιουλίου 2026 το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε το πακέτο με 646 ψήφους υπέρ και 12 κατά, και στις 13 Ιουλίου το επικύρωσαν και τα κράτη-μέλη μέσω του Συμβουλίου (European Parliament, DW). Για τον ταξιδιώτη που πετά από ή προς την Ελλάδα, η σημασία είναι απλή: αλλάζουν τα εργαλεία που έχει στα χέρια του όταν η πτήση ακυρώνεται, καθυστερεί ή τον αφήνει στο αεροδρόμιο. Η προσοχή όμως στο timing: οι κανόνες δεν ισχύουν ακόμη στο γκισέ, θα εφαρμοστούν περίπου από το δεύτερο μισό του 2027, μετά από μεταβατική περίοδο περίπου 12 μηνών (Euronews). Μέχρι τότε, ισχύει το σημερινό καθεστώς, όπως σημειώσαμε και νωρίτερα αυτόν τον μήνα (To Brief).

Τι κερδίζει ο επιβάτης

Το πρώτο κέρδος είναι η ταχύτητα. Ο επιβάτης θα έχει 9 μήνες να υποβάλει αίτημα αποζημίωσης και, το κρίσιμο, η εταιρεία θα έχει 30 ημέρες να πληρώσει ή να αιτιολογήσει γραπτώς γιατί αρνείται (European Parliament). Αυτό χτυπά τη σημερινή γκρίζα ζώνη, όπου πολλές εταιρείες καθυστερούν μήνες ή σπρώχνουν τον καταναλωτή σε μεσάζοντες. Τα ποσά της αποζημίωσης μένουν ίδια: 250 ευρώ για πτήσεις έως 1.500 χλμ., 400 ευρώ για τις ενδιάμεσες και 600 ευρώ για τις μεγαλύτερες, με το κατώφλι της καθυστέρησης να παραμένει στις 3 ώρες, παρά τις πιέσεις να ανέβει (EUR-Lex).

Πέρα από τη διαδικασία, το πακέτο κατοχυρώνει συγκεκριμένα δικαιώματα. Καταργείται μια πρακτική που κόστιζε ακριβά: η ρήτρα no-show. Μέχρι σήμερα, αν έχανες το πρώτο σκέλος μιας κράτησης, η αεροπορική μπορούσε να ακυρώσει αυτόματα και την επιστροφή σου. Πλέον απαγορεύεται να σου αρνηθούν επιβίβαση στην επιστροφή μόνο επειδή δεν πήρες την πρώτη πτήση (Brussels Times). Για τις οικογένειες, το πιο απτό κέρδος: τα παιδιά κάτω των 14 πρέπει να κάθονται δίπλα στον συνοδό τους χωρίς έξτρα χρέωση. Ταυτόχρονα κατοχυρώνεται δωρεάν ένα προσωπικό αντικείμενο στην καμπίνα και κόβονται μικροχρεώσεις όπως η διόρθωση λάθους στο όνομα ή η εκτύπωση κάρτας επιβίβασης μετά από ψηφιακό check-in (European Commission, CMS).

Η ασπίδα των αεροπορικών

Η μεταρρύθμιση δεν είναι μονόπλευρα φιλοεπιβατική. Οι εταιρείες κερδίζουν προβλεψιμότητα από δύο σημεία. Το πρώτο είναι το ίδιο το 9μηνο: σε αρκετές χώρες οι επιβάτες μπορούσαν να διεκδικήσουν αποζημίωση χρόνια αργότερα, οπότε το ενιαίο, στενότερο παράθυρο κόβει το «long tail» παλαιών αξιώσεων (DW). Το δεύτερο είναι ένα λιγότερο κατανοητό πλαφόν. Όταν η εταιρεία δεν σου προσφέρει έγκαιρη εναλλακτική πτήση και κλείνεις μόνος σου άλλη μεταφορά, η επιστροφή του κόστους έχει οροφή το 400% της αρχικής τιμής του εισιτηρίου (DLA Piper).

Δεν πρόκειται για «αποζημίωση 400%». Σημαίνει ότι αν πλήρωσες 100 ευρώ, θα πάρεις πίσω το πολύ 400. Εδώ κρύβεται μια ασυμμετρία που πλήττει ακριβώς τον επιβάτη χαμηλού ναύλου: για ένα εισιτήριο των 30 ευρώ, το ανώτατο ποσό για ακριβή last-minute αντικατάσταση είναι μόλις 120 ευρώ. Όσο φθηνότερο ήταν το promo εισιτήριο, τόσο μικρότερη η προστασία όταν η εναλλακτική πτήση κοστίζει πολλαπλάσια.

Μία σημείωση ειλικρίνειας: το τελικό, άρθρο-προς-άρθρο κείμενο δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα, οπότε η ακριβής ημερομηνία εφαρμογής και οι λεπτομέρειες, όπως οι διαστάσεις της δωρεάν καμπίνας, κλειδώνουν οριστικά μόνο με την τελική πράξη (Euronews).

Η ουσία για το πορτοφόλι σου: από το 2027 τα δικαιώματα γίνονται πιο εύκολα διεκδικήσιμα, αλλά και το ρίσκο των εταιρειών πιο διαχειρίσιμο. Κερδίζεις καθαρότερους κανόνες και ταχύτητα, με έναν όρο που δεν αλλάζει, πρέπει να κινείσαι γρήγορα και να κρατάς κάρτα επιβίβασης, κράτηση και αποδείξεις.