Νέα ποινή 7,5 ετών στη Μοχαμαντί: Η σπασμωδική κίνηση ενός καθεστώτος υπό κατάρρευση

Η νέα ποινή φυλάκισης 7,5 ετών που επιβλήθηκε στη Νομπελίστα Ειρήνης Ναργκές Μοχαμαντί τον Φεβρουάριο του 2026 δεν είναι απλώς μια δικαστική απόφαση. Είναι η σπασμωδική κίνηση ενός καθεστώτος που παλεύει για την επιβίωσή του μετά τη σφαγή χιλιάδων διαδηλωτών τον Ιανουάριο. Για την Ελλάδα, η οποία κατέχει έδρα στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, η ανάφλεξη αυτή δεν είναι μακρινή υπόθεση: η αστάθεια στο Ιράν απειλεί ευθέως την αρχιτεκτονική ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο.

Οικονομικός πόλεμος και τρομοκρατία

Η πραγματική είδηση δεν βρίσκεται στις δικαστικές αίθουσες της Τεχεράνης, αλλά στις Βρυξέλλες. Στις 29 Ιανουαρίου 2026, η ΕΕ προχώρησε σε μια ιστορική κίνηση: τον χαρακτηρισμό του Σώματος των Φρουρών της Επανάστασης (IRGC) ως τρομοκρατικής οργάνωσης (Euronews).

Αυτό δεν είναι συμβολικό. Είναι οικονομικός στραγγαλισμός. Το IRGC ελέγχει τεράστια τμήματα της ιρανικής οικονομίας (ενέργεια, κατασκευές). Ο χαρακτηρισμός αυτός ενεργοποιεί τον «χρηματοοικονομικό αποκλεισμό» (FinCrime Central), κόβοντας την πρόσβαση του καθεστώτος σε κεφάλαια. Η Δύση εγκαταλείπει οριστικά την πολιτική του engagement και επιστρέφει στο δόγμα της «μέγιστης πίεσης».

Η ελληνική διάσταση: Ασφάλεια και Μετανάστευση

Η Ελλάδα βρίσκεται στη δίνη του κυκλώνα. Η διπλωματική καταδίκη της Τεχεράνης στο Συμβούλιο Ασφαλείας (Greece for UNSC) ευθυγραμμίζεται με τη Δύση, αλλά το διακύβευμα είναι υλικό.

Η χώρα μας αποτελεί πλέον τον πυρήνα της αμυντικής συνεργασίας με το Ισραήλ και την Κύπρο (Think Tanks Monitor). Ένα αποδυναμωμένο Ιράν, που βλέπει τους πληρεξουσίους του (Χαμάς, Χεζμπολάχ) να χάνουν έδαφος, γίνεται απρόβλεπτο. Ο κίνδυνος δεν είναι μια ευθεία επίθεση, αλλά η εξαγωγή της κρίσης μέσω τρομοκρατίας ή υβριδικών απειλών στην περιοχή μας.

Παράλληλα, ο φόβος της Αθήνας είναι το μεταναστευτικό. Με το ιρανικό νόμισμα να καταρρέει και τον πληθωρισμό στο 70%, μια πιθανή κατάρρευση του κράτους θα δημιουργούσε κύματα προσφύγων που θα πίεζαν τα ελληνικά σύνορα, δοκιμάζοντας τις αντοχές της ΕΕ.

Το στοίχημα της πυρηνικής επιβίωσης

Το καθεστώς απαντά στην εσωτερική εξέγερση με πυρηνικό εκβιασμό. Οι διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ στο Ομάν γίνονται υπό τη σκιά του αεροπλανοφόρου USS Abraham Lincoln. Η δήλωση του Ιρανού ΥΠΕΞ ότι «η ατομική μας βόμβα είναι η δύναμη να λέμε όχι» (Montreal CityNews) αποκαλύπτει την στρατηγική: χρήση του πυρηνικού προγράμματος ως ασπίδα για την εσωτερική καταστολή.

Το ερώτημα που παραμένει είναι αν η οικονομική ασφυξία θα γονατίσει το καθεστώς πριν αυτό προλάβει να πυροδοτήσει μια ευρύτερη περιφερειακή σύγκρουση για να σωθεί. Η Ελλάδα, στο σύνορο αυτής της γεωπολιτικής τεκτονικής πλάκας, παρακολουθεί με το δάχτυλο στη σκανδάλη.