Μετά την απόπειρα δολοφονίας του, ο πρόεδρος Τραμπ απαιτεί απολύσεις παρουσιαστών

Σαράντα οκτώ ώρες μετά την επίθεση στο δείπνο των ανταποκριτών, η αναμενόμενη δημοσκοπική συσπείρωση γύρω από τον Ντόναλντ Τραμπ είναι μηδενική. Η δημοτικότητά του παραμένει καθηλωμένη στο 39%, στα επίπεδα της 6ης Ιανουαρίου, χωρίς ίχνος «rally around the flag» effect (Silver Bulletin). Δεν υπάρχει «νέο 1981».

Χθες ο πρόεδρος επέμενε ότι ο δράστης Κόουλ Άλεν «μισεί τους Χριστιανούς», προσπαθώντας να μετατρέψει μια θεσμική κατάρρευση ασφαλείας σε θρησκευτικό πόλεμο (To Brief). Σαράντα οκτώ ώρες μετά, το αφήγημα έχει αλλάξει στόχο. Φταίνε τα late night shows και τα ΜΜΕ.

Στο briefing της Δευτέρας, η Καρολάιν Λέβιτ εξίσωσε το «μανιφέστο» του δράστη με τη ρητορική των Δημοκρατικών και του Τύπου, στοχοποιώντας την ηγεσία της αντιπολίτευσης (Politico). Ο πραγματικός μοχλός ενεργοποιήθηκε αλλού. Ο Τζίμι Κίμελ, που δύο ημέρες πριν την επίθεση είχε αστειευτεί για τη Μελάνια Τραμπ ως «χήρα σε αναμονή», έγινε ο εξιλαστήριος. Ο πρόεδρος απαίτησε δημόσια από Disney και ABC «άμεση απόλυση» (CBS News). Παράλληλα, ο επικεφαλής της δικαιοσύνης Τοντ Μπλανς δήλωσε ότι «δημοσιογράφοι είναι εξίσου ένοχοι» όταν είναι «υπερβολικά επικριτικοί».

Η μηχανική είναι ήδη δοκιμασμένη. Τον Σεπτέμβριο του 2025, μετά τη δολοφονία Charlie Kirk, ο πρόεδρος της FCC Μπρένταν Καρ προειδοποίησε δημόσια: «μπορούμε να το κάνουμε με τον εύκολο ή τον δύσκολο τρόπο». Μέσα σε ώρες, η Nexstar, η οποία περίμενε έγκριση εξαγοράς 6,2 δισ. δολαρίων από την FCC, ανέστειλε την εκπομπή Κίμελ. Η Sinclair και η Disney ακολούθησαν (Wikipedia). Συνταγματολόγοι μίλησαν για παραβίαση του Πρώτου Τροποποιήματος (Reason). Στην πράξη, ο εκβιασμός λειτούργησε.

Αυτή είναι η πεμπτουσία του «μοντέλου Όρμπαν»: η εκτελεστική εξουσία δεν κλείνει κανάλια, απειλεί τα οικονομικά συμφέροντα των ιδιοκτητών τους μέχρι να φιμώσουν εκείνοι τους δημοσιογράφους τους (Hungarian Observer). Ο Στιβ Λεβίτσκι του Χάρβαρντ μιλά ήδη για «ανταγωνιστικό αυταρχισμό» στις ΗΠΑ (Kettering).

Η νομιμοποίηση αυτής της πρακτικής στην Ουάσινγκτον προσφέρει ομπρέλα σε όποια ευρωπαϊκή κυβέρνηση χρησιμοποιεί ήδη τα ίδια εργαλεία. Στην Ελλάδα, ουραγό της ΕΕ στην ελευθερία του Τύπου για τέταρτο διαδοχικό έτος και χαμηλότερα από την Ουγγαρία (RSF), ο Κυριάκος Μητσοτάκης καταδίκασε την επίθεση. Για το αίτημα απόλυσης Κίμελ, σιωπή. Predator, SLAPP, κρατική διαφήμιση: τα δομικά υλικά υπάρχουν ήδη.