Μακελειό με πυροβολισμούς στον αρχαιολογικό χώρο του Τεοτιουακάν στο Μεξικό

Μια 32χρονη Καναδή έχασε τη ζωή της χθες στην Πυραμίδα της Σελήνης, στο Τεοτιουακάν του Μεξικού. Ένας 27χρονος σκαρφάλωσε στην κορυφή του μνημείου κρατώντας πιστόλι, στρατιωτικό μαχαίρι και σακίδιο γεμάτο σφαίρες. Πυροβόλησε τουρίστες από ψηλά, σκότωσε τη γυναίκα, τραυμάτισε τουλάχιστον 6 ακόμη (ανάμεσά τους μια 6χρονη Κολομβιανή) και αυτοκτόνησε (LA Times). Πέρασε χωρίς κανέναν έλεγχο. Μια επιζήσασα περιέγραψε την είσοδο: «Εισιτήριο, τουρνικέ, μέσα. Κανένας έλεγχος, κανένας ανιχνευτής μετάλλων» (LA Times). Το Τεοτιουακάν διέθετε κάποτε μεταλλοανιχνευτές στις πύλες του. Οι μεξικανικές αρχές τους αφαίρεσαν για να περικόψουν λειτουργικά κόστη. Η απόφαση αυτή μετέτρεψε έναν χώρο με 1,8 εκατομμύρια επισκέπτες τον χρόνο σε εύκολο στόχο (RTE).

Ο δράστης, ο Julio César Jasso Ramírez, ήταν θαυμαστής του Χίτλερ και των δραστών του Columbine. Η επίθεση έγινε στις 20 Απριλίου, γενέθλια του Χίτλερ. Φορούσε μπλούζα με σύνθημα της «True Crime Community», της διαδικτυακής υποκουλτούρας που εξυμνεί μαζικές δολοφονίες (Euronews). Καμία σύνδεση με καρτέλ. Ένας μοναχικός λύκος, ριζοσπαστικοποιημένος στο διαδίκτυο, σε χώρο παγκόσμιας κληρονομιάς.

Το κενό ασφαλείας στα μνημεία της UNESCO

Η UNESCO δεν έχει εκδώσει πρωτόκολλα ασφάλειας έναντι ενόπλων επιθέσεων σε μνημεία. Τα κείμενά της καλύπτουν πολεμικές ζώνες, πυρκαγιές, βανδαλισμούς. Ο μοναχικός λύκος με πιστόλι σε τουριστικό αρχαιολογικό χώρο δεν υπάρχει σε κανένα εγχειρίδιο. Αυτό αφήνει την ασφάλεια στη διακριτική ευχέρεια κάθε κράτους, και τελικά στον προϋπολογισμό του.

Στην Ελλάδα, η Ακρόπολη υποδέχεται σχεδόν 2 εκατομμύρια επισκέπτες ετησίως. Δεν διαθέτει μόνιμους μεταλλοανιχνευτές εισόδου. Το Υπουργείο Πολιτισμού προκήρυξε μόλις τον Φεβρουάριο του 2026 διαγωνισμό για «προμήθεια και εγκατάσταση μαγνητικών πυλών και φορητών ανιχνευτών μετάλλων» στις Μυκήνες και την Επίδαυρο (culture.gov.gr). Η ίδια η προκήρυξη αποδεικνύει ότι τα συστήματα δεν υπήρχαν μέχρι σήμερα.

Το Μεξικό αφαίρεσε τους ελέγχους για να γλιτώσει κόστος, και το πλήρωσε με αίμα. Η Ακρόπολη καλείται να διαχειριστεί εκατομμύρια επισκέπτες χωρίς να έχει εγκαταστήσει ποτέ ένα μόνιμο σύστημα ελέγχου εξαρχής.