Λίβανος: Γιατί ο ισραηλινός στρατός κατέστρεψε 7 γέφυρες λίγο πριν την εκεχειρία

Η δεκαήμερη εκεχειρία Ισραήλ-Λιβάνου τέθηκε σε ισχύ με παραβιάσεις από τις πρώτες ώρες (To Brief). Αλλά το πιο αποκαλυπτικό στοιχείο δεν είναι τι έγινε μετά την έναρξη. Είναι τι έγινε λίγο πριν.

Ώρες πριν τεθεί σε ισχύ η συμφωνία, ισραηλινά μαχητικά κατέστρεψαν τη γέφυρα Qasmiyeh, την τελευταία λειτουργική διέλευση πάνω από τον Λιτάνι (Ahram). Με επτά γέφυρες πλέον κατεστραμμένες, ο νότιος Λίβανος είναι φυσικά αποκομμένος. Ο λιβανέζικος στρατός δεν μπορεί να αναπτυχθεί, η ανθρωπιστική βοήθεια δεν περνά, αλλά πέντε ισραηλινές μεραρχίες παραμένουν στις θέσεις τους (Jerusalem Post). Η καταστροφή των γεφυρών μετατρέπει τη διπλωματική κατάπαυση πυρός σε καθαρή επιχειρησιακή παύση: ο IDF αναπληρώνει εφόδια ενώ ο αντίπαλος παραμένει ακινητοποιημένος.

Το κείμενο της συμφωνίας επιβεβαιώνει τη μηχανική: το Ισραήλ διατηρεί «δικαίωμα αυτοάμυνας ανά πάσα στιγμή» χωρίς αντίστοιχη ρήτρα για τον Λίβανο (Economic Times). Η παράταση εξαρτάται από τη λιβανέζικη κυβέρνηση να «αποδείξει κυριαρχία» αφοπλίζοντας τη Χεζμπολάχ, κάτι αδύνατο χωρίς δρόμους. Ο υπουργός Άμυνας Κατς το είπε ωμά: «Αν ξαναρχίσουν οι μάχες, όσοι επέστρεψαν θα εκκενωθούν» (Israel National News). Η επιβεβαίωση ότι πρόκειται για παύση, όχι τέλος, ήρθε εκ των έσω: ήδη από τις 15 Απριλίου, δύο μέρες πριν ανακοινωθεί η εκεχειρία, ο αρχηγός του IDF Ζαμίρ είχε εγκρίνει σχέδια συνέχισης επιχειρήσεων σε Λίβανο και Ιράν (TASS).

Η ψηφοφορία του Τραμπ υπαγορεύει τον χρόνο

Η εκεχειρία λήγει στις 27 Απριλίου. Στις 29 Απριλίου, το αμερικανικό Κογκρέσο ψηφίζει για τις πολεμικές εξουσίες του Τραμπ στη Μέση Ανατολή (War Powers Act). Η σύμπτωση δεν είναι τυχαία, όπως αναλύσαμε ήδη (To Brief). Ένα ψήφισμα War Powers απέτυχε με διαφορά μίας ψήφου (Newsmax), αλλά ακόμα και Ρεπουμπλικάνοι γερουσιαστές ζητούν στρατηγική εξόδου. Ο Χόλεϊ (Ρ-Μιζούρι) προειδοποίησε: «Το ρολόι χτυπά» (Politico). Η εκεχειρία δίνει στον Τραμπ αυτό που χρειάζεται: ένα αφήγημα αποκλιμάκωσης μέχρι να περάσει η ψηφοφορία. Μόλις εξασφαλίσει το Κογκρέσο, η πολιτική χρησιμότητα της εκεχειρίας εξατμίζεται.

Η διπλωματία των €650 εκατ. της Αθήνας

Ο Μητσοτάκης τηλεφώνησε στον Αούν και τον Νετανιάχου, εκφράζοντας «ικανοποίηση» (enikos.gr). Η Ελλάδα συνυπέγραψε κοινή δήλωση 18 χωρών καταδικάζοντας ισραηλινά πλήγματα και επιθέσεις Χεζμπολάχ (liberal.gr). Η απόσταση μεταξύ της διπλωματικής ρητορικής και της σκληρής ισχύος αποτυπώνεται στα ταμεία: στις 6 Απριλίου η Αθήνα υπέγραψε συμφωνία €650 εκατ. με την Elbit Systems για το πυραυλικό σύστημα PULS, με βεληνεκές άνω των 300 χιλιομέτρων και loitering munitions (liberal.gr). Ο Ισραηλινός υπουργός Άμυνας το διατύπωσε χωρίς περιστροφές: η συμφωνία «εν μέσω πρωτοφανούς πολέμου εκφράζει την τεχνολογική ισχύ του Ισραήλ».

Στις 24 Απριλίου, ο Μακρόν φτάνει στην Αθήνα για πενταετή αμυντική συμφωνία και διάσκεψη για τα Στενά του Ορμούζ (mononews.gr). Ο Λίβανος δεν βρίσκεται στην ατζέντα. Ενώ οι ευρωπαϊκές ηγεσίες σχεδιάζουν επί χάρτου, η πραγματικότητα επιβάλλεται στο έδαφος: τρεις μέρες πριν λήξει η εκεχειρία, στον νότιο Λίβανο, μπουλντόζες χωματώνουν κρατήρες για να περάσουν αμάξια από εκεί που ήταν γέφυρα.