Κυβερνητικό νομοσχέδιο για δάνεια: Το νέο πλαφόν νομιμοποιεί πραγματικά επιτόκια 50%

Η κυβέρνηση παρουσιάζει το νομοσχέδιο Θεοδωρικάκου ως ασπίδα προστασίας του δανειολήπτη. Δείτε όμως τι σημαίνει στην πράξη ένα πλαφόν 30-50% επί του κεφαλαίου σε καταναλωτικό δάνειο τριετίας: αν δανειστείς 4.000 ευρώ, η τράπεζα έχει δικαίωμα να σου ζητήσει πίσω έως 6.000. Σε ετήσιο πραγματικό επιτόκιο, αυτό μεταφράζεται γύρω στο 40-50%. Ο ευρωπαϊκός μέσος όρος για καταναλωτικά δάνεια τον Νοέμβριο 2025 ήταν 7,28% (BNP Paribas). Η Ισπανία θέσπισε προσωρινό πλαφόν στο 22% APR (Υπουργείο Οικονομίας Ισπανίας).

Ο υπουργός είπε ότι το όριο «αντιστοιχεί στον μέσο όρο της ευρωζώνης». Τέτοιος μέσος όρος δεν υπάρχει. Κάθε χώρα ορίζει τα δικά της όρια, και το ελληνικό σχέδιο τοποθετείται πενταπλάσια πάνω από το πραγματικό ευρωπαϊκό επιτόκιο. Σήμερα οι ελληνικές τράπεζες δανείζουν στο 11,07% για τοκοχρεολυτικά καταναλωτικά και στο 14,72% για revolving. Το πλαφόν δεν φρενάρει τις τρέχουσες χρεώσεις, τις νομιμοποιεί.

Η πληγή που μένει εκτός

Ο μεγάλος απών είναι τα 70-80 δισ. ευρώ μη εξυπηρετούμενων δανείων που έχουν περάσει από τις τράπεζες στους servicers (doValue, Intrum, Cepal, Qquant). Εκεί οι τόκοι επί τόκων τρέχουν ανεξέλεγκτα. Το νομοσχέδιο δεν αγγίζει αυτή τη δεξαμενή. Καλύπτει μόνο νέα τραπεζικά δάνεια έως 100.000 ευρώ.

Εκτός μένουν και τα τρέχοντα παλιά δάνεια στις τράπεζες. Σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδος, το υπόλοιπο τοκοχρεολυτικών καταναλωτικών αγγίζει τα 8,52 δισ. και των πιστωτικών καρτών τα 2,26 δισ. (ΤτΕ).

Και δεν είναι μόνο τα παλιά. Ακόμη και στα νέα, το κατεξοχήν προϊόν ανάγκης φαίνεται να εξαιρείται: οι πιστωτικές κάρτες με revolving credit (μέσο επιτόκιο 16,99% τον Ιανουάριο 2026) δεν μπαίνουν στο πλαφόν του Συνολικού Ετήσιου Πραγματικού Επιτοκίου (Τα Νέα). Το εργαλείο που κρατά τα χαμηλά εισοδήματα όρθια στο τέλος του μήνα.

Η ρύθμιση που ήρθε εκπρόθεσμα

Η Οδηγία 2023/2225 έπρεπε να ενσωματωθεί έως τις 20 Νοεμβρίου 2025. Η Ελλάδα καθυστερεί πέντε μήνες, και η Κομισιόν έχει ανοίξει διαδικασία παράβασης ζητώντας συμμόρφωση εντός δύο μηνών (2EU Brussels). Η Γερμανία ψήφισε τον αντίστοιχο νόμο στις 17 Απριλίου 2026. Πέντε μήνες οι ελληνικές τράπεζες λειτούργησαν με πρακτικές που είχαν ήδη απαγορευτεί στο Βερολίνο.

Το νομοσχέδιο δεν έρχεται ως πρωτοβουλία προστασίας. Έρχεται ως υποχρέωση, κατόπιν εορτής, με ανώτατο όριο πενταπλάσιο του ευρωπαϊκού μέσου. Αν αυτή είναι «ασπίδα», η ερώτηση είναι ποιον προστατεύει.