Η κυβέρνηση του Λιβάνου διαπραγματεύεται απευθείας με το Ισραήλ αγνοώντας τη Χεζμπολάχ

Ισραηλινά άρματα μάχης κυκλώνουν το Μπιντ Τζμπέιλ, 3 χιλιόμετρα από τα σύνορα. Στην άλλη άκρη του κόσμου, πρέσβεις ανταλλάσσουν χειραψίες στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Οι δύο εικόνες υπηρετούν το ίδιο σχέδιο.

Το Μπιντ Τζμπέιλ κουβαλά βάρος. Εκεί, τον Ιούνιο του 2000, ο Χασάν Νασραλάχ ανέβηκε σε ένα στάδιο και αποκάλεσε το Ισραήλ «πιο αδύναμο κι από ιστό αράχνης» (An-Nahar). Το 2006, ο ισραηλινός στρατός προσπάθησε να καταλάβει την πόλη και απέτυχε: 8 νεκροί σε 15 λεπτά, σε μια ενέδρα που έγινε σύμβολο ταπείνωσης. Είκοσι χρόνια μετά, ο ταξίαρχος Γκάι Λέβι στέκεται στα ερείπια του ίδιου σταδίου: «Αυτός που μίλησε για αράχνες δεν υπάρχει πια. Το στάδιο είναι σβηστό» (Straits Times).

Η πολιορκία άνοιξε στις 9 Απριλίου, μία μέρα μετά την εκεχειρία ΗΠΑ-Ιράν που ρητά απέκλεισε τον Λίβανο. Η Χεζμπολάχ έμεινε χωρίς ιρανική κάλυψη και το Ισραήλ εκμεταλλεύτηκε αυτό το παράθυρο για να δημιουργήσει τετελεσμένα στο έδαφος (Axios).

Η Βηρυτός χωρίς τη Χεζμπολάχ στο τραπέζι

Ενώ η 35η Ταξιαρχία Αλεξιπτωτιστών σφίγγει τον κλοιό, στην Ουάσιγκτον συμβαίνει κάτι εξίσου σημαντικό: για πρώτη φορά σε 33 χρόνια, η λιβανέζικη κυβέρνηση διαπραγματεύεται απευθείας με το Ισραήλ (Middle East Eye). Ο πρωθυπουργός Ναουάφ Σαλάμ δήλωσε: «Κανείς δεν διαπραγματεύεται για τον Λίβανο εκτός από το λιβανέζικο κράτος.» Ο ηγέτης της Χεζμπολάχ Ναΐμ Κάσεμ ζήτησε δημόσια την ακύρωση των συνομιλιών (Straits Times). Η κυβέρνηση τον αγνόησε. Η οργάνωση που λειτουργούσε ως κράτος εντός κράτους βλέπει τη Βηρυτό να προχωρά χωρίς αυτήν.

Η διπλή στάση της Αθήνας υπαγορεύεται από σκληρό ρεαλισμό. Στις 6 Απριλίου υπέγραψε συμφωνία €750 εκατ. με την Elbit για 36 εκτοξευτές PULS εμβέλειας 300 χιλιομέτρων (Breaking Defense). Δύο μέρες αργότερα, ο Μητσοτάκης στο CNN χαρακτήρισε τις ισραηλινές επιχειρήσεις «εντελώς αντιπαραγωγικές» (To Brief). Η Ελλάδα χρειάζεται τα ισραηλινά όπλα για την τουρκική απειλή, αλλά χρειάζεται και ευρωπαϊκή νομιμοποίηση που απαιτεί καταδίκη. Τα €750 εκατ. χρηματοδοτούν ακριβώς τον τύπο επιχείρησης που η ελληνική διπλωματία καταδικάζει. Και η Βουλή δεν έχει συζητήσει ούτε ένα από τα δύο.