Κούρεμα έως 50% για 40.000 δανειολήπτες ελβετικού φράγκου με αντάλλαγμα τη δικαστική σιωπή

Η πλατφόρμα άνοιξε σήμερα, 19 Φεβρουαρίου, για τους περίπου 40.000 δανειολήπτες σε ελβετικό φράγκο που περιμένουν λύση εδώ και μια δεκαετία. Η ρύθμιση προσφέρει κούρεμα 15% έως 50% και σταθερά επιτόκια, αλλά κρύβει ένα ψιλό γράμμα: όποιος μπαίνει, παραιτείται από κάθε δικαστική διεκδίκηση (Reuters).

Το δίλημμα αφορά 200.000 ανθρώπους αν συνυπολογιστούν εγγυητές και οικογένειες (Tovima). Μεταξύ 2004-2009, οι τράπεζες χορήγησαν 57.000 δάνεια σε ελβετικό φράγκο επειδή τα επιτόκια ήταν χαμηλότερα. Αυτό που δεν εξήγησαν επαρκώς: ο δανειολήπτης αναλαμβάνει ολόκληρο τον συναλλαγματικό κίνδυνο. Τον Ιανουάριο του 2015, η Ελβετική Κεντρική Τράπεζα κατάργησε το πάτωμα ισοτιμίας και το φράγκο εκτοξεύθηκε 20-30% σε λίγα λεπτά (AllFxBrokers). Οι δόσεις αυξήθηκαν έως και 70% σε μία νύχτα.

Τι προσφέρει η ρύθμιση

Τέσσερις κατηγορίες ανάλογα με εισόδημα και περιουσία:

• Κατηγορία 1: Κούρεμα 50%, επιτόκιο 2,30% (εισόδημα έως 22.000€, ΑμεΑ 67%+ αυτόματα)
• Κατηγορία 2: Κούρεμα 30%, επιτόκιο 2,50%
• Κατηγορία 3: Κούρεμα 20%, επιτόκιο 2,70%
• Κατηγορία 4: Κούρεμα 15%, επιτόκιο 2,90% (χωρίς εισοδηματικά κριτήρια)

Παράδειγμα: δανειολήπτης με υπόλοιπο 100.000 CHF (περίπου 106.400€) στην Κατηγορία 1 θα πληρώσει τελικά 53.200€ σε σταθερό επιτόκιο (Powergame). Η ρύθμιση είναι εθελοντική για τους δανειολήπτες αλλά υποχρεωτική για τις τράπεζες (GreekrePorter). Η πλατφόρμα κλείνει στις 19 Αυγούστου 2026.

Τι χάνεις αν μπεις

Αυτό που δεν τονίζεται αρκετά: η αποδοχή σημαίνει παραίτηση από κάθε μελλοντική δικαστική αξίωση (Shafaqna). Στην Πολωνία, τα δικαστήρια κρίνουν υπέρ των δανειοληπτών σε ποσοστό 90%+ και διατάσσουν επιστροφή ολόκληρου του κεφαλαίου, με κόστος €22 δισ. για τις τράπεζες (Financial Times). Τρεις ομαδικές αγωγές εκκρεμούν ήδη στα ελληνικά δικαστήρια.

Για τις τράπεζες, το κόστος εκτιμάται σε €400-600 εκατ., απορροφήσιμο με κέρδη €4,4 δισ. το 2024 και κεφαλαιακή επάρκεια στο 15,9% (Τράπεζα της Ελλάδος). Η ρύθμιση ήρθε 10 χρόνια μετά το σοκ (η Ουγγαρία έδρασε πριν από αυτό) και μοιάζει περισσότερο με συμβιβασμό βιασύνης: η κυβέρνηση κλείνει ένα πολιτικά τοξικό θέμα, οι τράπεζες αποφεύγουν δικαστήρια, και οι δανειολήπτες παίρνουν κάτι αντί για τίποτα. Η ερώτηση είναι αν αυτό το «κάτι» αξίζει την παραίτηση από το «όλα».