Κόντρα κυβέρνησης και πρώην πρωθυπουργού Τσίπρα για 4,7 δισ. τραπεζικά κέρδη

Ενώ ο πληθωρισμός τρώει ήδη την αύξηση του κατώτατου μισθού (To Brief), η συζήτηση μετατοπίστηκε στο πιο πιασάρικο νούμερο της χρονιάς: τα €4,7 δισ. καθαρά κέρδη που έβγαλαν το 2025 οι τέσσερις συστημικές τράπεζες, μαζί με €2,44 δισ. από χρεώσεις και προμήθειες (Ethnos). Πάνω σε αυτά τα νούμερα στήθηκε από τις 9 Μαΐου η κόντρα Τσίπρα-Μαξίμου, με τις δύο πλευρές να την ντύνουν ηθική. Όμως κάθε πλευρά κουβαλά τα δικά της φαντάσματα.

Ο Αλέξης Τσίπρας ζήτησε «πατριωτική εισφορά» στα υπερκέρδη, κατάργηση καταχρηστικών χρεώσεων και «δικαιότερη φορολόγηση μερισμάτων» (News247). Όλα αυτά τα οποία, μεταξύ 2015 και 2019, η δική του κυβέρνηση δεν νομοθέτησε. Ούτε έκτακτο φόρο υπερκερδών, ούτε πλαφόν στα spreads, ούτε κατάργηση χρεώσεων. Ο μηχανισμός που σήμερα καταγγέλλει ως «κρατικά εγγυημένη αισχροκέρδεια», ο αναβαλλόμενος φόρος (η ρύθμιση που επιτρέπει στις τράπεζες να συμψηφίζουν παλιές ζημιές της κρίσης για να μην πληρώνουν φόρο σήμερα), θεσμοθετήθηκε επί ΣΥΡΙΖΑ.

Απαντώντας, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης χαρακτήρισε τον Τσίπρα «περιφερόμενο κίνδυνο» που «έκλεισε τις τράπεζες». Ξεχνώντας το πιο ακριβό κεφάλαιο της πρόσφατης τραπεζικής ιστορίας: τον «Ηρακλή». Με τις τρεις φάσεις του (2019, 2021, 2023), η κυβέρνηση Μητσοτάκη επέτρεψε στις τράπεζες να μεταβιβάσουν σε ξένα funds κόκκινα δάνεια λογιστικής αξίας €36,4 δισ. έναντι μόλις €1,5 δισ. (Iskra). Στην πλάτη του φορολογούμενου φορτώθηκαν κρατικές εγγυήσεις €17-19 δισ.

Αφού ξαλάφρωσαν με δημόσιο χρήμα, οι ίδιες τράπεζες μοιράζουν φέτος €2,83 δισ. μερίσματα. Το 85% αυτών καταλήγει σε ξένα funds (Pentapostagma). Στο μεσοδιάστημα, η κυβέρνηση κατήργησε ορισμένες προμήθειες, αλλά τα συνολικά έσοδα από χρεώσεις αυξήθηκαν 25% το 2025. Πλαφόν στα spreads ή windfall tax, όπως ισχύουν σε Ισπανία, Ιταλία, Ουγγαρία και Τσεχία, δεν τέθηκαν ποτέ προς συζήτηση.

Ενώ Μαξίμου και Κουμουνδούρου ανταλλάσσουν πυρά, η μόνη επίσημη διάγνωση έχει ήδη γίνει. Στην Ενδιάμεση Έκθεση της Κλαδικής Έρευνας Καταθέσεων (Δεκέμβριος 2025), η Επιτροπή Ανταγωνισμού διαπιστώνει ότι «η ολιγοπωλιακή δομή της αγοράς περιορίζει δραστικά τον ανταγωνισμό» και ότι «η μετακύλιση των αυξήσεων επιτοκίων της ΕΚΤ στους καταθέτες υπήρξε περιορισμένη, καθυστερημένη και άνιση»: μόλις 10% στην Ελλάδα, έναντι 20% του ευρωπαϊκού μέσου όρου (ΕΑ).