Το Ισραήλ ισοπεδώνει τον νότιο Λίβανο προετοιμάζοντας προσάρτηση μέχρι τον ποταμό Λιτάνη

Η κρίση στη Μέση Ανατολή κλιμακώνεται πλέον και στον Λίβανο, με το Ισραήλ να δημιουργεί τετελεσμένα στο έδαφος ενώ η Ευρώπη αδυνατεί να επιβάλει κυρώσεις (σχετική κάλυψη).

Ο ισραηλινός στρατός ανατίναξε και τις 15 γέφυρες του ποταμού Λιτάνη (Arab News). Ο υπουργός Άμυνας Ισραέλ Κατζ διέταξε παράλληλα την κατεδάφιση συνοριακών χωριών «σύμφωνα με το μοντέλο Beit Hanoun και Rafah στη Γάζα» (Jerusalem Post). Η περιοχή νότια του Λιτάνη αντιστοιχεί στο 8% του λιβανικού εδάφους (Media Line). Χωρίς γέφυρες, χωρίς σπίτια, χωρίς δρόμους, πάνω από 1 εκατομμύριο εκτοπισμένοι Λιβανέζοι δεν έχουν πού να γυρίσουν (Arab News). Η στρατηγική ακολουθεί τρία βήματα: εκκένωση, ισοπέδωση, αποκοπή κάθε δρόμου επιστροφής. Η «προσωρινή επιχείρηση» αποκτά μόνιμο χαρακτήρα.

Στα τετελεσμένα του στρατού ήρθε να κολλήσει η πολιτική ταμπέλα. Ο υπουργός Οικονομικών Μπεζαλέλ Σμότριτς δήλωσε ότι «τα νέα ισραηλινά σύνορα πρέπει να είναι ο Λιτάνης» (Jerusalem Post). Ο Νετανιάχου δεν τον αποδοκίμασε. Το γραφείο του «δεν απάντησε σε αίτημα σχολιασμού» (Jerusalem Post). Η στρατηγική αντιγράφει το μοντέλο του 1981, όταν το Ισραήλ προσάρτησε τα Υψώματα Γκολάν. Ο ΟΗΕ ψήφισε ομόφωνα ότι η απόφαση ήταν «άκυρη». Τα Υψώματα παραμένουν ισραηλινά μέχρι σήμερα. Ο δημοσιογράφος Αμίτ Σεγκάλ, κοντά στον Νετανιάχου, έγραψε στο Israel Hayom ότι ο Τραμπ είναι «άνθρωπος χωρίς συναισθηματισμούς για παλιά σύνορα» και ότι «το μόνο ερώτημα είναι αν θα δώσει de facto ή de jure έγκριση» (The 307).

Δηλώσεις χωρίς εργαλεία

Η Ευρώπη βγάζει καταδικαστικές ανακοινώσεις. Ο Μακρόν προειδοποίησε ότι «καμία κατοχή δεν μπορεί να εξασφαλίσει την ασφάλεια κανενός» (Arab News). Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Βρετανία εξέδωσαν κοινή δήλωση (Bundesregierung). Όταν όμως τον Δεκέμβριο του 2025 η Κομισιόν πρότεινε αναστολή της εμπορικής συμφωνίας ΕΕ-Ισραήλ, η Γερμανία και η Ουγγαρία μπλόκαραν κάθε μέτρο σκληρής ισχύος (CER). Για τη ρωσική προσάρτηση της Κριμαίας, η ΕΕ επέβαλε κυρώσεις μέσα σε ημέρες. Για τον Λίβανο, εκδίδει δηλώσεις.

Το Ισραήλ γνωρίζει ότι δεν κινδυνεύει ούτε από τους Άραβες. Ο Λιβανέζος πρωθυπουργός Σαλάμ δήλωσε ότι «η σύνδεση του Λιβάνου με περιφερειακούς υπολογισμούς δίνει στο Ισραήλ δικαιολογία για επέκταση» (Asharq Al-Awsat). Διαπραγματεύεται μόνος του, υπό απειλή κατοχής. Τα ΗΑΕ και το Μπαχρέιν, χώρες που υπέγραψαν τις Συμφωνίες Αβραάμ (Abraham Accords) για κανονικοποίηση σχέσεων με το Ισραήλ, σιωπούν. Κάθε καταδίκη θα υπονόμευε τις εμπορικές τους σχέσεις με το Τελ Αβίβ. Τα υλικά συμφέροντα υπερισχύουν της αραβικής αλληλεγγύης, και το Ισραήλ το γνωρίζει.