Το Ισραήλ απαιτεί 10 χιλιόμετρα λιβανέζικου εδάφους, η Ελλάδα προσφέρει τυφλά στρατεύματα

Όπως φάνηκε ήδη από τη χθεσινή δολοφονία του Μάλεκ Μπαλούτ στη νότια Βηρυτό (To Brief), οι διαπραγματεύσεις που ξεκινούν στις 14-15 Μαΐου στην Ουάσιγκτον περνούν μέσα από βομβαρδισμούς. Δεν είναι αντίφαση, είναι η μέθοδος. Λιβανέζοι και ισραηλινοί διαπραγματευτές κάθονται στο τραπέζι για αυτό που η αμερικανική διοίκηση ονομάζει «μόνιμη ειρηνευτική συμφωνία», ενώ η ισραηλινή αεροπορία επιβάλλει τους όρους εκ των προτέρων.

Η «Κίτρινη Γραμμή» και το αέριο που χάνεται

Ο Νετανιάχου ζητά να μετατραπεί η εκεχειρία της 17ης Απριλίου σε μόνιμη ζώνη ισραηλινού ελέγχου 6 με 10 χιλιομέτρων μέσα στο λιβανέζικο έδαφος, τη λεγόμενη «Yellow Line» που φτάνει ως τον Λιτάνι (Asharq Al-Awsat). Το διακύβευμα όμως δεν είναι μόνο εδαφικό.

Η ίδια χάραξη ακυρώνει στην πράξη τη συμφωνία θαλάσσιων συνόρων Hochstein του 2022. Εκείνη η συμφωνία είχε δώσει στον Λίβανο δικαιώματα εξόρυξης στο κοίτασμα φυσικού αερίου Κανά, τη μοναδική πραγματική ενεργειακή του ελπίδα. Το Ισραήλ δεν ζητά απλώς δέκα χιλιόμετρα γης. Ζητά πίσω τον έλεγχο των υδρογονανθράκων.

Το σαουδαραβικό δόλωμα και η ισραηλινή βιασύνη

Το Ριάντ μπαίνει ως αρχιτέκτονας του παζαριού. Προσφέρει 3 με 5 δισ. δολάρια για ανασυγκρότηση μέσα σε ευρύτερο πακέτο 10 με 15 δισ. με τα ΗΑΕ, ρητά εξαρτημένο από επαληθευμένο αφοπλισμό της Χεζμπολάχ (Now Lebanon). Δηλαδή, ο Mohammed bin Salman προσπαθεί να αγοράσει με δολάρια αυτό που το Ισραήλ θεωρεί ότι μπορεί να επιβάλει με βόμβες.

Γι' αυτό ο Νετανιάχου πιέζει τον Τραμπ να μην παρατείνει την εκεχειρία πέρα από τις 17 Μαΐου, ζητώντας «ελεύθερα χέρια» αν ο Λίβανος δεν υπογράψει (Almodon). Η δολοφονία Μπαλούτ ήταν η προειδοποίηση πως η στρατιωτική επιλογή είναι ώριμη.

Στον Λίβανο, ωστόσο, καμία υπογραφή δεν δεσμεύει χωρίς τον Νάμπιχ Μπέρι, τον θεσμικό εκφραστή του σιιτικού μπλοκ και ασπίδα της Χεζμπολάχ στη Βουλή. Διά του Ναΐμ Κάσεμ, η οργάνωση δηλώνει ότι οι διαπραγματεύσεις «δεν υπάρχουν» γι' αυτήν (Ahram).

Η ελληνική «λευκή επιταγή»

Στους Δελφούς στις 22 Απριλίου, ο Μητσοτάκης δήλωσε την Ελλάδα «πρόθυμη να συμβάλει» σε πολυεθνική δύναμη εποπτείας. Στις 4 Μαΐου στο Βερολίνο, ζήτησε «ευρωπαϊκή παρουσία» μετά τη συμφωνία (enikos.gr). Η UNIFIL εκπνέει στις 31 Δεκεμβρίου 2026. Στη θέση της θα μπει ο αμερικανικός μηχανισμός IMIM, με ενσωματωμένη πλάγια συμφωνία που αναγνωρίζει ισραηλινό «δικαίωμα ανταπόδοσης» σε όλο τον Λίβανο.

Η Αθήνα έχει δεσμευτεί σε δύο πρωτεύουσες χωρίς να ξέρει τους όρους: πόσοι στρατιώτες, ποιο mandate, ποιο κόστος, για πόσο. Η απόφαση για ελληνική παρουσία σε ζώνη όπου το Ισραήλ διατηρεί προ-εγκεκριμένο δικαίωμα να χτυπά έχει ουσιαστικά παρθεί ερήμην της Βουλής, με την αντιπολίτευση σιωπηλή και την κοινή γνώμη εκτός κάδρου.