Ισλαμαμπάντ: Η φονικότερη επίθεση από το 2008 στην καρδιά της πυρηνικής δύναμης

Η έκρηξη στο Ισλαμαμπάντ την Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου 2026 δεν ήταν απλώς άλλη μια τρομοκρατική επίθεση. Ήταν η πιο πολύνεκρη ενέργεια στην πακιστανική πρωτεύουσα από το 2008, χτυπώντας την καρδιά ενός κράτους που διαθέτει πυρηνικά όπλα αλλά αδυνατεί να εγγυηθεί τη βασική ασφάλεια στους δρόμους του (NDTV).

Γιατί πρέπει να νοιάζει την Αθήνα μια έκρηξη 4.500 χιλιόμετρα μακριά; Διότι το Πακιστάν, μια χώρα 240 εκατομμυρίων ψυχών, αποτελεί τον «αδύναμο κρίκο» της παγκόσμιας ασφάλειας. Όταν ένας πυρηνικός γίγαντας κλονίζεται, το ωστικό κύμα φτάνει παντού — από τις μεταναστευτικές ροές μέχρι την ισορροπία τρόμου με την Ινδία.

Η επιστροφή του «Τέρατος»

Το χτύπημα ανέλαβε το ISIS-K (IS-KP), το παρακλάδι του Ισλαμικού Κράτους στην περιοχή (ABC News). Η στόχευση σιιτών πιστών δεν είναι τυχαία: είναι στρατηγική επιλογή για να πυροδοτηθεί σεχταριστικός εμφύλιος σε μια σουνιτική πλειοψηφία.

Το ανησυχητικό είναι η γεωγραφία του τρόμου. Οι τζιχαντιστές δεν κρύβονται πλέον στις σπηλιές των συνόρων με το Αφγανιστάν. Έχουν την επιχειρησιακή ωριμότητα να χτυπήσουν την πρωτεύουσα, εκεί που υποτίθεται ότι το κράτος είναι πανίσχυρο. Το Πακιστάν πληρώνει το τίμημα της στρατηγικής του: επί δεκαετίες εξέθρεψε εξτρεμιστικές ομάδες ως «εργαλεία» εξωτερικής πολιτικής, και τώρα αυτές οι ομάδες στρέφονται εναντίον του.

Ένα επικίνδυνο τρίγωνο

Η επίθεση αποκαλύπτει την κατάρρευση των σχέσεων με το Αφγανιστάν των Ταλιμπάν. Το Ισλαμαμπάντ κατηγορεί την Καμπούλ ότι προσφέρει καταφύγιο στους δράστες, οδηγώντας σε μείωση του διμερούς εμπορίου κατά 53% και τακτικές συνοριακές αψιμαχίες (Reuters via WGI).

Την ίδια ώρα, η Ινδία παρακολουθεί με ανησυχία. Το Πακιστάν αρνείται να δεσμευτεί στη μη-πρώτη-χρήση (No First Use) πυρηνικών όπλων. Όταν μια κυβέρνηση πιέζεται εσωτερικά από το ISIS και εξωτερικά από την οικονομική κατάρρευση, ο κίνδυνος ενός «ατυχήματος» ή η απώλεια ελέγχου υλικού από το πυρηνικό οπλοστάσιο παύει να είναι σενάριο επιστημονικής φαντασίας (CSIS).

Τι διακυβεύεται

Για την Ελλάδα και την Ευρώπη, ο κίνδυνος είναι διττός. Πρώτον, η ασφάλεια. Η αναζωπύρωση του ISIS στο Πακιστάν σημαίνει ότι η οργάνωση βρίσκει νέο ζωτικό χώρο μετά την ήττα στη Μέση Ανατολή. Δεύτερον, η σταθερότητα. Μια σοβαρή αποσταθεροποίηση στο Πακιστάν θα μπορούσε να δημιουργήσει μεταναστευτικά κύματα που θα κάνουν τις τωρινές ροές να μοιάζουν διαχειρίσιμες.

Η Δύση στέκεται στο πλευρό του Ισλαμαμπάντ με δηλώσεις στήριξης, αλλά η πραγματικότητα είναι σκληρή: το Πακιστάν βρίσκεται παγιδευμένο σε έναν κύκλο βίας που το ίδιο βοήθησε να δημιουργηθεί, και κανείς δεν έχει το κλειδί για να τον σταματήσει.