Ιρανικά drones 35.000 δολαρίων εξαντλούν τους αμερικανικούς πυραύλους των 4 εκατομμυρίων

Ενώ η σύγκρουση ΗΠΑ-Ιράν διαχέεται εδαφικά — από ιρανικά drones στη βρετανική βάση της Κύπρου ώς πυροβολισμούς σε αμερικανικό προξενείο στο Τορόντο (To Brief, To Brief) — η πραγματική φθορά της Δύσης παίζεται σε κάτι πιο πεζό: αποθέματα.

Ένα drone Shahed κοστίζει $35.000. Ο αντιπυραυλικός PAC-3 που το καταρρίπτει κοστίζει $4 εκατομμύρια. Αναλογία 114 προς 1 υπέρ του Ιράν (CSIS). Αυτός ο αριθμός εξηγεί γιατί η «σφοδρότερη ημέρα» που ανακοίνωσε ο Αμερικανός υπουργός Άμυνας Pete Hegseth στις 10 Μαρτίου (LA Times) δεν είναι σημάδι νίκης. Είναι σημάδι βιασύνης.

Η αλλαγή στόχων που αποκαλύπτει τον σκοπό

Δώδεκα ημέρες μετά την έναρξη της Operation Epic Fury, ο πόλεμος μετράει πάνω από 5.000 στόχους (Long War Journal), 50 βυθισμένα πλοία, 1.300 νεκρούς αμάχους σύμφωνα με τον Ιρανό πρεσβευτή στον ΟΗΕ. Κοστίζει περίπου $900 εκατ. την ημέρα στους Αμερικανούς φορολογούμενους.

Η «σφοδρότερη ημέρα» όμως δεν ήταν απλά ποσοτική κλιμάκωση. Ήταν ποιοτική αλλαγή. Τα ισραηλινά πλήγματα μετατόπισαν στόχο: από ραντάρ και εκτοξευτήρες σε υποδομές εσωτερικής καταστολής — βάσεις της παραστρατιωτικής δύναμης Μπασίτζ, κέντρα της Αστυνομίας Πληροφοριών, δομές που κρατούν το καθεστώς στην εξουσία (Long War Journal). Παράλληλα, το Ισραήλ εξέδωσε μηνύματα απευθείας στον ιρανικό πληθυσμό. Η στόχευση λέει αυτό που η διπλωματία αποφεύγει: δεν χτυπούν μόνο τον στρατό, χτυπούν τον μηχανισμό επιβίωσης του καθεστώτος.

Στο μέτωπο της αεράμυνας, τα μαθηματικά δεν βγαίνουν. Σε έξι μέρες μάχης κατανάλωθηκαν εκτιμώμενοι 800 αντιπυραυλικοί PAC-3 και THAAD — περίπου 30% του συνολικού αμερικανικού αποθέματος THAAD (Defense News). Η Raytheon βγάζει 500-650 PAC-3 τον χρόνο. Το Ιράν παράγει πάνω από 100 βαλλιστικούς πυραύλους τον μήνα (Norsk Luftvern). Ο υπουργός Εξωτερικών Rubio το παραδέχτηκε δημόσια: 100 ιρανικοί πύραυλοι τον μήνα έναντι 6-7 αμερικανικών interceptors. Αν ο ρυθμός συνεχιστεί, το μισό απόθεμα εξαντλείται γύρω στις 16-23 Μαρτίου (Navy CRF). Το Μπαχρέιν έχει ήδη αδειάσει πλήρως.

Τα Στενά, τα λιπάσματα, η σπορά

Τα Στενά του Ορμούζ παραμένουν κλειστά κατά 80% εδώ και 11 ημέρες, μπλοκάροντας 33% των παγκόσμιων εξαγωγών λιπασμάτων και 45% της εμπορευόμενης ουρίας (The Independent). Το μεγαλύτερο εργοστάσιο ουρίας στον κόσμο, στο Κατάρ, έκλεισε μετά από χτύπημα drone. Η Σαουδική Αραβία κήρυξε force majeure στα φορτία λιπασμάτων (IFPRI).

Σε αντίθεση με το πετρέλαιο, δεν υπάρχει στρατηγικό απόθεμα λιπασμάτων πουθενά στον κόσμο. Η ανοιξιάτικη σπορά στο βόρειο ημισφαίριο γίνεται τώρα. Η τιμή της ουρίας εκτινάχθηκε +50% σε μία εβδομάδα. Το WFP προειδοποιεί για «πρωτοφανές σενάριο διπλού σημείου πνιγμού» — Ορμούζ και Ερυθρά Θάλασσα ταυτόχρονα (WFP).

Η ίδια έλλειψη αεράμυνας που αδειάζει τα αποθέματα του Πενταγώνου αδειάζει και τα ελληνικά. Τέσσερις από τις έξι ελληνικές πυροβολαρχίες Patriot είναι αναπτυγμένες σε πέντε μέτωπα, από τη Σαουδική Αραβία ώς τη Βουλγαρία — χωρίς κοινοβουλευτική ψηφοφορία βάσει του Άρθρου 36 του Συντάγματος (To Brief). Η Βουλή σήμερα συζητά το πόρισμα ΟΠΕΚΕΠΕ.

5.000 στόχοι σε 12 ημέρες, και κανείς στην Ουάσιγκτον δεν μπορεί να πει αν αυτός ο πόλεμος θα τελειώσει σε εβδομάδες ή μήνες. Το CENTCOM σχεδιάζει για Σεπτέμβριο. Ο Trump λέει «pretty much over». Κάποιος δεν λέει την αλήθεια. Και τα αντιπυραυλικά τρέχουν πιο γρήγορα από τη διπλωματία.