Ιρανικά «διόδια» σε γιουάν, 11 εγκλωβισμένα ελληνικά πλοία και η παγίδα Τραμπ

Έξι ημέρες πριν λήξει η τρίτη διορία Τραμπ προς την Τεχεράνη, 50.000 Αμερικανοί στρατιώτες βρίσκονται στη Μέση Ανατολή, 11 ελληνικά πλοία παραμένουν εγκλωβισμένα στα Στενά του Ορμούζ, και κάθε δεξαμενόπλοιο που θέλει να περάσει πληρώνει 2 έως 4 εκατομμύρια δολάρια σε κινεζικό γιουάν στους Φρουρούς της Επανάστασης (Fortune). Το ιρανικό κοινοβούλιο ψήφισε χθες τη νομοθετική κατοχύρωση αυτού του «τελωνείου» (GMA Network). Ο Πορθμός δεν έκλεισε ποτέ. Μετατράπηκε σε πύλη με είσοδο σε γιουάν.

Την ίδια ώρα, η Αθήνα επαναλαμβάνει ότι «δεν εμπλέκεται». Στις 26 Μαρτίου όμως η ελληνική συστοιχία Patriot στη Σαουδική Αραβία κατέρριψε δύο ιρανικούς βαλλιστικούς πυραύλους. Ο υπουργός Άμυνας Δένδιας μίλησε δημόσια για ταχύτητες «τρεις φορές μεγαλύτερες από τους συνηθισμένους πυραύλους». Η αντιπολίτευση ζητά ανάκληση. Η Τεχεράνη απάντησε στον Γεραπετρίτη ότι η Ελλάδα «θεωρείται στη σφαίρα των συμμάχων των επιτιθέμενων». Η διπλωματική ρητορική της «μη εμπλοκής» συγκρούεται καθημερινά με ελληνικά αντιαεροπορικά που ρίχνουν ιρανικούς πυραύλους και ελληνικά πλοιάρχους που πληρώνουν διόδια σε γιουάν για να περάσουν τον Ορμούζ.

Η αγορά δεν πιστεύει πια τον Τραμπ

Τα δύο προηγούμενα τελεσίγραφα (22 και 26 Μαρτίου) πέρασαν χωρίς συνέπεια. Στο δεύτερο, 580 εκατομμύρια δολάρια σε futures πουλήθηκαν δύο λεπτά πριν ο Τραμπ ανακοινώσει «παραγωγικές συνομιλίες», ένδειξη ότι κάποιοι γνώριζαν το μήνυμα πριν εκδοθεί (To Brief). Αυτή τη φορά, οι αγορές τιμολογούν μόλις 15% πιθανότητα διπλωματικής λύσης και 35-50% στάσιμο αδιέξοδο ή κλιμάκωση (Middle East Insider). Το Brent κινείται στα $105-111, αλλά το φυσικό πετρέλαιο του Ντουμπάι πωλείται ήδη $14 πάνω από τα futures. Σημάδι ότι η πραγματικότητα στον Κόλπο δεν αντικατοπτρίζεται ακόμη στις οθόνες.

Το κενό διαμεσολάβησης γεμίζει όσοι βρίσκουν στο αδιέξοδο ευκαιρία. Η Κίνα πληρώνει τα διόδια και εξασφαλίζει φθηνό ιρανικό πετρέλαιο. Η Ρωσία εισπράττει 10 δισεκατομμύρια δολάρια επιπλέον πετρελαϊκά έσοδα σε δύο εβδομάδες, καθώς η σύγκρουση εκτοξεύει τις τιμές (Axios). Από την άλλη, η Τουρκία προσφέρεται ως «δίαυλος επικοινωνίας» αλλά αποφεύγει κάθε αναφορά στα εγκλωβισμένα ελληνικά πλοία, ενώ η Αίγυπτος στέλνει μηνύματα χωρίς να καταθέσει δημόσια πρόταση. Η ΕΕ απουσιάζει εντελώς. Κανείς δεν θέλει να λύσει την κρίση, γιατί κάποιοι πληρώνονται γι' αυτή.

Αυτό που απομένει στις 6 Απριλίου είναι μια παγίδα αξιοπιστίας: αν ο Τραμπ παρατείνει ξανά, κάθε μελλοντική του απειλή γίνεται ανέκδοτο. Αν χτυπήσει, η τιμή πετρελαίου φεύγει προς τα $150 και ο Ορμούζ κλείνει ακόμη πιο σφιχτά. Ο Ελληνοαμερικανός πρώην σύμβουλος του Πενταγώνου Guy Snodgrass το διατύπωσε ωμά: «Έχουμε εξαντλήσει τη στρατιωτική μας μόχλευση χωρίς να επιτύχουμε τους στρατηγικούς στόχους» (Washington Examiner). Η ερώτηση δεν είναι πια αν ο Τραμπ μπλοφάρει. Είναι τι κάνει μια υπερδύναμη όταν η μπλόφα της αποκαλύπτεται.